Μέχρι τώρα ξέραμε και βλέπαμε πως τα μουσεία, παγκοσμίως, κινδυνεύουν από μια μειοψηφία βανδαλιστών και δήθεν ακτιβιστών που διαμαρτύρονται ή θεωρούν πως κάνουν ένα είδους «επανάσταση» ή ακόμα και να τραβήξουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας. Έτσι, βλέπουμε ακόμα και διάσημα έργα να πέφτουν θύματα βανδαλισμού.
Αλλά να βανδαλίζονται έργα από έναν εκλεγμένο βουλευτή, εκπρόσωπο του Κοινοβουλίου δεν το είχαμε δει ξανά. Τουλάχιστον σε χώρες του δυτικού κόσμου, γιατί στο καθεστώς των Ταλιμπάν τέτοιες εικόνες είναι οικείες. Ε, αυτή την παγκόσμια πρωτιά στον δυτικό κόσμο, μαντέψτε, μόλις την κατέκτησε η Ελλάδα. Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ Νικόλαος Παπαδόπουλος προέβη τη Δευτέρα σε βανδαλισμούς στην Εθνική Πινακοθήκη, η οποία φιλοξενούσε την έκθεση «Η Σαγήνη του Αλλόκοτου – Ενδιάμεσος Χώρος».
Κι ένα εικοσιτετράωρο μετά, προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε – γιατί δεν χωνεύεται – αυτό το σκοταδιστικό «αμόκ» του βουλευτή. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο βουλευτής πέταξε στο δάπεδο έργα τέχνης που εξέθετε η Εθνική Πινακοθήκη, τα οποία θεωρούσε «βλάσφημα» για την Ορθοδοξία.
Αφορμή γι’ αυτό τον βανδαλισμό, στάθηκαν τα έργα του διακεκριμένου χαράκτη Χριστόφορου Κατσαδιώτη τα οποία συνδέονταν με παράδοξα, παραμορφωμένα ενίοτε θρησκευτικά μοτίβα τα οποία «συνομιλούν» με τον ανατρεπτικό εικαστικό κόσμο του Ισπανού ζωγράφου και χαράκτη Γκόγια, που ήταν άλλωστε και ο βασικός στόχος της παράλληλης αυτής έκθεσης η οποία είχε ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Η βίαιη εισβολή του Νίκου Παπαδόπουλου – ο ίδιος την χαρακτηρίζει «ακτιβισμό» (sic) – στην Εθνική Πινακοθήκη ήταν το αποκορύφωμα μιας σειράς μεμονωμένων αντιδράσεων που προκλήθηκαν τις προηγούμενες ημέρες σχετικά με την συγκεκριμένη έκθεση, καθώς ο βουλευτής της Νίκης, είχε στείλει επιστολή διαμαρτυρίας, ενώ είχε καταθέσει, προ ημερών, ερώτηση στη Βουλή, και στην υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, η οποία του είχε απαντήσει πως «το υπουργείο Πολιτισμού, δρώντας πάντοτε με γνώμονα την προστασία της εν γένει πολιτιστικής και καλλιτεχνικής κληρονομιάς της χώρας, ουδέποτε προβαίνει σε ενέργειες λογοκρισίας».
Αυτό, δηλαδή που συμβαίνει σε όλα τα δυτικά κράτη που σέβονται την ελευθερία της έκφρασης, πόσο μάλλον της καλλιτεχνικής έκφρασης. Γιατί ακόμα και αν δεν σου αρέσουν κάποια έργα ή αισθάνεσαι ότι σε προσβάλλουν, υπάρχει και η λογική στάση, να μην την επισκεφτείς. Τόσο, απλά, με το στανιό δεν γίνεσαι φιλότεχνος.
Μετά τον βανδαλισμό, ο βουλευτής κρατήθηκε στην Πινακοθήκη και αφέθηκε ελεύθερος το απόγευμα της Δευτέρας. Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, η αστυνομία ανέμενε οδηγία από τον εισαγγελέα για το αν η πράξη του βουλευτή επισύρει κακουργηματική ή πλημμεληματική κατηγορία.
Η πράξη του ωστόσο (δηλαδή ο βανδαλισμός) δεν θεωρείται κακούργημα και έτσι αφέθηκε ελεύθερος. Θα σχηματιστεί δικογραφία, που θα πάει στη Βουλή, για να αποφασίσει την άρση της ασυλίας του.
Την ίδια στιγμή, αναμένεται η εκτίμηση των ειδικών της Πινακοθήκης για την έκταση των ζημιών, την αξία των εκθεμάτων που βανδαλίστηκαν προκειμένου να προσδιοριστεί και η ποινική απαξία της πράξης του βουλευτή της Νίκης.
Σε κάθε περίπτωση, μιλάμε για ένα εκλεγμένο πρόσωπο, για έναν εκπρόσωπο του ελληνικού Κοινοβουλίου, που υποτίθεται – λέμε τώρα – πως πρέπει να δείχνουν το «καλό» παράδειγμα. Όμως, με τέτοιες κινήσεις, το μόνο που πετυχαίνουν, είναι να φανατίζουν κι άλλο το ήδη φανατικό τους κοινό, δημιουργώντας ένα προηγούμενο που δεν έχουμε ξαναζήσει, με τον κίνδυνο να ξαναδούμε παρόμοια φαινόμενα κι εν έτει 2025, να ρίχνονται στην «πυρά» ως «βλάσφημα» και «διαβολικά» έργα Τέχνης.
