Από την 1η Νοεμβρίου 2024, όταν κατέρρευσε το στέγαστρο στον σταθμό τρένου στο Νόβι Σαντ στη Σερβία και βρήκαν τραγικό θάνατο 16 άτομα, μέχρι και σήμερα, η χώρα μοιάζει με καζάνι που βράζει.
Επί πέντε ολόκληρους μήνες, οι Σέρβοι και κυρίως οι φοιτητές είναι στους δρόμους και με τον πλέον εμφατικό τρόπο διαδηλώνουν ειρηνικά, με σύνθημα «Η διαφθορά σκοτώνει!». Η Σερβία ζει τους τελευταίους μήνες πρωτόγνωρες καταστάσεις με τους φοιτητές να στρέφουν την οργή τους κατά της διακυβέρνησης του προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς, τον οποίο κατηγορούν ότι τους κλέβει το μέλλον, αναγκάζοντας την κυβέρνησή του να παραιτηθεί.
Οι φοιτητές στη Σερβία με τις καθημερινές διαδηλώσεις τους που κορυφώθηκαν στις 15 Μαρτίου με μια μαζική συγκέντρωση -η μεγαλύτερη που γνώρισε ποτέ η χώρα – που ξεπέρασε τους 300 χιλιάδες διαδηλωτές, έχει στρέψει πάνω της τα παγκόσμια φώτα. Γιατί πλέον αυτό που συμβαίνει στη χώρα, δεν είναι εθνικού ενδιαφέροντος, αλλά παγκόσμιου, καθώς φαίνεται πως ξεκινάει ένα ντόμινο οργής των πολιτών εναντίων κυβερνήσεων, απαιτώντας δικαιοσύνη.
Το βλέπουμε να συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες και στην Κωνσταντινούπολη μετά τη σύλληψη του Εκρέμ Ιμάμογλου από το αυταρχικό καθεστώς του Ερντογάν με την κατηγορία οικονομικού σκανδάλου. Χιλιάδες Τούρκοι, κυρίως φοιτητές έχουν ξεχυθεί τους δρόμους, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, απαιτώντας δικαιοσύνη, σε μια χώρα αυταρχική.
Κι εννοείται πως το βλέπουμε και στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες με την υπόθεση των Τεμπών και τις μαζικές διαδηλώσεις των Ελλήνων – πρωτόγνωρες για τη χώρα μας- όπου επίσης, νέοι στην πλειοψηφία, απαιτούν δικαιοσύνη. Και ασφάλεια.
Γιατί βλέπετε αυτή η οργή του κόσμου σε πολλές χώρες, μόνο τυχαία δεν είναι. Η πολιτική των κυβερνήσεων έμοιαζε με χύτρα και τώρα το καπάκι άνοιξε. Τα κράτη εξακολουθούν να επενδύουν ασύλληπτα ποσά σε εξοπλιστικά προγράμματα, και να «σπρώχνουν» χρήμα σε πολέμους, αντί να να τα δίνουν στην κοινωνία.
Η εκπαίδευση, η υγεία, η ασφάλεια των συγκοινωνιών, η ακρίβεια των προϊόντων, βασικοί τομείς που απασχολούν την καθημερινότητα των πολιτών, δεν έχουν τη στήριξη που απαιτείται, με αποτέλεσμα πλέον ο κόσμος να αντιδρά. Και σε συνδυασμό με την έλλειψη του κράτους δικαίου και της δικαιοσύνης σε πολλές χώρες, ο κόσμος πια ξεσπά. Δεν παραμένει θεατής. Παντού στον κόσμο γίνονται κινητοποιήσεις και η Σερβία μοιάζει να ανοίγει τον δρόμο… Το ντόμινο έχει πια ξεκινήσει…. Οι νέοι άνθρωποι δεν είναι διατεθειμένοι να «κληρονομήσουν» τις προβληματικές πολιτικές των μεγάλων… Αντιδρούν, διεκδικούν, και είναι αποφασισμένοι να αλλάξουν τον κόσμο. Η θέληση πια υπάρχει, μένει να δούμε αν θα υπάρξει η θέληση και από τους πολιτικούς να αλλάξουν την πολιτική τους και να σκύψουν με υπευθυνότητα και ενσυναίσθηση πάνω από τους πολίτες, επενδύοντας στον άνθρωπο και όχι στα όπλα.
