Η Λένα Παπαληγούρα συγκινεί μιλώντας για τις δύσκολες στιγμές που πέρασε τους τελευταίους μήνες λόγω της ασθένειας του πατέρα της, Αναστάση Παπαληγούρα, ο οποίος έφυγε πρόσφατα από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών.
Η γνωστή ηθοποιός ήταν καλεσμένη της Αθηναΐδος Νέγκα στο Action24 και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον επικήδειο που εκφώνησε στην κηδεία του πατέρα της, όπου αναφέρθηκε στην κατ’ οίκον ανακουφιστική φροντίδα και γιατί το κράτος πρέπει να μεριμνήσει. «Για εμένα ήταν εκ βαθέων αποχαιρετισμός γιατί αισθανόμουν ότι οι περισσότεροι θα μιλήσουν για την πολιτική καριέρα και την Κορινθία που αγαπούσε».
«Αποφάσισα ότι θα το κάνω έχοντας ζήσει πολύ δύσκολα τους τελευταίους μήνες και έχοντας κληθεί να πάρω δύσκολες αποφάσεις, γιατί θέλαμε να κάνουμε μικρότερη την ταλαιπωρία του, αποφασίσαμε να είναι σπίτι για να αποφύγουμε το νοσοκομείο επιλέγοντας παρηγορητική-ανακουφιστική φροντίδα», πρόσθεσε η Λένα Παπαληγούρα.
«Υπάρχουν λίγες δομές και φορείς στην Ελλάδα που το κάνουν. Δυστυχώς αναγκάστηκα να τα γνωρίσω αυτά γιατί τα έψαξα. Ανακάλυψα ότι ενώ σε πολλές χώρες του εξωτερικού είναι κάτι που το κάνει το κράτος και με τρόπο που το ίδιο κερδίζει επιδοτώντας τέτοια προγράμματα κερδίζει κρεβάτι και χρήματα από νοσηλείες, υποσχέθηκα ότι αν μου δοθεί η ευκαιρία θα το θέσω το ζήτημα. Γι’ αυτό αποφάσισα να το θέσω, ένα κράτος που θέλει να λέμε ότι είναι πολιτισμένο οφείλει να εξασφαλίζει αξιοπρέπεια μέχρι το τέλος της ζωής τους. Είναι θέμα νοοτροπίας το τι σημαίνει αξιοπρέπεια μέχρι το τέλος, το τι σημαίνει να αφήνουμε τον άρρωστο να επιλέξει τι θέλει και αυτό λείπει και από το ιατρικό προσωπικό και από τους πολίτες», συνέχισε η ηθοποιός.
Στην ερώτηση της Νέγκα, αν πιστεύει στην εργασιοθεραπεία, η Λένα Παπαληγούρα ανέφερε: «είναι πολύ προσωπικό το θέμα, έχει να κάνει με τη φάση που βρίσκεσαι. Εγώ έπαιξα και την ημέρα της κηδείας του πατέρα μου. Υπήρξαν και παραστάσεις που ήταν πιο δύσκολες. Εκείνη η ημέρα ήταν ούτως ή άλλως πολύ δύσκολη. Πιστεύω ότι είμαστε τυχεροί γιατί η τέχνη είναι καταφύγιο και παρηγοριά και λειτουργεί αναζωογονητικά, αναγκάζεσαι να μπεις σε αυτό το ταξίδι και αυτό σε παρασύρει»
