«Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάμε», είναι ένα από τα διάσημα αποφθέγματα του Τσάρλι Τσάπλιν, του διασημότερου αστέρα του βωβού κινηματογράφου που γεννήθηκε σαν σήμερα 16 Απριλίου του 1889.
Και ο “Σαρλό” στη πολύχρονη και σπουδαία καριέρα του σκόρπισε απλόχερα το γέλιο στους θεατές. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως ο Τσάρλι Τσάπλιν, εκτός από ταλαντούχος, υπήρξε και μία ιδιοφυία του παγκόσμιου κινηματογράφου και μέχρι σήμερα, παραμένει αξεπέραστος.
Ωστόσο, το “χαμίνι”, ο “αλητάκος” της μεγάλης οθόνης, στην πραγματικότητα υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητά, με μία σκοτεινή πλευρά, πάθη και και συμπεριφορές που σήμερα στην εποχή του #MeToo θα τύγχανε διαφορετικής αντιμετώπισης. Ο Τσάρλι Τσάπλιν, είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που ο καλλιτέχνης είναι εμφανώς διαχωρισμένος από τον άνθρωπο, καθώς ο ίδιος ήξερε πολύ καλά πώς να διαχωρίζει την επαγγελματική του πορεία με τα προσωπικά του πάθη και τη σκοτεινή ανθρώπινη πλευρά του στην οποία έριξαν πρόσφατα φως τέσσερα από τα παιδιά του σε ένα ντοκιμαντέρ, το «The Real Charlie Chaplin» που προκάλεσε αίσθηση.
Η αδυναμία στα ανήλικα κορίτσια
Στο ντοκιμαντέρ, τέσσερα από τα παιδιά του με την τελευταία σύζυγό του Ούνα Ο’ Νιλ κόρη του σπουδαίου θεατρικού συγγραφέα, Ευγένιου Ο΄Νιλ, αφηγούνται την κρυφή ιστορία του Τσάπλιν, ο οποίος παντρεύτηκε τέσσερις φορές, είχε αδυναμία στις ανήλικες, ενώ φέρεται ότι είχε κοιμηθεί με περισσότερες από 2.000 γυναίκες.
Η αλήθεια είναι πως οι ερωτικές προτιμήσεις του ηθοποιού στα ανήλικα κορίτσια, τα οποία στη συνέχεια παντρευόταν, αλλά και η κακοποιητική συμπεριφορά του, δεν αποτέλεσαν ποτέ μυστικό. Μάλιστα, ο Μάρλον Μπράντο είχε πει κάποτε για εκείνον: “Ο Τσάπλιν είναι ο μεγαλύτερος σαδιστής που έχω γνωρίσει”.
Το 1918, παντρεύτηκε για πρώτη φορά την 16χρονη ηθοποιό Mildred Harris στο Λος Άντζελες. Ο γάμος τους, έγινε λόγω της εγκυμοσύνης της. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο τον οποίο ονόμασαν Νόρμαν, αλλά πέθανε μόλις τρεις μέρες μετά τη γέννησή του και ο Τσάρλι Τσάπλιν εγκατέλειψε γρήγορα την Χάρις. Όταν χώρισαν το 1920, η πρώην σύζυγός του ανέφερε την «ψυχική του σκληρότητα» μεταξύ των λόγων του χωρισμού τους.
Τα επαγγελματικά του γνώριζαν μεγάλη άνοδο, ενώ την ίδια στιγμή γινόταν όλο και πιο έντονη η φήμη πως είχε μία αδυναμία στα νεαρά κορίτσια, η οποία φαίνεται να θεωρήθηκε αποδεκτή από τον κύκλο του.
Η δεύτερη ανήλικη σύζυγός του
Το 1920, εντόπισε τη 12χρονη Lillita Louis MacMurray και αποφάσισε να την κάνει ηθοποιό. Εκείνη άλλαξε το όνομά της σε Λίτα Γκρέι και πιστεύεται ότι την αποπλάνησε το 1924, όταν ήταν 15 ετών και εκείνος 35 ετών, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατηγορία για βιασμό ακόμη και τότε. Ο σύντομος γάμος τους έληξε με ένα επιζήμιο διαζύγιο το 1927 και έναν διακανονισμό 625.000 λιρών – που πιστεύεται ότι αξίζει περίπου 38 εκατομμύρια σε σημερινά χρήματα και ήταν ο πιο ακριβός χωρισμός στην ιστορία του Χόλιγουντ εκείνη την εποχή.
Η Γκρέι κατέθεσε αίτηση για την επιμέλεια των δύο παιδιών τους και ισχυρίστηκε σκληρότητα και εξαναγκαστικές σεξουαλικές πράξεις στην αίτησή της, ενώ ο Τσάρλι Τσάπλιν την ανέφερε ως «εκβιάστρια και πόρνη», με τον κύκλο του να την αντιμετωπίζει με σκληρότητα και απαξίωση.
Το 1966 στα απομνημονεύματά της «Η ζωή μου με τον Τσάπλιν», η Γκρέι έγραψε: «Παντρευτήκαμε στο Μεξικό, επειδή ο Τσάρλι δεν ήθελε να πει και πολλά για τον γάμο. Στο δρόμο της επιστροφής στο τρένο είχε πολύ άσχημη συμπεριφορά. Στεκόμασταν στην πλατφόρμα ανάμεσα σε αυτοκίνητα, ενώ το τρένο ταξίδευε και είπε, “Θα μπορούσαμε απλώς να τελειώσουμε όλη αυτή την κατάσταση αν απλώς πηδήξεις”».
Το 1933 γνώρισε την 22χρονη πρώην παιδί-μοντέλο Paulette Goddard. Κάποιοι, ωστόσο, έλεγαν ότι ήταν 17 ετών. Παντρεύτηκαν το 1936 και έμειναν μαζί μέχρι το 1942. Μετά το διαζύγιό τους μετά η Goddard συμφώνησε να μην προβεί σε λεπτομέρειες για τη σχέση τους.
Ο γάμος με την κόρη του Ευγένιου Ο’ Νιλ
Σε λιγότερο από έναν χρόνο, ο Τσάρλι Τσάπλιν γνώρισε την 17χρονη τότε Ούνα, κόρη του σπουδαίου Ευγένιου Ο’ Νιλ. Ήταν η τέταρτη και τελευταία σύζυγός του, με την απέκτησε οκτώ παιδιά (από τα 11 συνολικά που είχε ο ίδιος) και έμεινε μαζί του μέχρι το θάνατό του το 1977.
Ο Τσάπλιν και η οικογένειά του, μετά την άρση της βίζας του από το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Ελβετία. Μέχρι το θάνατό του το 1977 γύρισε άλλες δύο ταινίες: την αντιμακαρθική σάτιρα «Ένας βασιλιάς στη Νέα Υόρκη» (1957) και δέκα χρόνια αργότερα την «Κόμισσα του Χονγκ Κονγκ» με τη Σοφία Λόρεν και τον Μάρλον Μπράντο. Το 1975 ανακηρύχτηκε ιππότης από τη βασίλισσα Ελισάβετ.
Η μοναδική φορά που επέστρεψε στην Αμερική, ήταν το 1971 όταν αποδέχθηκε την πρόσκληση της Ακαδημίας να επιστρέψει στην πόλη που τον έκανε διάσημο για να παραλάβει το τιμητικό του Όσκαρ. Ο τότε πρόεδρος της Ακαδημίας, Ντάνιελ Τάραντας, ανέβηκε στη σκηνή για να παρουσιάσει το κλιπ – αφιέρωμα στην καριέρα του Τσάπλιν.
Όταν άναψαν τα φώτα, ο “Σαρλό” βρισκόταν ήδη στη σκηνή και το κοινό σηκώθηκε όρθιο για να του χαρίσει το πιο θερμό και μεγαλύτερο σε διάρκεια χειροκρότημα στην ιστορία του θεσμού. Επί 12 ολόκληρα λεπτά το Χόλιγουντ της εποχής, όρθιο χειροκροτούσε τον καλλιτέχνη Τσάπλιν. Τον άνθρωπο Τσάρλι μπορούμε όλοι να τον κρίνουμε βάσει αυτών που έχουν δει το φως της δημοσιότητας.
