Αλήθεια, εσείς μέχρι που θα φτάνατε για χάρη της επιστήμης; Μία γυναίκα από την Ισπανία, πάντως, πέρασε 500 ημέρες της ζωής της μέσα σε ένα σπήλαιο, χωρίς να βλέπει το φως του ήλιου και να έχει επικοινωνία με τον έξω κόσμο!
Ο λόγος για την Μπεατρίθ Φλαμίνι, την επίλεκτη αθλήτρια της ορειβασίας, η οποία το Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2021 μπήκε σε ένα σπήλαιο βάθους 70 μέτρων έξω από τη Γρανάδα και παρέμεινε εκεί για τις επόμενες 500 μέρες, οπότε και βγήκε τώρα στην επιφάνεια, προκαλώντας σοκ και δέος με την απίστευτη εμπειρία της που έσπασε κάθε ρεκόρ.
Η Μπεατρίθ Φλαμινί συμμετείχε σε ένα πείραμα που παρακολούθησαν στενά επιστήμονες, επιδιώκοντας να μάθουν περισσότερα για τις ικανότητες του ανθρώπου το μυαλό και τους κιρκάδιους ρυθμούς δηλαδή οποιαδήποτε βιολογική διαδικασία που παρουσιάζει ενδογενή περιοδική μεταβολή στη διάρκεια ενός 24ώρου. Η επίλεκτη αθλήτρια της ορειβασίας, όπως ανέφερε η ομάδα υποστήριξής της, έσπασε παράλληλα και το παγκόσμιο ρεκόρ για τον μεγαλύτερο χρόνο παραμονής σε μια σπηλιά.
Όταν μπήκε μέσα σε αυτή, ήταν 48 ετών και γιόρτασε δύο γενέθλια μόνη. Επίσης, όταν ξεκίνησε το πείραμα, δεν είχε ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, ούτε η ενεργειακή και οικονομική κρίση. Τότε, ο Covid-19 ήταν σε έξαρση και η βασίλισσα Ελισάβετ ζούσε! Η Μπεατρίθ έχει χάσει, η αλήθεια είναι, πολλά σημαντικά παγκόσμια γεγονότα, για τα οποία θα πρέπει να ενημερωθεί σταδιακά.
Προς το παρόν, αποτελεί η ίδια ένα…παγκόσμιο γεγονός. Ωστόσο, η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης για την «ανάδυσή» της στο φως στη νότια Ισπανία, τη Μ. Παρασκευή (14/4) ήταν περιορισμένη για την καλύτερη προστασία της. Μία εκπομπή, όμως, στον εθνικό τηλεοπτικό σταθμό TVE την απαθανάτισε να φοράει σκούρα γυαλιά και να σκαρφαλώνει προς την ομάδα υποστήριξής της χαμογελώντας.
Μιλώντας λίγο αργότερα, χαρακτήρισε την εμπειρία της «εξαιρετική, ασυναγώνιστη». Πιεσμένη για περισσότερες λεπτομέρειες από τους δημοσιογράφους, πρόσθεσε: «Έμεινα σιωπηλή εδώ και ενάμιση χρόνο, δεν μιλώ σε κανέναν παρά μόνο με τον εαυτό μου. Χάνω την ισορροπία μου, γι’ αυτό με κρατάνε. Αν μου επιτρέψεις να κάνω ένα ντους – δεν έχω αγγίξει νερό εδώ και ενάμιση χρόνο – θα σε δω σε λίγο. Είναι εντάξει με εσάς;»
Η Φλαμίνι περνούσε τον χρόνο της υπόγεια κάνοντας ασκήσεις για να τη διατηρεί σε φόρμα και απασχολημένη, ζωγραφίζοντας και έπλεκε μάλλινα καπέλα. Πήρε δύο κάμερες GoPro για να τεκμηριώσει τον χρόνο της, 60 βιβλία και 1.000 λίτρα νερό, σύμφωνα με την ομάδα υποστήριξής της.
Μιλώντας σε πλάνα που παρείχε το Timecave (σπήλαιο του χρόνου), όπως ονομάστηκε το εγχείρημά της, κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο σπήλαιο, είπε: «Τα σπήλαια είναι αρκετά ασφαλή μέρη, αλλά πολύ εχθρικά για τον άνθρωπο και τον εγκέφαλο γιατί δεν βλέπεις το φως της ημέρας, δεν ξέρεις πώς περνάει ο καιρός, δεν έχεις νευρολογική διέγερση. Δεν είναι ότι η ώρα περνάει πιο γρήγορα ή πιο αργά, απλά ότι δεν περνάει, γιατί είναι πάντα τέσσερις το πρωί».
Η Φλαμίνι παρακολουθούνταν από μια ομάδα ψυχολόγων, ερευνητών, σπηλαιολόγων -ειδικών στη μελέτη των σπηλαίων- και φυσικών εκπαιδευτών που παρακολουθούσαν κάθε της κίνηση και τη σωματική και ψυχική της ευεξία, αν και ποτέ δεν ήρθαν σε επαφή.
Σύμφωνα με το ισπανικό πρακτορείο ειδήσεων EFE, η εμπειρία της έχει «χρησιμοποιηθεί» από επιστήμονες στα πανεπιστήμια της Γρανάδας και της Αλμερία και σε μια κλινική ύπνου με έδρα τη Μαδρίτη. Μελέτησαν την επίδραση της κοινωνικής απομόνωσης και του ακραίου προσωρινού αποπροσανατολισμού στην αντίληψη των ανθρώπων για το χρόνο, τις πιθανές νευροψυχολογικές και γνωστικές αλλαγές που υφίστανται οι άνθρωποι σε τέτοιες συνθήκες, και τον αντίκτυπο στους κιρκάδιους ρυθμούς και τον ύπνο.
