Έχει μείνει στην ιστορία ως η πιο «διάσημη ηθοποιός» στον κόσμο. Κι ενδεχομένως, το όνομά της σήμερα να μη λέει κάτι σε πολύ κόσμο, άλλωστε έχει περάσει ένας αιώνας από τον θάνατό της, όμως, η Σαρά Μπερνάρ υπήρξε η απόλυτη celebrity της εποχής της, πριν καν εφευρεθεί ο όρος, με τη ζωή της να είναι συναρπαστική, θυελλώδης και το τέλος της, τραγικό.
Η Σαρά Μπερνάρ ήταν ο πρώτος κινηματογραφικός Άμλετ, ναι έναν από τους σπουδαιότερους ανδρικούς ρόλους τον υποδύθηκε γυναίκα, και η αποκάλυψη της ταυτότητάς της την καθιέρωσε στον κόσμο της Τέχνης και την έκανε την πιο διάσημη ηθοποιό της εποχής της. Ήταν το νόθο παιδί μιας Εβραίας πόρνης και αγνώστου πατρός, ενώ ασχολήθηκε με την υποκριτική γιατί αυτό αποφάσισε ένας από τους φερόμενους εραστές της μητέρας της, ο μελλοντικός Δούκας του Μορνύ, ετεροθαλής αδελφός του Ναπολέοντα Γ’.
Από την εφηβεία της, κιόλας, η Μπερνάρ, η οποία γεννήθηκε το 1844, ανέπτυξε κακή φήμη, ενώ γύρω από τη ζωή της υπάρχουν τόσες πολλές ιστορίες που αρκετοί της αμφισβήτησαν, καθώς εκτός των άλλων είχε και τη φήμη της παθολογικής ψεύτρας. Πρώτος και καλύτερος την είχε αμφισβητήσει ο Αλέξανδρος Δουμάς. Τα πρώτα χρόνια στην υποκριτική δεν ήταν εύκολα, με την ίδια να αμφισβητεί την αξία της.
Για να μπορέσει να ζήσει αυτό το διάστημα και να τα βγάλει οικονομικά, δούλεψε ως εταίρα. Έγινε ερωμένη του Ερρίκου, πρίγκιπα του Λιν το 1864 φέρνοντας στον κόσμο το μοναδικό παιδί της τον Μορίς. Τελικά ο Λιν την άφησε, για να παντρευτεί μια Πολωνή πριγκίπισσα. Από το 1866 και για έξι χρόνια, η Σάρα Μπερνάρ είχε συμβόλαιο με το Théâtre de l’Odéon. Έπαιξε με μεγάλη επιτυχία στο “Κιν”, του Αλέξανδρου Δουμά, του πατέρα, ενώ ο μεγαλύτερός της θρίαμβος ήρθε το 1869, με τον ρόλο του νέγρου Ζανέτο στο μονόπρακτο «Ο διαβάτης».
Το 1870 το όνομά της ήταν περιζήτητο και δεν υπήρχε θεατρική σκηνή στην Ευρώπη, που να μην θέλει τη Σάρα Μπερνάρ. Η φήμη της άρχισε να εξαπλώνεται και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, με τους Αμερικανούς να κάνουν ουρές για να τη δουν από κοντά την πιο φημισμένη ηθοποιό του 19ου αιώνα. Στην προσωπική της ζωή, πάλι, οι ερωτικές σχέσεις και τα σκάνδαλα διαδέχονταν το ένα το άλλο.
Το 1882 παντρεύτηκε στο Λονδίνο τον Έλληνα ηθοποιό Αριστείδη Δαμαλά, γνωστό στη Γαλλία και ως Ζακ Δαμαλά, όμως ο γάμος, ο οποίος νομικώς ίσχυε έως τον θάνατο του Δαμαλά το 1889 σε ηλικία 34 ετών, γρήγορα κατέρρευσε, κυρίως εξαιτίας της εξάρτησής του από τη μορφίνη.
Το 1905, η Σάρα Μπερνάρ βρέθηκε στο Ρίο Ντε Τζανέιρο παίζοντας στην Τόσκα του Βικτοριέν Σαρντού. Καθώς ήταν πάνω στη σκηνή, γλίστρησε κι έπεσε κάτω από αυτήν, με αποτέλεσμα να χτυπήσει σοβαρά στο δεξί της γόνατο. Ένα ατύχημα που έμελλε να αποδειχθεί μοιραίο, αφού δέκα χρόνια μετά διαγνώστηκε με προχωρημένη γάγγραινα, με αποτέλεσμα να ακρωτηριάσουν όλο το δεξί της πόδι.
Για αρκετούς μήνες ήταν καθηλωμένη σε αμαξίδιο, όμως, ακόμη και αυτή η κατάσταση δεν την έκανε να το βάλει κάτω. Συνέχισε να ανεβαίνει στη σκηνή, δίνοντας παραστάσεις σε όλο τον κόσμο. Πέθανε σαν σήμερα, 26 Μαρτίου το 1923 στο Παρίσι, σε ηλικία 78 ετών, έχοντας στο πλευρό της το γιο της. Η υγεία της ήταν ήδη επιβαρυμένη και παρά τη δίψα της για ζωή, δεν τα κατάφερε.
Και μπορεί η προσωπική της ζωή να ήταν πολυτάραχη, σκανδαλιστική για εκείνη την εποχή, ο κόσμος λάτρευε την Σαρά Μπερνάρ. Μάλιστα, η κηδεία της θεωρήθηκε εθνικό γεγονός για τη Γαλλία, με χιλιάδες κόσμου να ακολουθεί τη νεκρική πομπή στους δρόμους του Παρισιού μέχρι το κοιμητήριο Père Lachaise.
