Η Κάκια Παναγιώτου υπήρξε μία από τις πιο διακριτικές, αλλά ουσιαστικές παρουσίες της ελληνικής υποκριτικής. Ανήκε στη γενιά εκείνων των ηθοποιών που δεν επιδίωξαν ποτέ τον θόρυβο της δημοσιότητας, αλλά κέρδισαν τον σεβασμό μέσα από την ποιότητα των επιλογών τους και τη διάρκεια της παρουσίας τους.
Η μορφή της συνδέθηκε ιδιαίτερα με το Εθνικό Θέατρο, αλλά και οι κινηματογραφικές της εμφανίσεις είχαν πάντα την ποιότητα της θεατρικής της εμπειρίας. Δύσκολα αποδεχόταν προτάσεις για κινηματογραφικές ταινίες, όμως ακόμα και στο πανί, η Κάκια Παναγιώτου άφησε το αποτύπωμά της. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1954 με την ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Θανασάκης ο πολιτευόμενος» και τελευταία της συμμετοχή στη μεγάλη οθόνη αποτελεί η σπουδαία ταινία του Τάσου Μπουλμέτη «Πολίτικη Κουζίνα» το 2003, στο ρόλο της Ελπινίκης.
Η συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ ξεκίνησε το 1967 με την θρυλική «Στεφανία» του Γιάννη Δαλιανίδη, ενώ το 1970 συμμετείχε σε τρεις ακόμα μεγάλες παραγωγές: «Αγάπη Για Πάντα», «Αυτοί Που Μίλησαν Με Το Θάνατο» και «Υπολοχαγός Νατάσσα». Έφυγε από τη ζωή στις 6 Απριλίου του 2013.
