Ο Γιώργος Νταλάρας ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «MEGA Stories» και μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια, μέχρι σήμερα, προχωρώντας σε μία συγκινητική εξομολόγηση για τον αδερφό του, Χρήστο, τον οποίο αποχωρίστηκε, όταν ήταν 8 ετών.
Ο Γιώργος Νταλάρας αρχικά αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες μεγάλωσε, με την άρρωστη μητέρα του. Όπως είπε ο τραγουδιστής: «Η μητέρα μου έζησε μια άσχημη ζωή, όντας ανάπηρη και μη μπορώντας να με παρακολουθήσει. Πήγαινα σπίτι και μου έλεγε “έλα εδώ τώρα να σε μαλώσω, πού ήσουν, άργησες”. Πήγαινα κοντά της γιατί δεν μπορούσε να σηκωθεί, έτσι μεγάλωσα».
Και συνέχισε: «Έπρεπε να αποχωριστεί το ένα από τα δύο της παιδιά, γιατί εκείνον τον καιρό μετά τον πόλεμο, υπήρχαν κάποια ιδρύματα στο εξωτερικό, ορφανοτροφεία θα έλεγα, τα οποία όμως είχαν και εκπαιδευτικό χαρακτήρα μαζί. Ένα από αυτά ήταν του Ερρίκου Ντυνάν στο Πεσταλότσι κοντά στη Ζυρίχη. Εκεί έπρεπε να πάω και εγώ, ήμουν όμως σχεδόν 8 χρονών, ο Χρήστος πλησίαζε τα 10. Η μητέρα μου, δεν ξέρω πως σκέφτηκε εκείνη τη στιγμή, είπε “πώς θα πάει το μικρό 7 χρονών παιδί, θα στείλω το μεγάλο”. Από τότε, η ζωή της ήταν μια τραγωδία, ένα κλάμα, ένας πόνος. Άκουγε τα τραγούδια του Τσιτσάνη και έκλαιγε».
Τέλος, ο Γιώργος Νταλάρας είπε: «Όταν έφυγε ο Χρήστος έφυγε και εμένα η ζωή μου. Τον έβλεπα μετά από χρόνια. Κάθε 2 χρόνια ερχόταν με μια ντακότα με καμιά εικοσαριά παιδιά απόρων οικογενειών ή οικογενειών που είχαν θύματα στον πόλεμο, τα θυμάμαι ακόμα αυτά τα παιδιά, τη Σταυρούλα, τον Γιάννη… Όταν ερχόταν, άλλαζε για μένα η ζωή κι ο κόσμος».
