Στο Ντουμπάι, εκεί που το ατσάλι συναντά τα σύννεφα στα 828 μέτρα, η θέα κόβει την ανάσα. Όμως, για τους δεκάδες εργάτες που κρέμονται από ένα σχοινί καθαρίζοντας τα 24.000 παράθυρα του Burj Khalifa, του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και πολύ σκληρή.
Γιατί βλέπετε, στο Ντουμπάι της χλιδής και της υπερβολής, υπάρχουν δεκάδες εργάτες, κυρίως, από το Νεπάλ που ανεβαίνουν με σχοινιά και ειδικές ζώνες ασφαλείας στην πρόσοψη του Burj Khalifa για να καθαρίζουν τα χιλιάδες τζάμια του, σε μία από τις πιο επικίνδυνες και απαιτητικές δουλειές στον κόσμο, που όμως, αμείβονται με ένα μισθό πείνας.
Για να διατηρείται καθαρή η επιβλητική όψη του Burj Khalifa, απαιτείται συνεχής καθαρισμός, μια διαδικασία που διαρκεί μήνες και πραγματοποιείται σχεδόν αποκλειστικά από μετανάστες εργάτες, κυρίως από το Νεπάλ. Οι εργαζόμενοι αυτοί περνούν ώρες αιωρούμενοι σε τεράστια ύψη, δεμένοι μόνο με σχοινιά και ιμάντες ασφαλείας, αντιμετωπίζοντας ισχυρούς ανέμους, υψηλές θερμοκρασίες και εξαντλητική σωματική καταπόνηση. Κάθε καθαρισμός ενός μόνο τμήματος της πρόσοψης μπορεί να διαρκέσει ημέρες, ενώ ο πλήρης κύκλος καθαρισμού του κτιρίου ξεπερνά συχνά τους τρεις μήνες.
Και όταν ο κύκλος καθαρισμού του Burj Khalifa ολοκληρώνεται, η διαδικασία ξεκινά αμέσως από την αρχή. Αυτή η αέναη μάχη με τη σκόνη της ερήμου και τις δύσκολες συνθήκες, δίνεται από εργάτες που αμείβονται με μισθούς που προκαλούν οργή, αν αναλογιστεί κανείς πως εκτελούν μία από τις πιο επικίνδυνες εργασίες στον κόσμο. Και δυστυχώς, για τους εργάτες, βάζουν σε ρίσκο την ίδια τους τη ζωή, λόγω της οικονομικής ανάγκης που έχουν και προκειμένου να στείλουν χρήματα -έστω και αυτά τα πενιχρά – στις οικογένειές τους πίσω στην πατρίδα.
