Νίτσε: “Η γεύση του θανάτου στο στόμα μου, μου έδινε προοπτική και θάρρος”

–Προσκολλάται  πεισματικά σε κάτι  που έχει  συνηθίσει μέσω αυτού  να βλέπει τον κόσμο. Κι αυτό  το ονομάζει πίστη. Νίτσε

–Αυτός που αναζητάει  την αλήθεια πρέπει να  υποστεί μια  προσωπική ψυχολογική ανάλυση- την ονομάζει «ηθική ανατομία»… Και για  να το  κάνει αυτό, πρέπει πρώτα  ν΄απομακρυνθεί από την εποχή του και τη χώρα του– και τότε να εξετάσει τον εαυτό του από μακριά!-Νίτσε

-Η  αποκάλυψη του εαυτού σου σε κάποιον άλλο  είναι  προανάκρουσμα της προδοσίας σε κάνει  ν΄ αρρωσταίνεις, έτσι δεν είναι;

-Η γεύση του θανάτου στο στόμα  μου μου έδινε προοπτική και θάρρος. Το θάρρος να είμαι  ο εαυτός μου, αυτό είναι σημαντικό.

-…η υπερεγρήγορση, όπως την ονομάζετε, δεν είναι  ανεπιθύμητη: είναι απαραίτητη για τη  δουλειά μου . Θέλω να είμαι σε εγρήγορση. Δεν  θέλω να αποκλειστώ από κανένα μέρος της εσωτερικής μου εμπειρίας! Κι αν  η ένταση  είναι το  κόστος της επίγνωσης, έστω! Είμαι  αρκετά πλούσιος για να το πληρώσω!

-Ίσως  εγώ και το  σώμα μου να έχουν  οργανώσει  μια συνωμοσία πίσω απ΄την  πλάτη του ίδιου μου του νου.

-Οι μεγάλοι διανοητές πάντα επιλέγουν  τη συντροφιά  του εαυτού τους και σκέφτονται τις δικές τους σκέψεις, ανενόχλητοι από τον  όχλο.

-Θ’ ανακαλύψετε ότι  κανείς ποτέ δεν  έχει ως αποδέκτη τον  εαυτό μας κάθε προσφορά είναι αντιπροσφορά, κάθε αγάπη είναι αγάπη του εαυτού μας.

-…»η ανθρωπότητα δεν μπορεί πια να  αποφύγει το ωμό θέαμα του  ηθικού ανατομείου»…τα σφάλματα των  μεγαλύτερων  φιλοσόφων πηγάζουν συνήθως από την εσφαλμένη ερμηνεία των ανθρωπίνων πράξεων και αισθημάτων, που έχει  ως τελικό αποτέλεσμα την οικοδόμηση μιας εσφαλμένης ηθικής, και τη δημιουργία θρησκευτικών και μυθολογικών τεράτων».

-Όλοι βαριούνται το ίδιο φαΐ συνέχεια. Νομίζω, Γιόζεφ, ότι για κάθε όμορφη γυναίκα που υπάρχει, υπάρχει και κάποιος ταλαίπωρος που έχει κουραστεί να την κουτουπώνει!

-Πως να  ομολογήσει ότι στοιχημάτισε ολόκληρη τη ζωή του, μόνο για να  ανακαλύψει ότι το τελικό κέρδος δεν  ήταν εντέλει του γούστου του;

-«Ίσως» είπε ο Νίτσε, «ο άντρας  μόνο όντας άντρας ελευθερώνει τη γυναίκα  μέσα  σε μια γυναίκα»

–Ευτελείς σκέψεις διηθούν το μυαλό του σαν μύκητες. Στο τέλος θα  σαπίσουν το σώμα του. Καθώς έφευγε σήμερα, τον  ρώτησα τί θα  έβλεπε, αν  δεν τον  τύφλωναν τα ασήμαντα.

-…φόβοι δεν γεννιούνται  στο σκοτάδι. Αντίθετα,  είναι μάλλον σαν τ΄αστέρια – βρίσκονται πάντα εκεί, αλλά τους κρύβει η λάμψη της ημέρας.

-Έχω γνωρίσει  πολλούς ανθρώπους  που αντιπαθούν  τον εαυτό τους και προσπαθούν  να το διορθώσουν πείθοντας  πρώτα  άλλους  να έχουν καλή γνώμη για αυτούς. Μόλις γίνει αυτό,  τότε αρχίζουν να έχουν κι οι ίδιοι  καλή γνώμη για τον εαυτό τους. Αλλά αυτή είναι ψεύτικη λύση, είναι υποταγή στην αυθεντία των άλλων. Το καθήκον σας είναι να αποδεχτείτε τον εαυτό σας– όχι να  βρείτε τρόπους να κερδίσετε τη δική μου αποδοχή.

-Ο σεξουαλικός πόθος είναι,  κατά βάθος, πόθος για ολοκληρωτική κυριαρχία πάνω στο πνεύμα και το  σώμα του άλλου.

-Δεν οφείλουμε να  δημιουργήσουμε– δεν οφείλουμε να  γίνουμε- πριν  αναπαραχθούμε ; Η ευθύνη μας  στη ζωή είναι  να δημιουργήσουμε το ανώτερο. Τίποτα δεν πρέπει να εμποδίσει την ανάπτυξη του ήρωα μέσα μας. Κι αν  παρεμβάλλεται ο πόθος, τότε κι αυτός πρέπει να υπερπηδηθεί.

-Ο πόθος , ο ερεθισμός, η λαγνεία – αυτά  μας υποδουλώνουν. Οι μάζες περνούν τη ζωή τους σαν γουρούνια που τρώνε μέσα στην ταϊστρα της ηδονής.

-Πρέπει να επιλέξετε ανάμεσα στην άνεση και στην  αληθινή αναζήτηση!

-Συχνά  νιώθω σαν  η ζωή μου να άγγιζε πια το ψηλότερο σημείο της… έχω  φτάσει στην κορυφή κι όταν κοιτάζω πέρα να δω τι υπάρχει μπροστά μου, βλέπω μόνο φθορά- μια κατάβαση…Όχι, όμως  αυτό δεν είναι  απόλυτα  σωστό. Δεν με ανησυχεί η  κατάβαση- αλλά  η μη ανάβαση.

–Κανένας μας δεν άρχισε να επιλέγει εσκεμμένα στόχους , οι στόχοι απλώς υπήρχαν, ήταν φυσικά  επακόλουθα της  εποχής μου του κόσμου, της οικογένειάς μου…Δεν ήταν αρκετά  στέρεα για να στηρίξουν μια ολόκληρη ζωή… Εσύ κι εγώ , όμως,  έχουμε πολύ καλή όραση. Εσύ  κοίταξες πολύ πέρα μέσα στη ζωή. Είδες πως ήταν το ίδιο μάταιο  να εκπληρώνεις λανθασμένα στόχους , όσο και το  να θέτεις νέους  λανθασμένους στόχους. Το πολλαπλάσιο του μηδενός είναι πάντα μηδέν!

–Αν δεν γίνεις  ο κύριος της πορείας της ζωής σου, σημαίνει ότι επιτρέπεις στην ύπαρξή σου να αποτελεί ατύχημα.

-… ο χρόνος δεν διακόπτεται, ότι  η βούληση δεν μπορεί να πάει  προς τα πίσω. Μόνο οι προνομιούχοι κατορθώνουν να έχουν τέτοια ενόραση!

-Το γεγονός ότι η βούληση  δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, δεν  σημαίνει ότι  είναι αδύναμη! Επειδή, δόξα το Θεό, ο Θεός είναι  νεκρός– αυτό δεν σημαίνει  ότι η ύπαρξη δεν έχει  σκοπό. Επειδή έρχεται ο θάνατος– αυτό δεν σημαίνει  πως  η ζωή δεν έχει αξία.

-…εντολή  του Ιησού ν΄αποσχιστούμε από τους γονείς και την  κουλτούρα μας προς αναζήτηση της τελειότητας…

-Έχω  άραγε την  ικανότητα να τον  διδάξω να μετατρέψει το «έτσι συνέβη» σε «έτσι το θέλησα»;

-Ποτέ δεν κατάλαβε ότι το καθήκον του ήταν  να τελειοποιήσει τη φύση, να ξεπεράσει τον εαυτό του, την κουλτούρα του, την οικογένεια, τον σαρκικό πόθο του, την  ωμή κτηνώδη του φύση, να γίνει αυτός που είναι, να γίνει ό,τι είναι.

-Φυσικά υποφέρεις, αυτό  είναι το κόστος της καθαρής όρασης.  Φυσικά φοβάσαι  να ζεις σημαίνει να βρίσκεσαι σε κίνδυνο. Πρέπει να σκληραγωγηθείς!

-Πρέπει ν΄αντιμετωπίσεις τα σημαντικά υπαρξιακά θέματα επέμενε ο Νίτσε, και τότε η εμμονή σου με τη Βέρθα θα ξεθωριάσει.

-Ήταν  πάρα πολύ ευχάριστο να ξεφυτρώνει όσα είχε μέσα του, να μοιράζεται τα χειρότερα μυστικά του, να  έχει την αμέριστη προσοχή κάποιου που, κατά κανόνα, τον καταλαβαίνει, τον αποδεχόταν  κι έμοιαζε ακόμα και να τον συγχωρεί.

Irvin D. Yalom, απόσπασμα από το βιβλίο “Όταν έκλαψε ο Νίτσε”

Photo cover:pixabay.com/jplenio/mountain

Διαβάστε επίσης:

Share:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin