Μαλβίνα Κάραλη: “Γιατί αν λυγίσω περισσότερο, θα σπάσω: Η μόνη αρχή της ζωής μου”

Έφυγε από την Ιαπωνία, σύρθηκε χρόνια στις αγορές της Αυστρίας. Της Ελβετίας. Και όλοι ήξεραν τι έψαχνε και για ποιον το έψαχνε.

Και κάποια μέρα, τα σπάνια διαμάντια βρέθηκαν. Ο φίλος του αυτοκράτορα τα πλήρωσε όσο όσο. Σιγούρεψε το δώρο του και έπεσε να κοιμηθεί.

Μετά από χρόνια θα γύριζε επιτέλους στην Ιαπωνία, θα έκανε τα ανεκτίμητα διαμάντια δώρο στον αυτοκράτορα. Τη νύχτα όμως του τα έκλεψαν.

Του τηλεφώνησαν το άλλο πρωί. Γνωρίζοντας την εμμονή του για αυτά τα διαμάντια, πίστευαν πως θα ξαναπληρώσει όσο όσο για να επιστρέψουν στα χέρια του.

Ο άνθρωπος που αγαπούσε τον αυτοκράτορα άκουσε την τιμή. Ήθελε όσο τίποτα τα διαμάντια.

Η εμμονή του να τα πάει στον αυτοκράτορα ήταν μεγαλύτερη από την εμμονή του αυτοκράτορα να τα αποκτήσει.

Παρ’ όλα αυτά είπε: Κάνατε κάποιο λάθος. Είναι θέμα αρχών. Δεν πληρώνω ποτέ για να αποκτήσω κάτι δικό μου. Έκλεισε το τηλέφωνο.

Με αυτά τα οριστικά λόγια, που εχθρεύονταν την κωμωδία. Και δεν γύρισε ποτέ του στην Ιαπωνία.

Δεν καταλαβαίνω, είπε. Πού συνδέονται όλα αυτά. Το στρόντιο και τα διαμάντια του αυτοκράτορα. Οι Γιαπωνέζοι και το ψυκτικό σου.

Είχαμε λίγο χρόνο μέχρι να φτάσουμε, έτσι της το είπα με μια εβραϊκή παροιμία: Θα λυγίσω μέχρι εκεί που θα πονέσει η μέση μου.

Γιατί αν λυγίσω περισσότερο, θα σπάσω: Η μόνη αρχή της ζωής μου.

Δεν θα σπάσω. Αλλά η μέση μου θα πληγωθεί για πάντα. Με τα παυσίπονα. Και ποτέ πίσω στην Ιαπωνία.

Με ξαναβρήκε ασυνάρτητη. Ύστερα πάρκαρε και ανεβήκαμε.

Photo cover:pixabay.com/GoranH/sunset

Διαβάστε επίσης:

Share:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin

The New You

Στοιχεία Επικοινωνίας

Βρείτε μας στα Social Media:

Αφήστε μας ένα μήνυμα