Search
Close this search box.

Νίκος Καζαντζάκης: “Ο αληθινός διάβολος είναι το βουρκιασμένο πνέμα της ανίας”

.

«Οι συνταξιδιώτες Γιαπωνέζοι γελούσαν, άρχισαν τ’ αστεία, το ένα ανέκδοτο έφερνε το άλλο, μιά νέα όψη από τη μυστηριώδη κίτρινη ψυχή ξεσκεπάζουνταν χαχαρίζοντας μπροστά μου.

Για μένα, το γέλιο στάθηκε πάντα ένας από τους μεγαλύτερους, αποκαλυπτικότερους θεούς.

Ξέρω καλά γιατί οι τραχιοί, λιγομίλητοι Σπαρτιάτες, που απ’ όλους τους Έλληνες έπαιρναν πιο σοβαρά και τραγικά τη ζωή, είχαν υψώσει βωμό στο θεό τον Γέλωτα.

Μονάχα το πηγαίο, καθαρότατο γέλιο μπορεί, όχι βέβαια να νικήσει (αυτή δε νικιέται ποτέ) μα να εξουδετερώσει όσο ζούμε τη φρίκη της ζωής.

Η τραγωδία δεν μπορούσε να γεννηθεί (θα ‘ταν αβάσταχτη για τον άνθρωπο), χωρίς να γεννηθεί, την ίδια στιγμή, κι η κωμωδία.

Είναι δίδυμες αδερφάδες.

Μονάχα όποιος ένιωσε την τραγικότητα της ζωής, αυτός μπορεί να νιώσει την απολυτρωτική δύναμη του γέλιου…»

«Κάπνιζα την πίπα μου ολομόναχος, ευτυχισμένος.

“Ευτυχία, συλλογίζουμουν, καθημερινό θάμα, απλό κάθε στιγμή συναπάντημα, που πολύ λίγα μάτια το βλέπουν!

Ευτυχία, που σε ζητούν υπερβολικά αψηλά ή υπερβολικά χαμηλά, και συ πατάς το χώμα που πατούμε και στέκεσαι δίπλα μας σά γυναικούλα και φτάνεις ίσια με την καρδιά μας!”»

«Την ανία, να τί ξέχασε ο σκοτεινός Φλωρεντίνος να βάλει στον πάτο του Άδη.

Τις μασέλες που ανοίγουν και χασμουριούνται.

Γιατί ο αδάμαστος εξόριστος ήταν γιομάτος πάθη, μισούσε, αγαπούσε, πεθυμούσε, ήταν σε ακατάπαυτο, ανήλεο οργασμό, και δε γνώρισε ποτέ του την ανία.

Δηλαδή την ουσία της Κόλασης.

Ο αληθινός διάβολος είναι το βουρκιασμένο πνέμα της ανίας…»

Νίκος Καζαντζάκης, “Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία – Κίνα”, αποσπάσματα

Photo cover:pixabay.com/maxknoxvill/smoke

Διαβάστε επίσης:

Share: