Η Ζωή Λάσκαρη υπήρξε πολλά περισσότερα από μια εκθαμβωτική σταρ. Ήταν ένα ξεχωριστό πλάσμα με λάμψη και αυθεντικότητα, από τις πιο σαγηνευτικές παρουσίες που γνώρισε ποτέ ο ελληνικός κινηματογράφος.
Από την αλησμόνητες ταινίες του Φίνου μέχρι τις τελευταίες της στιγμές πάνω στη θεατρικό σανίδι, πορεύτηκε με θάρρος, ήθος και ακεραιότητα. Δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο. Μετά το τέλος της κινηματογραφικής εποχής, αφιερώθηκε στο θέατρο, υπηρετώντας με σεβασμό και συνέπεια σημαντικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, πλάι σε μεγάλους σκηνοθέτες, αφήνοντας το δικό της στίγμα και στη θεατρική τέχνη.
Ήταν όμως και κάτι ακόμη πιο σπουδαίο: Μια σπάνια γυναίκα στην προσωπική της ζωή. Καλή μητέρα, τρυφερή γιαγιά, δυνατή σύντροφος, διακριτική φίλη με εχεμύθεια, πίστη και δοτικότητα. Ασυμβίβαστη, αυθόρμητη, ακομπλεξάριστη, με σταθερές αξίες που δεν αλλοιώθηκαν από τη φήμη και τη λάμψη. Αγάπησε και αγαπήθηκε με πάθος και ρούφηξε τη ζωή μέχρι το μεδούλι. Όσα έζησε, τα έζησε με ένταση. Όσα πίστεψε, τα κράτησε σαν φυλαχτό. Και όσο ωραία ήταν εξωτερικά, άλλο τόσο πλούσια ήταν και η εσωτερική της δύναμη. Μια γυναίκα με βλέμμα που δεν ξεχνάς και ψυχή που δεν χωρά σε λέξεις. Η Ζωή υπήρξε και θα παραμένει ένα σύμβολο: λάμψης, ελευθερίας, αλήθειας. Ζωή με Ζ κεφαλαίο.
Στη φωτογραφία που δημοσίευσε ο Άρης Λουπάσης στο Instagram και που γράφει όλες αυτές τις πληροφορίες για την αξέχαστη ηθοποιό, η Ζωή Λάσκαρη βρίσκεται τον Αύγουστο του 1983 στο “λιμανάκι” του εξοχικού της αγαπημένης της φίλης Αλίκης Βουγιουκλάκη στον Θεολόγο, όπου απόλαυσε τις καλοκαιρινές της διακοπές.
Το συγκεκριμένο καλοκαίρι ανέβασε το θρυλικό μιούζικαλ του Charles Lederer «Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές» στο θέατρο “Μινώα” σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή και με συμπρωταγωνίστρια την αξέχαστη Μάρθα Καραγιάννη. Η συγκεκριμένη φωτογραφία αποτέλεσε και το εξώφυλλο του περιοδικού “Ταχυδρόμος” που κυκλοφόρησε στις 6 Οκτωβρίου του 1983.
