Μία μεγάλη κουβέντα που άνοιξε, μόλις ξεκίνησε το κίνημα του “MeToo και μεγάλα ονόματα του κινηματογράφου βρέθηκαν κατηγορούμενα σε απίστευτες ιστορίες κακοποίησης, ήταν αν μπορείς σε αυτές τις περιπτώσεις να διαχωρίσεις τον καλλιτέχνη από τον άνθρωπο. Το ταλέντο από τους “δαίμονες”.
Στην περίπτωση του Κλάους Κίνσκι, μάλλον, δεν είναι δύσκολο να μην κάνεις αυτόν τον διαχωρισμό. Γιατί ναι μεν, ήταν μία “ιδιοφυΐα” του παγκόσμιου κινηματογράφου, έχοντας δώσει και ανατριχιαστικές ερμηνείες, πέρα από τις διάφορες καλτ εμφανίσεις του στη μεγάλη οθόνη -, όμως, στην πραγματικότητα, ο Γερμανός ηθοποιός ήταν ένα κτήνος. Εδώ, δεν χρειάζονται εισαγωγικά, λαμβάνοντας υπόψιν την αποκάλυψη της μεγαλύτερης κόρης του, Πόλα πως για 14 χρόνια ο διάσημος πατέρας της τη βίαζε συστηματικά, έχοντας αναπτύξει μαζί της μια αρρωστημένη σχέση.
Το όνομα του αρχικά ήταν Nikolaus Gunther Nakszynski. Γεννήθηκε στην Πολωνία το 1926, αν και η οικογένειά του μετακόμισε στη Γερμανία όταν ήταν μικρός. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατατάχθηκε στον γερμανικό στρατό σε ηλικία 16 ετών και τη δεύτερη ημέρα της μάχης του αιχμαλωτίστηκε στην Ολλανδία. Πέρασε το υπόλοιπο του πολέμου σε βρετανικό στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου.
Παντρεύτηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1950. Η δεύτερη σύζυγός του, η Ρουθ Μπριζίτ Τόκι, ήταν η μητέρα της κόρης του, της ηθοποιού Ναστάσια Κίνσκι. Με την τρίτη σύζυγό του, Minhoi Wiggers, απέκτησαν έναν γιο, τον Nικολάι.
Ο Κίνσκι ξεκίνησε με μικρούς ρόλους σε γερμανικές ταινίες στα τέλη της δεκαετίας του ’40, ενώ σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του υπήρξε δευτεραγωνιστής σε δεκάδες ταινίες, όπως ο «Δρ Ζιβάγκο» και το «The Little Drummer Girl». Ο Κλάους Κίνσκι είδε την καριέρα του να εκτοξεύεται και ο ίδιος να αποκτά έναν καλλιτεχνικό σεβασμό, όταν ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Χέρτσογκ.
«Όταν υποδύομαι έναν χαρακτήρα, ακόμη και αν είναι το πιο απεχθές πρόσωπο στον κόσμο, γίνομαι αυτός για όλη τη διάρκεια της παραγωγής» είχε πει το 1979.
Η σχέση των δύο ανδρών κατά τη διάρκεια της συνεργασίας του ήταν εκρηκτική, με απίστευτα επεισόδια κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Οι κρίσεις και οι παρανοϊκές συμπεριφορές του Κίνσκι πίεζαν ψυχολογικά το υπόλοιπο καστ και τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Ήταν, δε, τόσο μεγάλη η ψυχολογική πίεση που ασκούσε ο Κλάους Κίνσκι που στις σκηνές στις οποίες o χαρακτήρας που ενσάρκωνε δεχόταν βία, το υπόλοιπο καστ έβγαζε πάνω του τα απωθημένα, με αποτέλεσμα πολλές φορές ο ηθοποιός να χτυπήσει άσχημα.
Λόγω της συμπεριφοράς του, του είχαν αποδώσει τον τίτλο του “ξανθού Διαβόλου”. Όμως, όλοι αναγνώριζαν πως ο Γερμανός με το διαπεραστικό γαλανό βλέμμα, ήταν μια “ιδιοφυΐα” της υποκριτικής. Και όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια και μια… υποκριτική ιδιοφυΐα που ήξερε καλά πώς να το κρύβει για πάρα πολλά χρόνια την πιο σκοτεινή πλευρά του εαυτού του. Ήξερε καλά πως να κρύβει το κτήνος που ήταν στην πραγματικότητα, ακόμη και από τα υπόλοιπα μέλη της οι8κογένειάς του.
Γιατί δυστυχώς, η μεγάλη κόρη του Πόλα Κίνσκι, από την τρυφερή ηλικία των 5 χρόνων, γνώρισε αυτό το πρόσωπο του πατέρα της. Όταν η Πόλα, επίσης, ηθοποιός κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της, χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα της, σόκαρε όλο τον κόσμο. Μαζί και την οικογένειά της. Κι αυτό, διότι για πρώτη φορά αποκάλυπτε τη συστηματική σεξουαλική κακοποίηση που δεχόταν από εκείνον, για περισσότερα από 14 χρόνια.
Η ότι τη βίαζε από τα 5 της χρόνια και οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που περιγράφει στο βιβλίο, αποκαθηλώνουν το κινηματογραφικό είδωλο. Η Πόλα, η ετεροθαλής αδελφή της διάσημης Ναστάζια Κίνσκι, παίρνει το αίμα της πίσω καταγγέλλοντας τις αποτρόπαιες πράξεις ενός παρανοϊκού πατέρα.
Όπως εξομολογείται, κάθε φορά που κοιτάζει το είδωλό της στον καθρέφτη, βλέπει ταυτόχρονα στον εαυτό της, τον διεστραμμένο πατέρα της και τη σούπερ σταρ αδελφή της: η Πόλα μοιάζει στη Ναστάζια, ενώ και οι δύο μαζί θυμίζουν φυσιογνωμικά τον Κλάους Κίνσκι, ο οποίος κατάφερε να αφήσει το σημάδι του ακόμη και στα εξωτερικά χαρακτηριστικά των παιδιών του. Ο Κλάους έκλεψε από την Πόλα την αθωότητα και την ψυχική της υγεία, ενώ η Ναστάζια ήταν πάντα στη βαριά σκιά του πατέρα της, ο οποίος ποτέ δεν έδειξε διάθεση να τη βοηθήσει να ανοίξει τα δικά της φτερά.
Ο Κλάους Κίνσκι κακοποιούσε σεξουαλικά την κόρη του από τα 5 έως τα 19 της χρόνια. Η Ναστάζια δήλωσε συγκλονισμένη από την τρομακτική αποκάλυψη και επαίνεσε το θάρρος της ετεροθαλούς αδελφής της που αποκάλυψε, επιτέλους, την αλήθεια. Με το βιβλίο «Παιδικό στόμα» («Kindermund») η Πόλα ποδοπατά με μανία το είδωλο του πατέρα της, ρίχνοντας φως, ανοιχτά και ανενδοίαστα πλέον, στην πιο ζοφερή και διεστραμμένη όψη της προσωπικότητάς του.
«Ως παιδί έπρεπε πάντα να κρατάω το στόμα μου κλειστό γιατί πάντα με απειλούσε. Και ήμουν εξαρτημένη από αυτόν, από την αγάπη του», εξομολογείται η Πόλα. «Μου έλεγε ότι σε όλο τον κόσμο οι πατέρες κάνουν το ίδιο πράγμα με τις κόρες τους».
Τον αποκαλούσε «Μπάμπο». Ήταν ο θρυλικός Κλάους Κίνσκι, ο πιο διάσημος Γερμανός ηθοποιός της γενιάς του. Εκείνη ήταν η Πόλα, η όμορφη κόρη του, το πρώτο του παιδί. Από τότε που η Πόλα θυμάται τον εαυτό της, ο πατέρας της την κατακλύζει με την προσοχή του. Της έδινε ακριβά δώρα, την έντυνε με τα πιο όμορφα ρούχα, την κολάκευε με παθιασμένες φιλοφρονήσεις. Η μικρή Πόλα ήταν πάντα «η πριγκίπισσά του», «η κούκλα του», «το αγαπημένο του παιδί», για το οποίο ο Κίνσκι επέμενε ότι δεν μπορούσε να ζήσει ούτε λεπτό χωρίς αυτό. Αν ήταν χώρια, μπορεί να της τηλεφωνούσε δώδεκα φορές την ημέρα. Όπου κι αν βρισκόταν στον κόσμο, της έστελνε καρτ ποστάλ. «Πεθαίνω από λαχτάρα για σένα, άγγελέ μου» έγραφε.
Στο βιβλίο της αναλύει με γραφικές λεπτομέρειες την κακοποίηση από τον πατέρα της. Περιγράφει πόσο διχασμένη ένιωθε ανάμεσα στο να θέλει να τον ευχαριστήσει και στο να θέλει να απορρίψει τις προτάσεις του. «Τα αισθήματα ενοχής με βασανίζουν» λέει. «Ότι τον απογοήτευσα, ότι τον άφησα ποτέ να το κάνει. Κλαίω ακατάσχετα. Γράφω το βιβλίο γι’ αυτό, γιατί δεν μπορώ να αντέξω άλλο το γεγονός ότι ένα άτομο του οποίου το φωτοστέφανο μεγαλώνει από χρόνο σε χρόνο δοξάζεται με αυτόν τον τρόπο». Όταν εκείνος πέθανε το 1991 από καρδιακή προσβολή, η Πόλα ένιωσε μεγάλη ανακούφιση.
Αλλά και η μικρή του κόρη Ναστάζια είχε μιλήσει πολλές φορές για την κακοποιητική του συμπεριφορά. Από μικρή φρόντιζε τη μαμά της, στην οποία όσο ήταν παντρεμένοι, τη απαγόρευε να δουλέψει, ακόμη και να βγει από το σπίτι. Όπως και στη Ναστάζια. Ήταν έγκλειστες.
Χρόνια μετά, θα ομολογήσει: “Δεν πρέπει να μιλάμε για τον πατέρα μου. Δεν πρέπει να τον ονοματίζουμε”. Ήταν ένας τερατώδης ηθοποιός κι ένα ανθρώπινο τέρας, που πέθανε πιστεύοντας πως είναι θεός. Και, όπως όλοι ξέρουν, ο Θεός δεν γνωρίζει όρια, ούτε απαγορεύσεις.
ίΟ Κλάους Κίνσκι ήταν αφόρητα κτητικός και παρανοϊκά καχύποπτος. «Στα μάτια του έβλεπες την κόλαση και τον παράδεισο ταυτόχρονα» έχει πει για τον πατέρα της πριν από μερικά χρόνια η Ναστάζια, συμπληρώνοντας ότι «όταν πέθανε, ένιωσα θλίψη για πέντε λεπτά περίπου – και ύστερα τίποτα. Όχι επειδή έτσι ήθελα, αλλά διότι μας έκανε να πονέσουμε τόσο πολύ!».
Το περιβάλλον στο οποίο πέρασε την παιδική της ηλικία η Ναστάζια Κίνσκι ήταν το παλάτι του ηθοποιού στη Ρώμη. Οι γαλλικές σαμπάνιες και το ρωσικό χαβιάρι σερβίρονταν αδιακρίτως, ακόμη και στον τελευταίο κηπουρό ή ταχυδρόμο, ενώ παντού υπήρχαν ναρκωτικά, τα οποία πρόσφερε στους καλεσμένους του. Εκείνος τους άφηνε να κολακεύουν τον ναρκισσισμό του, μιας και τον αποκαλούσαν «Θεό» – ή και «Διάβολο», αναλόγως της διάθεσή του.
Ο Κλάους Κίνσκι πέθανε στα 65 του χρόνια, μόνος και σχεδόν ξεχασμένος. Η τέφρα του σκορπίστηκε στον Ειρηνικό. Στην κηδεία του δεν είχε πάει κανείς. Ούτε συνεργάτες ούτε καν η οικογένειά του, εκτός από τον γιο του Νικολάι. Προτού έρθει κι επίσημα η αποκαθήλωσή του με το βιβλίο της κόρης του, όλοι τον είχαν αποκαθηλώσει στα δικά τους μάτια ξεχωριστά. Και είχε φροντίσει ο ίδιος γι΄αυτό.
