Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, η Γεωργία Βασιλειάδου διένυσε τα πρώτα χρόνια των μεγάλων καλλιτεχνικών της επιτυχιών που την καθιέρωσαν ως αστέρι πρώτου μεγέθους. Δίπλα της, ο δεύτερος και τελευταίος σύζυγός της, Κώστας Γάμπαρος, με τον οποίο μοιράστηκε μια βαθιά και αληθινή αγάπη.
Η πρώτη τους συνάντηση έγινε το 1945 έξω από το θέατρο “Σαμαρτζή”, όπου εκείνη πρωταγωνιστούσε στην επιθεώρηση “Περάστε όλοι” μαζί με τον Ορέστη Μακρή και τις αδελφές Καλουτά. Εκείνος, νεαρός φαντάρος, αρκετά μικρότερός της, ετοιμαζόταν να φύγει για τη Μέση Ανατολή, όμως η προσωπικότητα της μεγάλης κωμικού τον κράτησε στην Ελλάδα. Μερικούς μήνες αργότερα, αποφάσισαν να ενώσουν τις ζωές τους, με τη Γεωργία να φορά ένα νυφικό που της χάρισε η Άννα Καλουτά.
Το ζευγάρι μετακόμισε στο Ηράκλειο Αττικής στην οδό Ζεφύρου, όπου έστησαν το σπιτικό τους με αγάπη και φροντίδα μαζί με τη μοναχοκόρη της Φωτεινή, από τον πρώτο της γάμο με έναν έμπορο. Λίγα χρόνια αργότερα όπου ο Κώστας εργάστηκε ως σοφέρ του Βραζιλιάνου Πρέσβη στην Ελλάδα, το ζευγάρι μετακόμισε στο Μαρούσι, σε ένα σπίτι που έχτισαν με μεράκι και φροντίδα, περνώντας εκεί τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής τους. Η αγάπη και ο σεβασμός που μοιράστηκαν, αποτέλεσαν το θεμέλιο της ευτυχίας τους μέχρι τον χαμό της μεγάλης κωμικού τον Φεβρουάριο του 1980.
