Search
Close this search box.

Η Μαίρη Συνατσάκη μιλάει με ειλικρίνεια για τα baby blues και τη θλίψη που νιώθει μετά τον ερχομό της κόρης της

Η Μαίρη Συνατσάκη είναι από τα πρόσωπα της showbiz που αρκετά συχνά μοιράζεται με τον κόσμο σκέψεις που τη βασανίζουν και προβλήματα που αντιμετωπίζει. Άλλωστε, η γνωστή παρουσιάστρια έχει μιλήσει ανοιχτά στο παρελθόν για θέματα ψυχικής υγείας και για τις κρίσεις πανικού που αντιμετωπίζει και πώς τις διαχειρίζεται.

Τώρα, η Μαίρη Συνατσάκη η οποία πρόσφατα ΄έγινε μαμά για πρώτη φορά, μοιράστηκε με ειλικρίνεια με τους διαδικτυακούς της φίλους στο Instagram, όσα αισθάνεται, για το πώς είναι οι πρώτες μέρες με το μωρό στο σπίτι, ενώ στα βίντεο στόρις που ανέβασε, μίλησε με λεπτομέρειες για τα baby blues. Ένας όρος που ενδεχομένως να μη σου λέει κάτι, όμως, πρόκειται γι’ αυτή την ανεξήγητη θλίψη που αισθάνεται μία νέα μαμά τις πρώτες μέρες λόγω των ορμονών που κάνουν… πάρτι. Δεν κρατούν πολύ, όμως όλο αυτό το διάστημα είναι αρκετό για να “μπλοκάρει” ακόμα περισσότερο τη μητέρα. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να έχει δίπλα της ανθρώπους που θα τη βοηθήσουν σε όλα και το κυριότερο να μιλάει. Να μην κρατά μέσα της όσα αισθάνεται. Και να κάνει πράγματα που την ευχαριστούν, που θα την κάνουν να αισθανθεί καλύτερα, χωρίς να υπολογίζει τι θα πει ο… άλλος.

Αυτό είναι και το μήνυμα που στέλνει η Μαίρη Συνατσάκη, μέσα από τη δική της εμπειρία που βιώνει αυτό το διάστημα, μετά τον ερχομό της κόρης της που τη γέμισε χαρά.

Μην ακούτε κανέναν κερατά που θα σας πει ότι αφήνετε το παιδί για να ασχοληθείτε με τον εαυτό σας και ασχοληθείτε με τον εαυτό σας!

Συγκεκριμένα, ανέφερε στα βίντεο που ανέβασε:

«Γεια σας. Κοιτάω και δεν κοιτάω την κάμερα. Ξεκινάω αυτά τα stories, αλλά πρωτίστως – πριν πάω στο θέμα που θέλω να συζητήσω – θέλω να σας ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου για όλες τις ευχές που έχετε στείλει για τη μικρουλένια μπουκίτσα μας εδώ πέρα! Νιώθω ότι είναι ένα προστατευμένο παιδί ήδη από την ενέργεια – την τέλεια, θετική καλή ενέργεια που της έχετε στείλει και σας ευχαριστώ. Θέλω να μιλήσω για ένα θέμα που έχει να κάνει λίγο με την ψυχική υγεία. Και επειδή μου συνέβη και είναι έτσι τώρα ζεστό, τώρα θέλω να το πω. Κυρίως απευθύνομαι σε όλα αυτά τα κορίτσια που κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου στέλνανε ”α είμαι δύο εβδομάδες νωρίτερα”, ”α είμαστε ακριβώς στην ίδια ημερομηνία”, ”α, εγώ θα γεννήσω ένα μήνα μετά από σένα”.

Τέλος πάντων, για όλα τα κορίτσια που θα γεννήσετε θέλω να σας πω δυο πραγματάκια για τα baby blues. Έχω ψάξει να βρω τον ελληνικό όρο για τα baby blues κι απλά δεν τον έχω βρει. Γι’ αυτό συνεχίζω να τα λέω έτσι. Προκύπτουν δύο, τρεις μέρες μετά τη γέννα και έχουνε να κάνουνε πολύ με την αλλαγή των ορμονών – οιστρογόνα και προγεστερόνη, ακόμα και σε αλλαγή λίγο του θυροειδή τέλος πάντων – που μπορεί να φέρει πάρα πολλή αλλαγή στο συναίσθημα, πολλές μεταπτώσεις συναισθηματικές και συναισθήματα θλίψης. Αυτό μπορεί να κρατήσει περίπου δύο εβδομάδες. Δεν έχει κάποια θεραπεία που μπορείς να κάνεις. Θα περάσει μόνο του όταν θα ξανα-ρυθμιστούν λίγο οι ορμόνες.

Εγώ, επειδή οι ορμόνες μου ήταν πολύ καλές μαζί μου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, κάποια στιγμή που σε ένα βίντεο μιας vlogger το είχα ακούσει το είχα προσπεράσει γιατί έλεγα “εγώ μια χαρά, οι ορμόνες μου μού έχουν φερθεί τέλεια”. Μου συνέβη αυτή η θλίψη, όταν γυρίσαμε στο σπίτι από το μαιευτήριο, γιατί ήταν η επιστροφή κιόλας στο συνηθισμένο μας κανονικό περιβάλλον, σε μια εντελώς όχι συνηθισμένη κανονική συνθήκη. Είναι περίεργες αυτές οι αλλαγές, βάλε και τις ορμόνες μέσα… Εξαιτίας των δικών μου θεμάτων ψυχικής υγείας και της διαταραχής μου με το άγχος και των κρίσεων πανικού, ήταν πάντα οι κεραίες μου πολύ ανοιχτές μ’ αυτό και είχα ήδη ειδοποιήσει το περιβάλλον μου ότι “θέλω να ξέρετε, να με παρακολουθείτε κι εμένα λιγάκι μετά την εγκυμοσύνη”.

Είχα πει στον ψυχολόγο μου “θέλω να κοιτάξουμε να δούμε μη συμβεί καμιά επιλόχειος και αν συμβεί να την αντιμετωπίσουμε” δηλαδή δεν με φόβιζε. Απλά ήθελα να υπάρχει ένα σχέδιο δράσης. Δεν είναι επιλόχειος τα baby blues. Εάν κρατήσει αυτό το συναίσθημα της θλίψης περισσότερο από δύο εβδομάδες τότε είναι καλό να μιλήσετε με έναν ειδικό ψυχικής υγείας και να δείτε τι μπορείτε να κάνετε. Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι επειδή ξεκινάς με ένα πάρα πολύ χαρούμενο συμβάν και γεγονός και όλοι οι άνθρωποι είναι πολύ χαρούμενοι γύρω σου και είναι λίγο παράταιρο να νιώθεις εσύ μόνος σου τη θλίψη.

Σε κάνει να νιώθεις ενδεχομένως, αν δεν ξέρεις γιατί και από πού έχει προκύψει, κάποιες ενοχές, να αισθάνεσαι λίγο άβολα, να μην ξέρεις πως να το επικοινωνήσεις. Θέλω να συμβουλεύσω να το πείτε κατευθείαν στους δικούς σας ανθρώπους. Να μην έχετε κανένα συναίσθημα ενοχής γι’αυτό. Εμένα δεν μου συνέβαινε καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, εντόπισα ότι μου συμβαίνει περισσότερο εκεί στην αλλαγή μέρας προς νύχτα, που είναι έτσι λίγο μια μελαγχολική κατάσταση. Και αφού το είπα από την πρώτη μέρα ότι “μμμ κάτι γίνεται εδώ πέρα, τώρα νιώθω περίεργα”, έβαλα κατευθείαν σχέδιο δράσης, εκείνη την ώρα της ημέρας να κάνω πράγματα που με ευχαριστούν.

Οπότε συμβουλεύω να πηγαίνετε τότε μια βόλτα, να κάνετε το μπάνιο σας εκείνη την ώρα, αν έχετε εντοπίσει και συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ή εν πάση περιπτώσει να σκεφτείτε τα πράγματα που θέλετε να κάνετε στην καθημερινότητα και θα σας πάρουν το μυαλό από τη θλίψη. Τα αγαπημένα σας. Ό,τι κι αν είναι αυτό! Να κάνετε κάτι για τον εαυτό σας αποκλειστικά.

Να φροντίσετε με κάποιον τρόπο τον εαυτό σας. Α! Εκείνη την ώρα έβαζα βίντεο κλήσεις με τους φίλους μου, για να τους δείξω το μωρό και να δουν τι κάνει. Γενικά να περνάει λίγο η κατάσταση από τη θλίψη σε κάτι διαφορετικό σαν συναίσθημα. Γενικά δεν μου αρέσει να κρίνω τι κάνουν οι άνθρωποι, πολλώ δε μάλλον οι γυναίκες που βρίσκονται στη φάση της λοχείας. Θέλετε να πάτε για νύχια; Για μαλλιά; Πάτε, κάντε ό,τι θέλετε. Μην ακούτε κανέναν κερατά που θα σας πει ότι αφήνετε το παιδί για να ασχοληθείτε με τον εαυτό σας και ασχοληθείτε με τον εαυτό σας!

Ελπίζω να έχετε ανθρώπους στο περιβάλλον σας, που αυτό το πράγμα θα το κατανοήσουν και θα σας βοηθήσουνε. Γιατί άμα θες εσύ να πας να κάνεις κάτι κάποιος πρέπει να κρατήσει το παιδί, δεν διαφωνώ. Αντιμετωπίζετε, φεύγει μόνο του. Αν δεν φύγει, είπαμε το συζητάμε με έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Όλα αντιμετωπίζονται, όλα λύνονται. Να κάνετε ό,τι σας παίρνει το μυαλό από τη σκοτεινιά και αν είστε σε περιβάλλον με γυναίκα που θα γεννήσει να έχετε και εσείς τα μάτια σας και τα αυτιά σας ανοιχτά, γιατί έχετε και εσείς ευθύνη για το πώς ρε παιδί μου θα βοηθήσετε έναν άνθρωπο.

Και είναι πολύ βασικό να βοηθήσετε έναν άνθρωπο ανεξάρτητα από το τι πιστεύετε εσείς, αν σας φαίνεται υπερβολή, αν δεν σας φαίνεται υπερβολή. Παραμερίστε το! Είναι ένας πολύ ιδιαίτερος λαβύρινθος το μυαλό, μετά τη γέννα. Εμένα με βοηθάει και το γεγονός ότι ξεκίνησα ψυχοθεραπεία κατευθείαν. Πέμπτη γυρίσαμε από το μαιευτήριο, εγώ Παρασκευή πρωί με βίντεο κλήση κανονικά στον ψυχολόγο, να τα πω, να κλάψω, να κάνω, να ράνω, αλλά ο καθένας κάνει ό,τι νομίζει. Απλά το πλαίσιο των ανθρώπων που θα έχετε γύρω σας μετά την εγκυμοσύνη και κατά τη διάρκεια αλλά και γενικά, καλό είναι να είναι ενημερωμένο και ενήμερο! Είναι πολύ βοηθητικό. Καμία ντροπή σε κανένα συναίσθημα παρακαλώ πολύ. Αυτό θέλω να σας μείνει».

Διαβάστε επίσης

Share: