Search
Close this search box.

60 χρόνια Μπραντ Πιτ: Η ιστορία του σταρ που έχει “νικήσει” τον χρόνο

Όταν ο Μπραντ Πιτ πρωταγωνίστησε το 2009 στην ταινία, «Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον», όπου υποδυόταν έναν άνδρα που μεγάλωνε… μικραίνοντας, πολλοί είχαν σχολιάσει πως θα μπορούσε να το στόρι να περιγράφει τη δική του περίπτωση, καθώς ο σταρ έδειχνε να τα έχει καλά με τον χρόνο.

14 χρόνια μετά και ο Μπραντ Πιτ, ο οποίος σήμερα γίνεται 60 χρόνων, είναι ένας… Μπέντζαμιν Μπάτον, αφού πλέον το βλέπουμε όλοι: όσο μεγαλώνει…. μικραίνει. Ο Χολιγουντιανός σταρ μάλλον έχει βρει το μυστικό για να νικήσει τον αδυσώπητο χρόνο, ο οποίος μαζί του είναι ιδιαίτερα γαλαντόμος. Όμως, μέσα σα 60 χρόνια ζωής, ο ηθοποιός χρειάστηκε να πετύχει και άλλες νίκες, πιο σημαντικές για τον ίδιο, όπως το να νικήσει τον προσωπικό του δαίμονα, το αλκοόλ.

Αλλά και σε επαγγελματικό επίπεδο, χρειάστηκε να περάσουν χρόνια για να πείσει το κοινό, αλλά και τους κριτικούς να μη μένουν στην εικόνα του, αλλά να δουν και πίσω από αυτήν που κρύβει έναν ταλαντούχο ηθοποιό που δε δίστασε να τσαλακώσει την εικόνα του, ουκ ολίγες φορές για έναν ρόλο.

Εξάλλου, ο Μπραντ Πιτ, δεν είναι μόνο ένας ωραίος, ιδανικός για εξώφυλλα και λεζάντες, αλλά κι ένας καλός ηθοποιός. Μπορεί η άστατη ζωή του, οι ερωτικές περιπέτειες και τα διαζύγιά του – ειδικά αυτό με την Ατζελίνα Τζολί, να απασχόλησαν τα μέσα ενημέρωσης και το κοινό περισσότερο από τις υποκριτικές του επιδόσεις, αλλά στα περισσότερα από τα 35 χρόνια που βρίσκεται στον χώρο, έχει κάνει σημαντικότατες ερμηνείες, κέρδισε ένα Όσκαρ Β Ανδρικού Ρόλου για το «Κάποτε στο… Χόλιγουντ» και επιπλέον ένα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, ως παραγωγός για το «12 Χρόνια Σκλάβος». Παράλληλα, τον έχουν επιλέξει και ηχηρά ονόματα της σκηνοθεσίας, όπως οι Τέρι Γκίλιαμ, Τέρενς Μάλικ, Στίβεν Σόντερμπερκ, Νιλ Τζόρνταν, Ρίντλεϊ Σκοτ και Κουέντιν Ταραντίνο.

Ο Μπραντ Πιτ συμπληρώνοντας τα 60 χρόνια ζωής (18 Δεκεμβρίου 1963) κι έχοντας ξεμπερδέψει, με το επίπονο διαζύγιο, από την Αντζελίνα Τζολί, που του στοίχισε σε φήμη, ενδεχομένως κάποιους καλούς ρόλους και φιλίες και αφήνοντας πίσω του τα προβλήματα με το ποτό και άλλες καταχρήσεις, βλέπει με αισιοδοξία το μέλλον του.

Με αφορμή τα γενέθλιά του, ας θυμηθούμε σημαντικούς σταθμούς της ζωής του

Ξεκίνησε την καριέρα του ως… κοτόπουλο

Ο Μπραντ Πιτ γεννήθηκε στην Οκλαχόμα και μεγάλωσε στο Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι, σε μια μέση τυπική αμερικάνικη οικογένεια, μαζί με τα δυο αδέλφια του. Στα νεανικά του χρόνια θα διακριθεί στα σπορ αλλά και στην ηθοποιία συμμετέχοντας στα σχολικά μιούζικαλ. Θα σπουδάσει στο πανεπιστήμιο του Μιζούρι δημοσιογραφία και στον ελεύθερο χρόνο του θα παίζει σε ερασιτεχνικούς θιάσους.

Η αγάπη του για το σινεμά, όμως, θα τον αναγκάσει να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο, δυο βδομάδες πριν πάρει το πτυχίο του, για να ταξιδέψει προς το θαυμαστό κόσμο των κινηματογραφικών ονείρων, το Χόλιγουντ. Εκεί θα παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής, κάνοντας αρκετές δουλειές για να βγάλει τα βγάλει πέρα, μεταξύ των οποίων τον σοφέρ σε «κατ’ οίκον στριπτιτζούδες», αλλά και τον κράχτη σε αλυσίδα φαστ φουντ, όπου υποδεχόταν τους πελάτες ντυμένος κοτόπουλο!

Η “Θέλμα και Λουίζ” τού άνοιξαν τον δρόμο

Το 1987 θα πάρει έναν μικρό ρόλο στο έξοχο θρίλερ «Αδιέξοδο» στο οποίο πρωταγωνιστούσαν οι Κέβιν Κόστνερ και Τζιν Χάκμαν και κάποια ρολάκια σε άλλες παραγωγές, ενώ θα μπει και στην τηλεόραση. Η καριέρα του έχει αρχίσει να παίρνει ένα δρόμο, χωρίς όμως ιδιαίτερη προοπτική. Μέχρι που θα έρθει ο Ρίντλεϊ Σκοτ να τον επιλέξει για έναν χαρακτηριστικό ρόλο στην τεράστια επιτυχία «Θέλμα και Λουίζ». Ο Πιτ, υποδυόμενος έναν περιπλανώμενο νεαρό αλήτη κι έχοντας μία ερωτική σκηνή με την Τζίνα Ντέιβις, θα γίνει ευρύτερα γνωστός, ενώ θα αρχίσουν τα πρώτα εξώφυλλα και οι λεζάντες για το νέο ερωτικό σύμβολο της Αμερικής.

Ο ωραίος που ξέρει να παίζει

Τον επόμενο χρόνο θα πρωταγωνιστήσει στο δράμα του Ρόμπερτ Ρέτφορντ «Το Ποτάμι Κυλάει Ανάμεσά μας», αποδεικνύοντας ότι δεν είναι απλά ένας όμορφος άντρας που ξετρελαίνει τα κορίτσια, αλλά ξέρει και να παίζει. Και μάλιστα, πολύ καλά. Το 1994 θα εμφανιστεί δίπλα στους Τομ Κρουζ και Αντόνιο Μπαντέρας, στην τεράστια επιτυχία «Συνέντευξη με Έναν Βρυκόλακα». Θα ακολουθήσει η τεράστια επιτυχία «Seven», μία ταινία τρόμου, που θα έχει για συμπρωταγωνιστές τους Μόργκαν Φρίμαν, Γκουίνεθ Πάλτροου και Κέβιν Σπέισι. Ωστόσο, στην εξαιρετική ταινία του Τέρι Γκίλιαμ «Οι Δώδεκα Πίθηκοι» θα πιστοποιήσει την υποκριτική του ικανότητα και θα λάβει την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα και μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου.

«Στους 12 Πίθηκους ήμουν καλός μόνο στη μισή ταινία»

Σε συνέντευξη του στους New York Times Magazine, ο Μπραντ Πιτ είχε πει για τον ρόλο του στους 12 Πίθηκους: «Λένε ότι η κάμερα δεν ψεύδεται, αν και δεν είμαι βέβαιος ότι αυτό είναι αλήθεια. Έχω δει ανθρώπους να είναι ψεύτικοι στην κάμερα και το αποτέλεσμα να μοιάζει ελκυστικό. Είναι κάποιες μέρες που πνίγεσαι στο γύρισμα. Προσπαθείς να βγεις στην επιφάνεια αλλά δεν μπορείς. Σίγουρα το έχω κάνει κι εγώ, ειδικά τα πρώτα 15 χρόνια της καριέρας μου. Ακόμα και στους ’12 Πίθηκους’ [ταινία για την οποία είχε κερδίσει υποψηφιότητα για Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου], τα είχα καταφέρει στο πρώτο μισό της ταινίας και στο δεύτερο έμοιαζα κάπως σα να περιφέρω την πατέντα της αρχικής έμπνευσης. Με είχε ενοχλήσει πολύ αυτό τότε.

Η “Τροία” τον έκανε να αναθεωρήσει την καριέρα του

Στην ίδια συνέντευξη ο ηθοποιός παραδέχτηκε πως η συμμετοχή του στην ταινία, η “Τροία” τον έκανε να δει αλλιώς το κομμάτι της καριέρας του. «Δεν ήταν ακριβώς η «Τροία» που με έκανε να αναθεωρήσω εντελώς την προσέγγιση μου στην επιλογή ρόλων, αλλά τότε ήταν που αποφάσισα να ακολουθήσω στο εξής το ένστικτο μου. Είχα αποσυρθεί από μια άλλη παραγωγή και όφειλα μια ταινία στο στούντιο, οπότε δέχτηκα να παίξω τον Αχιλλέα στην ‘Τροία’. Δεν ήταν κάτι οδυνηρό, απλά συνειδητοποίησα ότι ο τρόπος αφήγησης της ταινίας δεν μου άρεσε και στο μέλλον θα προτιμούσα να αποφεύγω τέτοιες παραγωγές. Έκανα κι εγώ τα δικά μου λάθη σ΄ εκείνη την ταινία, αλλά αυτό που προσπαθώ να πω για την «Τροία» είναι δεν μπορούσα να βγάλω τον εαυτό μου από το μέσο του κάδρου. Η αλήθεια είναι ότι είχα κακομάθει από τις ταινίες του Ντέιβιντ Φίντσερ. Δεν υπαινίσσομαι τίποτα αρνητικό για τον [σκηνοθέτη της ‘Τροίας’] Βόλφγκανγκ Πίτερσεν. Αλλά κάθε λήψη της «Τροίας» ήταν σα να σου λέει ιδού ο ήρωας! Κανένα μυστήριο. Τότε ήταν που πήρα τη συνειδητή απόφαση να γίνω πιο εκλεκτικός στις επιλογές μου…».

Όταν ήρθε το πολυπόθητο Όσκαρ

Στα επόμενα χρόνια, οι επιτυχίες για τον Μπραντ Πιτ θα είναι πλέον αλλεπάλληλες, ενώ θα γίνει ένας εκ των A list σταρ του Χόλιγουντ. Θα πρωταγωνιστήσει σε καθαρά εμπορικές ταινίες, αλλά και σε άλλες ποιοτικές που καταθέτει το ερμηνευτικό του ταλέντο, όμως, η υποψηφιότητα για το Όσκαρ δε λέει να έρθει. Ο κόσμος αγανακτεί καθώς ο Πιτ μαζί με τον καλό του φίλο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, φαίνεται πως περιφρονούνται από την Ακαδημία, η οποία σε κάποιες περιπτώσεις χαρίζει το βραβείο Όσκαρ με ευκολία.

Και όπως λέει ο δικός μας θυμόσοφος λαός “Κάλλιο αργά παρά ποτέ” και για τον Μπραντ Πιτ ήρθε επιτέλους η στιγμή της δικαίωσης – σε μια δύσκολη περίοδο σε προσωπικό επίπεδο -, κατακτώντας το πολυπόθητο Όσκαρ για τον ρόλο του στην ταινία «Κάποτε στο… Χόλιγουντ», του Ταραντίνο, έχοντας δίπλα του τον φίλο του Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

Η περίοδος που έκανε μπάφους

Ο Μπραντ Πιτ πάλι στους στους New York Times Magazine, είχε μιλήσει με ειλικρίνεια για το πώς αντιμετώπισε την υστερία που δημιουργήθηκε γύρω από εκείνον, τη δεκαετία του ’90. “Το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ’90 το πέρασα απομονωμένος και καπνίζοντας διαρκώς μπάφους. Ειλικρινά, δεν ένιωθα καθόλου άνετα τότε με όλη αυτή την δημοσιότητα. Ώσπου έφτασε κάποια στιγμή που συνειδητοποίησα ότι κρατούσα τον εαυτό μου φυλακισμένο. Τώρα πια, απλά βγαίνω έξω και ζω τη ζωή. Αυτό που κατάλαβα όταν σταμάτησα να κρύβομαι και επέστρεψα στον κόσμο είναι ότι σ΄ αυτή τη δουλειά έχεις την δυνατότητα να κάνεις κάποιον να νοιώθει καλά έστω για μια στιγμή. Δεν εννοώ ότι αγγίζω τους ανθρώπους με το μεγαλείο μου. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι έχω την ευκαιρία να φωτίσω λίγο τη μέρα κάποιου που επέλεξε να δει μια ταινία μου. Αυτό είναι σπάνιο πράγμα”.

Το οδυνηρό διαζύγιο και η αποτοξίνωση

Στην προσωπική του ζωή, όμως, δεν τα πήγε το ίδιο καλά. Μετά τον πρώτο του ανεπιτυχή γάμο με την Τζένιφερ Άνιστον, θα ακολουθήσει ο γάμος του με την Ατζελίνα Τζολί και το επεισοδιακό διαζύγιο. Σε μία εξομολογητική συνέντευξή του, έπειτα από το πολύκροτο διαζύγιο, θα αναφερθεί στον αλκοολισμό του, στα προβλήματα με τον έλεγχο του θυμού του, στα ψυχολογικά του τραύματα, την απώλεια και την προσπάθεια να ξοδεύει τη ζωή του προσπαθώντας να κρύψει τα κομμάτια του. Ομολόγησε ότι το ποτό «ήταν ο τρόπος για να κοιμίζει τους δαίμονές του» και πως όταν συνειδητοποίησε ότι ξεπέρασε κάθε όριο αποφάσισε να το κόψει μαχαίρι, περνώντας έξι μήνες σε αποτοξίνωση.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ/New York Times

Διαβάστε επίσης

Share: