Κική Δημουλά: «Κυριακή απόγευμα»

Πολλές φορές σε ζήτησα το απόγευμα:

Όταν με βρήκε πίσω απ’ το παράθυρο

να προφητεύω τις συνεχείς σιωπές σου.

Όταν μια βίαιη σκηνή εκτυλίχτηκε

σ’ εμένα ανάμεσα και στο τετελεσμένο.

Όταν προχώρησα στο ιπλανό δωμάτιο

κι αυτό το εκάλεσα «φυγή».

Κι άλλες επίμονες φορές σε φώναξε

μεσ’ από έξι λαϊκά τραγούδια

για πιάνο και για δύσκολο απόγευμα.

Κι ακόμα τρεις θρηνητικές μορφές

όταν τα θέματα σουρούπωναν

κι ονόμασα τα μάτια σου

«καθημερινά απογεύματα»

κι όλον εσένα Κυριακή

που είναι μπάντα δύσκολη.

Κική Δημουλά, Ποιήματα, εκδόσεις Ίκαρος

Photo cover:pixabay.com

Διαβάστε επίσης:

Share:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin