Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης τίμησε την Κατερίνα Γιατζόγλου, καθώς στις 10 Σεπτεμβρίου εγκαινιάστηκε η παρθενική της έκθεση φωτογραφίας με τον τίτλο «Θεσσαλονίκη μου» στη γκαλερί Metamorfosis στη συμπρωτεύουσα.
Η πολυπράγμων συγγραφέας, δημοσιογράφος, σεναριογράφος, και φυσικά επιχειρηματίας του ιστότοπου female-g.com «ξανασυστήνεται» στο κοινό, αυτή τη φορά ως φωτογράφος. Με αφορμή την έκθεση, η Κατερίνα Γιατζόγλου παραχώρησε συνέντευξη στην iapogevmatini.gr και τη Ντονατέλλα Αδάμου, όπου μεταξύ άλλων μιλάει για τις «ρίζες» της ξεχωριστής σχέσης της με τον φακό, πλην όμως τώρα πίσω από αυτόν.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη τη συνέντευξη της Κατερίνας Γιατζόγλου
-Συγγραφέας, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας, έχεις περάσει από την ηθοποιία… Στο παλμαρέ σου έχεις και επιτυχημένα σενάρια. Η φωτογραφία πώς προέκυψε;
Όντως είμαι λίγο ανήσυχη, δεν επαναπαύομαι ποτέ και πουθενά. Πάσχω, τολμώ να ομολογήσω, από δημιουργική «τρέλα». «Τυφώνας Κατρίνα» με φωνάζουν οι φίλοι μου… Η φωτογραφία είναι παιδική αγάπη που κρατάει μέχρι σήμερα. Όπου κι αν βρίσκομαι και κάτι μου κάνει «κλικ» το φωτογραφίζω, το λες και διαταραχή δηλαδή! Έχω έναν υπολογιστή μόνο με αρχεία φωτογραφιών απ’ όλον τον κόσμο: από το Πακιστάν έως τα κάστρα της Θεσσαλονίκης μου. Και δεν προβαίνω σε καμία επεξεργασία. Απλώς χρησιμοποιώ ειδικούς φακούς, ανάλογα το θέμα και το φως.
-Μας κρύβεις και άλλο ταλέντο; Ζωγραφική ίσως;
Οχι, δεν έχω ακόμα κάποιο τέτοιο «σύμπτωμα». Εχω άλλα όμως….
-Είναι και ο τόπος σου η Θεσσαλονίκη. Πώς θα την περιέγραφες σε λιγότερες από… είκοσι λέξεις;
Όμορφη πολύ! Συγκλονιστικές άγνωστες γειτονιές με καλντερίμια. Γραφική. Κινηματογραφικές εικόνες, κατακόμβες, παλιές εκκλησίες. Και δειλινά που «σκοτώνουν».
-Και έγχρωμα και ασπρόμαυρα κλικ συνθέτουν τον καμβά σου. Είναι, τελικά, πιο αριστίκ το black and white ή εξυπηρετεί κατά περίπτωση τον σκοπό του καλλιτέχνη;
Είναι ορισμένα μέρη που σε προκαλούν για μαυρόασπρη λήψη, επειδή έτσι αναδεικνύονται καλύτερα. Ανάλογα φυσικά και με την ώρα, το φως, τις αντανακλάσεις. Σαφώς, έχει να κάνει με το δικό σου συναίσθημα. Γιατί η φωτογραφία είναι συναίσθημα. Προσωπικά καταγράφω τοπία κυρίως, κτίρια, στέγες, τοίχους, παλιές αποθήκες, σοκάκια, εκκλησίες. Και δειλινά – σε προϊδέασα! Έχω γύρω στα 2000 δειλινά από τα ταξίδια μου. Από το Θιβέτ μέχρι την Ζανζιβάρη. Και πρόσωπα, ωστόσο από άλλες ηπείρους, για παράδειγμα από χώρες όπως το Πακιστάν, το Νεπάλ, η Ινδία, η Βραζιλία.
-Ποιο είναι το μυστικό για ένα άρτιο κλικ;
Σημασία έχει η στιγμή! Η αιωνιότητα της στιγμής με συναρπάζει από παιδί.
-Η ΑΙ θα καταργήσει τους φωτογράφους; Ήδη πλήττεται ο κλάδος, με ολοένα και περισσότερους διεθνείς Οίκους μόδας, κοσμετολογίας, ειδών πολυτελείας -και λόγω μειωμένου budget- να επενδύουν στους εξπέρ της τεχνητής νοημοσύνης αντί για real επαγγελματίες για τις καμπάνιες τους.
Πιστεύω ότι τίποτα άψυχο δεν μπορεί να ξεπεράσει τον άνθρωπο, ακόμα περισσότερο όταν μιλάμε για Τέχνη! Γιατί εδώ απόλυτα πρωταρχικός, απαραίτητος πρωταγωνιστής είναι και θα είναι το συναίσθημα!
-Μίλησέ μας για τη φιλοξενία της δουλειάς σου στη συγκεκριμένη γκαλερί.
Ολα ξεκίνησαν πριν από ένα χρόνο, όταν η Θάλεια Εξάρχου, ιδρύτρια της πιο σημαντικής γκαλερί της Θεσσαλονίκης, βλέποντας κάποιες φωτογραφίες μου, κάτι της έκανε… κλικ και μου πρότεινε να τις εκθέσω στον χώρο. Η Metamorfosis κλείνει φέτος τριάντα χρόνια παρουσίας στη Θεσσαλονίκη κι έχει φιλοξενήσει τεράστιους εικαστικούς δημιουργούς. Είναι μεγάλη μου τιμή λοιπόν που εκθέτω εκεί τις φωτογραφίες μου. Θα αναφέρω μερικούς από αυτούς ενδεικτικά: Παύλος, Takis, Μίνος Αργυράκης, Συλλογή Ιόλα, Γιάννης Μόραλης, Γιάννης Κόττης, Μαρίνα Καρέλλα. Οπότε… καταλαβαίνεις… Mέχρι να ολοκληρωθεί -ευτυχώς, όλα πήγαν κατ’ ευχήν- δεν κοιμόμουν από το άγχος και την αγωνία!
