Search
Close this search box.

8 αρχαία γνωμικά για την ύπαρξη

Οκτώ αρχαία γνωμικά για την ύπαρξη του ανθρώπου.

  1. Άνθρωποι δε μινυνθάδιοι τελέθουσιν.

Όμως οι άνθρωποι υπάρχουν για πολύ λίγο.

Όμηρος, περ. 800-750 π.Χ., Ποιητής (Οδύσσεια τα’ 351)

2. Τούτων αεί μεμνήσθαι, τις η των όλων φύσις, και τις η εμή.

Πάντοτε να θυμάμαι, ποια είναι η φύση όλων των πραγμάτων και ποια είναι η δικιά μου.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ 

 

3. Ουκ οίσθ’ ό,τι ζης, ουδ’ ό δρας, ουδ’ όστις εί.

Δεν ξέρεις ούτε γιατί ζεις ούτε τι κάνεις ούτε ποιος είσαι.

Ευριπίδης, 480-406 π.Χ., Αρχαίος τραγικός  (Βάκχαι) 

4. O δε ανεξέταστος βίος ου βιωτός ανθρώπω.

Μια ζωή όπου δεν εξετάζεται το σωστό ή λάθος, δεν αξίζει να τη ζει κανείς.

Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος 

5. Ό τι ποτε τούτό ειμι, σαρκία εστί και πνευμάτιον και το ηγεμονικόν.

Αυτό είμαι: σαρκίο και πνεύμα και μυαλό για να τα συντονίζει.

Μάρκος Αυρήλιος, 121-180 μ.Χ., Ρωμαίος Αυτοκράτωρ  

6. Άπαξ άνθρωποι γεγόναμεν, δις δε ουκ έστι γενέσθαι.

Μια φορά γεννηθήκαμε άνθρωποι, δυο φορές όμως δεν είναι δυνατό να γίνουμε.

Επίκουρος, 341-270 π.Χ., Αρχαίος φιλόσοφο.

7. Μηδέν εκ του μη όντος γίνεσθαι μηδ’ ες το μη ον φθείρεσθαι.

Δημόκριτος, 470-370 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

8. Ψυχάριον εί, βαστάζον νεκρόν.

Επίκτητος, 50 μ.Χ.-120 μ.Χ, Στωικός φιλόσοφος

Photo cover:pixabay.com/Gordon Johnson

Διαβάστε επίσης:

Share:

The New You

Στοιχεία Επικοινωνίας

Βρείτε μας στα Social Media:

Αφήστε μας ένα μήνυμα