Μετά από έξι χρόνια αποχής κι ενώ έδινε μια σκληρή μάχη με την υγεία της, η Σελίν Ντιόν επέστρεψε στη σκηνή σε μία από τις πιο συγκλονιστικές συναυλίες.
Η κορυφαία τραγουδίστρια το βράδυ του Σαββάτου έδωσε στο Παρίσι την πρώτη από τις 26 συνολικά συναυλίες που θα πραγματοποιήσει, σηματοδοτώντας έτσι την επιστροφή της στη σκηνή. Φορώντας ένα μαύρο στράπλες φόρεμα, η Σελίν Ντιον ξεκίνησε το σόου με το τραγούδι της «On ne change pas». Κυριευμένη από συγκίνηση, σταμάτησε για λίγη ώρα να τραγουδάει, με τους 30.000 θεατές στο Plenitude Arena, κοντά στο Παρίσι, να φωνάζουν ρυθμικά το όνομά της στο τέλος του πρώτου αυτού κομματιού.
Τα δάκρυα της Ντιόν
Η συγκίνηση ήταν μεγάλη, με τη Σελίν Ντιόν να μην αντέχει και να ξεσπά σε κλάματα καθώς μιλάει στο κοινό της. Τα λόγια της συγκλονιστικά, γεμάτα ειλικρίνεια για όσα πέρασε αυτά τα έξι χρόνια απουσίας εξαιτίας της μάχης της με το σύνδρομο του δύσκαμπτου ατόμου (stiff person syndrome), μια σπάνια νευρολογική διαταραχή που προκαλεί μυϊκή δυσκαμψία και σπασμούς, με το οποίο διαγνώστηκε το 2022.
«Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι δεν θα κλάψω», ξεκίνησε να λέει η Σελίν Ντιόν. Και συνέχισε: «Όμως είμαι τόσο χαρούμενη που σας βλέπω όλους. Μου λείψατε. Θα τραγουδήσω σαν κι εσάς, χωρίς να κλάψω». Αφού ερμήνευσε το πρώτο τραγούδι της βραδιάς, το «On ne change pas», είπε απευθυνόμενη στο κοινό: «Να ’μαστε λοιπόν… Στέκομαι στη σκηνή, σε αυτή την πόλη που αγαπώ τόσο πολύ, χάρη στη στήριξη και την αγάπη σας».
Η Σελίν Ντιόν αναφέρθηκε στη δύσκολη διαδρομή που πέρασε μέχρι να επιστρέψει στη σκηνή: «Πρέπει, όμως, να παραδεχτώ ότι ο δρόμος ήταν δύσκολος. Το ταξίδι κράτησε περισσότερο απ’ όσο περίμενα, με απρόβλεπτες στάσεις στη διαδρομή. Όμως άντεξα. Μια αμυδρή ακτίνα φωτός στο βάθος, βαθιά μέσα στα βουνά. Πίστεψα σε αυτήν. Και να τη τώρα. Ο ήλιος — ο ήλιος είναι εδώ. Ο ήλιος, ακριβώς μπροστά μου. Είχα δώσει μια υπόσχεση ότι θα επέστρεφα στη σκηνή. Και να ’μαι λοιπόν εδώ, να τραγουδώ για εσάς και να τραγουδώ για μένα, να τραγουδώ ζωντανά! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη στήριξη, την υπομονή σας και, αν μου επιτρέπετε να το πω, είμαι αυτό που είμαι επειδή με αγαπήσατε».
