Η Ζιζέλ Πελικό έχει γίνει σύμβολο φεμινισμού κι έχει κερδίσει τον σεβασμό όλων με την αξιοθαύμαστη και όλο γενναιότητα στάση της στη διάρκεια της δίκης για τους βιασμούς της. Μία δίκη που η ίδια η Ζιζέλ επέμενε να γίνει δημόσια, τονίζοντας ότι «η ντροπή πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο».
Η 72χρονη Γαλλίδα κατέθεσε την Τετάρτη στο δικαστήριο, προχωρώντας κατά κάποιο τρόπο σε ένα «μανιφέστο» για την κουλτούρα του βιασμού, και άπαντες να την χειροκροτούν στο τέλος με έναν απεριόριστο σεβασμό, όπως της αξίζει.
Η Ζιζέλ Πελικό ανάφερε στην κατάθεσή της: «Είμαι μια γυναίκα που έχει καταστραφεί ολοσχερώς και δεν ξέρω πώς μπορώ να ανακτήσω τον εαυτό μου από αυτό. Είναι αλήθεια ότι ακούω πολλές γυναίκες και άνδρες που μου λένε ότι είμαι πολύ γενναία. Λέω ότι δεν είναι γενναιότητα, είναι θέληση και αποφασιστικότητα να αλλάξει η κοινωνία».
Και συνέχισε: «Ήθελα όλες οι γυναίκες θύματα βιασμού –όχι μόνο όταν έχουν ναρκωθεί, ο βιασμός υπάρχει σε όλα τα επίπεδα– θέλω κάθε γυναίκα να πει: Η κυρία Πελικό το έκανε, μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς. Όταν σε βιάζουν, υπάρχει ντροπή, αλλά δεν πρέπει εμείς να ντρεπόμαστε, πρέπει να ντρέπονται αυτοί».
«Το προφίλ ενός βιαστή δεν είναι κάποιος που συναντάτε σε ένα σκοτεινό πάρκινγκ αργά το βράδυ. Ένας βιαστής μπορεί επίσης να είναι στην οικογένεια, ανάμεσα στους φίλους μας. Πρέπει να προχωρήσουμε με την κουλτούρα του βιασμού στην κοινωνία… Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν τον ορισμό του βιασμού», πρόσθεσε η Ζιζέλ Πελικό.
Απευθυνόμενη στον πρώην σύζυγό της, αρνούμενη όμως να τον κοιτάξει, είπε: «Πώς μπορεί ο τέλειος άντρας να τα καταφέρει; Πώς μπόρεσες να με πρόδωσες σε αυτό το σημείο; Πώς μπόρεσες να φέρεις αυτούς τους ξένους στην κρεβατοκάμαρά μου;».
Η Ζιζέλ Πελικό περιέγραψε κι ένα περιστατικό της καθημερινότητάς του, όταν εκείνη πίστευε ότι ζούσε τον τέλειο έρωτα, αλλά εκείνος στην πραγματικότητα έβαζε σε εφαρμογή το διεστραμμένο σχέδιό του, ναρκώνοντάς την και φέρνοντας στο σπίτι άγνωστους άντρες να την βιάσουν.
«Ένα βράδυ ήρθε να με πάρει στο σταθμό της Αβινιόν μετά από 10 μέρες με τα εγγόνια μου. Είχε ήδη ετοιμάσει το γεύμα – πουρέ πατάτας. Δύο πιάτα ήταν ήδη στο φούρνο. Έβαλα ελαιόλαδο στις πατάτες μου και εκείνος έβαλε βούτυρο, οπότε ήταν εύκολο να καταλάβω ποιο πιάτο ήταν δικό του. Θα πίναμε ένα ποτήρι λευκό κρασί μαζί. Δεν κατάλαβα ποτέ κάτι περίεργο στις πατάτες μου. Τελειώσαμε το φαγητό. Συχνά, όταν είναι ποδοσφαιρικός αγώνας στην τηλεόραση, τον άφηνα να τον παρακολουθήσει μόνος του. Έφερε το παγωτό μου στο κρεβάτι μου, όπου ήμουν, την αγαπημένη μου γεύση, το βατόμουρο. Και σκέφτηκα, πόσο τυχερός είμαι, είναι έρωτας», περιέγραψε η Ζιζέλ.
«Ποτέ δεν ένιωσα την καρδιά μου να φτερουγίζει, δεν ένιωσα τίποτα, πρέπει να έπεσα κάτω πολύ γρήγορα. Θα ξυπνούσα με τις πιτζάμες μου. Τα πρωινά, πρέπει να ήμουν πιο κουρασμένη από το συνηθισμένο, αλλά περπατούσα πολύ και νόμιζα ότι ήταν αυτό», πρόσθεσε.
Είπε ακόμη ότι είχε παρατηρήσει προβλήματα με την υγεία της. Φοβόταν ότι είχε νευρολογικά προβλήματα ή ότι θα μπορούσε να έχει Αλτσχάιμερ, και είχε εκτιμήσει πραγματικά τον σύζυγό της που φαινόταν να είναι δίπλα της σε αυτό. «Με πήγε σε νευρολόγο, για εξετάσεις, όταν ανησυχούσα. Πήγε μαζί μου και στον γυναικολόγο. Για μένα, ήταν κάποιος που εμπιστευόμουν πλήρως».
«Τόσες φορές, είπα στον εαυτό μου πόσο τυχερή είμαι που σε έχω δίπλα μου», είπε στον σύζυγό της.
Με πληροφορίες από Guardian
