Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έρχονται στον κόσμο με μια πολύ συγκεκριμένη αποστολή: να κάνουν τις ζωές των άλλων πιο φωτεινές. Ο Σωτήρης Μουστάκας ήταν ακριβώς αυτό.
Ένας χείμαρρος ενέργειας, ένα πηγαίο ταλέντο που με το που πατούσε το πόδι του στο σανίδι ή εμφανιζόταν στην οθόνη, μπορούσε να μεταμορφώσει τη θλίψη της καθημερινότητας σε λυτρωτικό γέλιο. Σαν σήμερα, 17 Σεπτεμβρίου του 1940 γεννήθηκε ο Σωτήρης Μουστάκας, ένας από τους πιο σπουδαίους και αγαπημένους κωμικούς που πέρασαν ποτέ από το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο. Όμως, πίσω από τις θρυλικές του ατάκες, τις αστείες γκριμάτσες και τους εκκεντρικούς του ρόλους, κρυβόταν μια βαθιά ευαίσθητη, εσωστρεφής ψυχή. Ένας άνθρωπος που αρνήθηκε να γεράσει και κράτησε μέχρι το τέλος την αγνότητα ενός παιδιού.
Με αφορμή την επέτειο της γέννησής του, ας ανακαλύψουμε ποιος ήταν ο Σωτήρης Μουστάκας μέσα από 5 άγνωστες ιστορίες.
1. Ο 15χρονος αγωνιστής της ΕΟΚΑ που φυλακίστηκε από τους Άγγλους
Πολλοί γνωρίζουν τον Σωτήρη Μουστάκα ως τον απόλυτο κωμικό, ελάχιστοι όμως ξέρουν ότι σε ηλικία μόλις 15 ετών, κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959) στην Κύπρο, είχε ενεργή δράση. Ο νεαρός τότε Σωτήρης μοίραζε κρυφά φυλλάδια και έγραφε πατριωτικά συνθήματα στους τοίχους της Λεμεσού. Η δράση του προδόθηκε, με αποτέλεσμα να συλληφθεί από τις βρετανικές δυνάμεις κατοχής και να περάσει 7 ολόκληρους μήνες μέσα στη φυλακή, μια εμπειρία που τον σημάδεψε αλλά και ατσάλωσε τον χαρακτήρα του για το μέλλον.
2. Το Όσκαρ που χάθηκε για… δύο λεπτά στον «Ζορμπά»
Το ντεμπούτο του στον διεθνή κινηματογράφο έγινε με τον εμβληματικό ρόλο του «τρελού του χωριού» στην ταινία «Αλέξης Ζορμπάς» του Μιχάλη Κακογιάννη. Η ερμηνεία του ήταν τόσο συγκλονιστική που η Ακαδημία Κινηματογράφου των ΗΠΑ εξέτασε σοβαρά το ενδεχόμενο να τον θέσει υποψήφιο για το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου. Ωστόσο, η υποψηφιότητα ακυρώθηκε λόγω ενός αυστηρού γραφειοκρατικού κανονισμού: η διάρκεια της εμφάνισής του στην οθόνη υπολειπόταν κατά μόλις δύο λεπτά από το ελάχιστο χρονικό όριο που απαιτούσε τότε η Ακαδημία για τη συγκεκριμένη κατηγορία.
3. Η απόρριψη από το Εθνικό Θέατρο και το πείσμα
Όταν έφτασε στην Αθήνα από την Κύπρο, κυνηγώντας το όνειρό του, ο Σωτήρης Μουστάκας δεν είχε οικονομική άνεση. Αναγκάστηκε να δουλέψει ως σερβιτόρος για να επιβιώσει. Όταν έδωσε για πρώτη φορά εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, η επιτροπή τον απέρριψε. Οποιοσδήποτε άλλος ίσως είχε λυγίσει. Εκείνος όμως, πεισματάρης και σίγουρος για τη φλόγα που είχε μέσα του, δεν το έβαλε κάτω. Προετοιμάστηκε ακόμα καλύτερα, ξαναπροσπάθησε τη δεύτερη χρονιά, πέρασε και τα υπόλοιπα έγιναν ιστορία.
4. 40 χρόνια ερωτικά ραβασάκια με τη Μαρία Μπονέλου
Στην προσωπική του ζωή, ο Μουστάκας ήταν το άκρως αντίθετο από τους εξωστρεφείς χαρακτήρες που υποδυόταν. Ήταν ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων και ένας απόλυτα πιστός οικογενειάρχης. Η σχέση του με τη σύζυγό του, επίσης ηθοποιό Μαρία Μπονέλου, υπήρξε βαθιά ρομαντική. Κόρη τους, η Αλεξία, έχει αποκαλύψει πως για περίπου τέσσερις δεκαετίες οι δυο τους αντάλλασσαν καθημερινά μικρά ερωτικά σημειώματα και χειρόγραφα ποιήματα μέσα στο σπίτι. Η μοίρα, μάλιστα, τους ήθελε αχώριστους: η Μαρία Μπονέλου έφυγε από τη ζωή μόλις τρεις μήνες μετά τον θάνατο του Σωτήρη της.
5. Η «ομπρέλα» προστασίας και το αθόρυβο τέλος
Παρά τη μεγάλη του επιτυχία στη δεκαετία του ’80 και τις αμέτρητες βιντεοκασέτες που τον καθιέρωσαν, ο Σωτήρης Μουστάκας δεν εξαργύρωσε ποτέ τη φήμη του με αλαζονεία. Η κόρη του τον περιέγραφε ως έναν πατέρας-«ομπρέλα» που προσέφερε απόλυτη ασφάλεια. Ακόμα και όταν διαγνώστηκε με καρκίνο, επέλεξε να μην μοιραστεί το πρόβλημα της υγείας του με το ευρύ κοινό για να μην προκαλέσει θλίψη. Συνέχισε να παίζει στο θέατρο μέχρι τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του, αποδεικνύοντας ότι η σκηνή ήταν το πραγματικό του οξυγόνο.
