Ένας από τους πιο αυθεντικούς και αντικομφορμιστές «εργάτες» του λόγου, δεν είναι πια εδώ. Ο Διονύσης Χαριτόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή στα 79 του χρόνια, με τον θάνατό του να σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την ελληνική πεζογραφία.

Ο διανοητής νοσηλευόταν το τελευταίο χρονικό διάστημα στην Αθήνα αντιμετωπίζοντας σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Από τις φτωχογειτονιές και τα μηχανουργεία του Πειραιά μέχρι τη συγγραφική απομόνωση τα τελευταία τέσσερα χρόνια στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας, τον τόπο όπου ξεκίνησε τη δράση του ο Άρης Βελουχιώτης, ο Διονύσης Χαριτόπουλος έγραψε και έζησε ως… άτακτος.

Ποιος ήταν ο Διονύσης Χαριτόπουλος

Γεννημένος στον Πειραιά στις 27 Αυγούστου 1947, μεγάλωσε σε φτωχικές γειτονιές, εργάστηκε στο λιμάνι και σε μηχανουργεία, ενώ για χρόνια απασχολήθηκε και στη διαφήμιση. Πριν αφοσιωθεί στη συγγραφή, επιχείρησε να σπουδάσει στην Αθήνα και στο Λονδίνο, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Παρέμεινε στον χώρο της διαφήμισης έως το 1990, ενώ παράλληλα διαμόρφωνε τη συγγραφική του πορεία, η οποία περιλαμβάνει μυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, δοκίμια και θεατρικά έργα.

Την εικοσαετία 1976-1996, ο Διονύσης Χαριτόπουλος εξέδωσε μεταξύ άλλων τα πεζά: Δανεικιά γραβάτα (διηγήματα), 525 τάγμα πεζικού (μυθιστόρημα), Τα παιδιά της Χελιδόνας (μυθιστόρημα), Δέσποινα (νουβέλα), Τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι (διηγήματα), Εναντίον του Marlboro (μυθιστόρημα), Από εδώ πέρασε ο Κιλρόι (νουβέλα). Αλλά και τα θεατρικά έργα Λίστα γάμου και Αυγά μαύρα, το δοκιμιακό Ημών των ιδίων και το 2005 το πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα Ο άνεμος κουβάρι.

Ωστόσο, από τα πιο δημοφιλή και ευπώλητα βιβλία του, είναι το «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων», η ιστορική βιογραφία του Άρη Βελουχιώτη, η οριστική έκδοση της οποίας κυκλοφόρησε το 2003. Εξάλλου, η ενασχόλησή του με τον Βελουχιώτη αποτέλεσε ξεχωριστό κεφάλαιο στην εργογραφία του.

Ο έρωτας – σταθμός στη ζωή του με τη Μαλβίνα

Στην προσωπική του ζωή, ο Διονύσης Χαριτόπουλος απέκτησε δυο γιούς από τον πρώτο του γάμο. Ωστόο, κομβικό κεφάλαιο στην προσωπική του διαδρομή υπήρξε ο θυελλώδης, απόλυτος έρωτάς του με τη Μαλβίνα Κάραλη. Ο γάμος τους, που ήταν ο δεύτερος για τον συγγραφέα και ο τρίτος για τη χαρισματική δημοσιογράφο, ξεκίνησε από μια επεισοδιακή συνέντευξη στο περιοδικό «Γυναίκα» και εξελίχθηκε σε μια σχέση βαθιάς πνευματικής και συναισθηματικής υποταγής, όπως η ίδια ομολογούσε.

Αν και η κοινή τους πορεία πέρασε από έντονες κρίσεις και οδηγήθηκε τελικά στον χωρισμό, πριν από τον πρόωρο θάνατό της το 2002, η μεταξύ τους σύνδεση παρέμεινε ανεξίτηλη. Οι εκατοντάδες ερωτικές επιστολές που αντάλλαξαν —και αποτυπώθηκαν στο βιβλίο του «Ο άνεμος κουβάρι»— μαρτυρούν μια μοναδική χημεία δύο ανυπότακτων χαρακτήρων που, ακόμα και μετά το τέλος, δεν έπαψαν ποτέ να καθορίζουν ο ένας τον άλλον.