Εκατόν πέντε χρόνια συμπληρώθηκαν από τη γέννηση της Άννας Καλουτά. Η Φίνος Φιλμ με μια ανάρτηση και με ένα βίντεο στο Instagram τίμησε τη «Βασίλισσα της Επιθεώρησης».
«Αδιαμφισβήτητη “Βασίλισσα της Επιθεώρησης” με μπρίο, τσαγανό και ζωντάνια που δεν θάμπωσαν στα εξήντα και πλέον χρόνια τις καριέρας της, η Άννα Καλουτά ήταν η τελευταία από τους “μεγάλους” του μουσικού θεάτρου. Μια χειμαρρώδης πρέσβειρα του είδους που τάχθηκε ψυχή τε και σώματι στην υποκριτική τέχνη διαθέτοντας αυτό το “κάτι”, πέρα από το αναμφισβήτητο ταλέντο της. Στη Φίνος Φιλμ γύρισε μόνο μια ταινία, το “Εκείνες που δεν πρέπει να Αγαπούν” (1951), όπου ο μύθος της, με την ομορφιά, τη γοητεία και τη λάμψη, απαθανατίστηκε ανέπαφος στο σελιλόιντ για τις επόμενες γενιές» σημειώθηκε στο προφίλ της Φίνος Φιλμ στο Instagram.
Η Άννα Καλουτά γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου το 1918, ενώ έφυγε από τη ζωή στις 17 Απριλίου του 2010.
Λίγα λόγια για την Άννα Καλουτά και την καλλιτεχνική της διαδρομή
Η Άννα Καλουτά, ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης, έγινε θρύλος για την ελληνική υποκριτική τέχνη, αφού η ίδια τάχθηκε σε αυτήν, ψυχή τε και σώματι, από τα τέσσερα της χρόνια.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από την Ιόνιο Σχολή Θηλέων, στην οποία σπούδασε και πιάνο. Στη συνέχεια, ασχολήθηκε με το θέατρο, τη χορογραφία, τη σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική διεύθυνση.
Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία τεσσάρων ετών, με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στο έργο «Στοργή», και μαζί με την αδερφή της Μαρία, δημιούργησαν τα περίφημα “Καλουτάκια”, παιδιά-θαύματα της εποχής εκείνης σε όλα τα είδη μουσικού θεάτρου.
Έχει συμμετάσχει σε οπερέτες, ηθογραφίες και σε πάρα πολλές επιθεωρήσεις, ιδιαίτερα σε πολεμικές του 1940, όπως στην παράσταση “Ευζωνάκι”, και δίκαια χαρακτηρίστηκε «Βασίλισσα της Επιθεώρησης». Επί 15 χρόνια, και πάντα μαζί με την αδερφή της Μαρία, περιόδευσε σε Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία και Αφρική και τιμήθηκε με πλείστα διπλώματα Ελληνικών πρεσβειών. Σαν “Καλουτάκια” είχαν επίσης ηχογραφήσει και πολλούς δίσκους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και μετά την απόσυρση της αδερφής της, το 1967, η ίδια συνέχισε να παίζει σχεδόν σε κάθε είδος θεατρικού έργου.
Η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1937 στην ταινία “Δόκτωρ Επαμεινώνδας”, ταινία γυρισμένη στα στούντιο του Καϊρου, όπου, όσο άκμαζε το ελληνικό στοιχείο, πολλοί θίασοι από την Αθήνα γύριζαν εκεί ταινίες. Όμως η συνεχής ενασχόληση της με το θέατρο, όπως και οι περιοδείες της στο εξωτερικό, την εμπόδισαν να κάνει μεγάλη καριέρα στον κινηματογράφο. Πάραυτα, γύρισε 15 ταινίες, μέσα από τις οποίες άφησε το στίγμα της.
Στην Φίνος Φίλμ γύρισε μόνο μια ταινία, το “Εκείνες που δεν πρέπει να Αγαπούν”, όπου ο μύθος της, με την ομορφιά, τη γοητεία και τη λάμψη, φυλακίζεται ανέπαφος στο σελιλόιντ για τις επόμενες γενιές.
Τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 1988, στην ταινία “Μειδιάστε Παρακαλώ”, ενώ μετά συνέχισε να κάνει περιστασιακές εμφανίσεις στο θέατρο και σε πολιτισμικές εκδηλώσεις.
