Ήταν το 1964, όταν στους ελληνικούς κινηματογράφους έκανε πρεμιέρα η ταινία, “Η βίλα των οργίων” με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, που με τον πλέον κωμικό τρόπο, ξετυλίγει τα ευτράπελα που συμβαίνουν ανάμεσα σε δύο παράνομους εραστές.
Και αν σήμερα οι συγκεκριμένες σκηνές μάς φαίνονται τόσο παρατραβηγμένες – ειδικά όταν το παράνομο ζευγάρι σύρεται στο αστυνομικό τμήμα, τυλιγμένο με το σεντόνι – την εποχή εκείνη ήταν μέρος της ελληνικής πραγματικότητας.
Γιατί βλέπετε, η μοιχεία μέχρι και πριν λίγες δεκαετίες, αποτελούσε ποινικό αδίκημα. Συγκεκριμένα, μέχρι και τις 24 Ιουλίου του 1982, οπότε και καταργήθηκε. Μάλιστα, τις περασμένες δεκαετίες, στην Ελλάδα δεν ήταν εύκολο να πάρεις διαζύγιο και θα έπρεπε να συντρέχει σοβαρός λόγος για να γίνει αποδεκτή η αίτηση. Η μοιχεία ήταν ένας ισχυρός λόγος διαζυγίου, όμως, θα έπρεπε να αποδειχτεί με αδιάσειστα στοιχεία.
Όταν καταργήθηκε η μοιχεία στην Ελλάδα
Η μοιχεία σε όλους τους πολιτισμούς, αλλά και στις θρησκείες αντιμετωπίζεται ως ένα σοβαρό αδίκημα. Σε κάποιες χώρες συνεχίζει να έχει ποινικές κυρώσεις, ενώ σε κάποιες ισλαμικές χώρες τιμωρείται μέχρι και σήμερα με λιθοβολισμό!
Στον Χριστιανισμό το “Ου μοιχεύσεις” είναι η έβδομη εντολή, και κατά την Εκκλησία είναι αμαρτία. Αλλά δεν επιφέρει κυρώσεις και σίγουρα όχι λιθοβολισμούς. Εξάλλου, όπως είχε πει και ο ίδιος ο Χριστός, στην ιστορία με την μοιχαλίδα “Ο αναμάρτητος πρώτος πρώτος τον λίθον βαλέτω“.
Στην Ελλάδα, η μοιχεία αποτελούσε αδίκημα σχεδόν από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους. Σύμφωνα με το άρθρο 286 του Ποινικού Νόμου της Βαυαροκρατίας που ίσχυσε έως τις 31 Δεκεμβρίου 1950, η διάπραξη μοιχείας χαρακτηριζόταν ως πλημμέλημα και παρέμεινε έτσι ακόμα και με το νέο Ποινικό Κώδικα που ίσχυσε από την 1η Ιανουαρίου 1951.
Στο άρθρο 357 προβλεπόταν ποινή ενός έτους για τους μοιχούς, ενώ το έγκλημα εδιώκετο μόνο με έγκληση του παθόντος συζύγου. Η μοιχεία κρινόταν ατιμώρητη όταν υπήρχε διάσταση των συζύγων ή ανοχή του παθόντος συζύγου. Οι δράστες έπρεπε να συλληφθούν επ’ αυτοφώρω για να στοιχειοθετηθεί ευκολότερα η κατηγορία, γι’ αυτό συνέβαιναν κωμικοτραγικές σκηνές κατά τη διαπίστωση του εγκλήματος.
Η μοιχεία αποποινικοποιήθηκε στη χώρα μας από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, στο πλαίσιο της φιλελευθεροποίησης του πλέγματος των διατάξεων που αφορούσαν το Οικογενειακό Δίκαιο. Η Εκκλησία αντέδρασε τότε, υποστηρίζοντας ότι «η αποποινικοποίηση της μοιχείας θα κλονίσει τα θεμέλια της οικογένειας και του γάμου». Ωστόσο, η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έκανε πίσω και κατήργησε το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα με το άρθρο 8 του Νόμου 1272/82, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 20 Αυγούστου 1982.
Όσον αφορά στις αστικές συνέπειες, με το Νόμο 1329/1983 η μοιχεία έπαψε να αποτελεί απόλυτο λόγο διαζυγίου. Μπορεί, όμως, να επιφέρει τη λύση του γάμου μόνο αν κριθεί ότι από αυτή έχουν διαταραχθεί τόσο σοβαρά οι συζυγικές σχέσεις, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα (άρθρο 1439 Α.Κ).
