Κορυφαίος και καινοτόμος μουσικοσυνθέτης του ελληνικού κινηματογράφου, ο Κώστας Καπνίσης είχε την ικανότητα να γράφει μουσική όλων των ειδών ανάλογα με το οπτικό υλικό το οποίο καλούνταν κάθε φορά να «ντύσει» (από παραδοσιακά μοτίβα μέχρι μοντέρνους σκοπούς, κι από τζαζ ήχους έως λαϊκά ακούσματα).
Ήταν ένας καλλιτέχνης χαμηλών τόνων που προτιμούσε να μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας γι’ αυτό και η φήμη του δεν έφτασε στα ύψη που του αναλογούσε. Αυτό, ωστόσο, δεν στάθηκε εμπόδιο στην καριέρα του και δικαίως του αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός του «Έλληνα Μορικόνε» τόσο από τους θαυμαστές του όσο και από επαγγελματίες του χώρου.
Η Φίνος Φιλμ τίμησε την μνήμη του δημοσιεύοντας ένα βίντεο στο Instagram για εκείνον. Στη λεζάντα σημειώνεται: «Συνθέτης που πρωτοστάτησε και μεγαλούργησε στο ελληνικό soundtrack, ο Κώστας Καπνίσης, κέρδισε επάξια το προσωνύμιο «Έλληνας Μορικόνε». 17 χρόνια από τον θάνατό του, τον θυμόμαστε απολαμβάνοντας την εξαίσια μουσική του μέσα από αποσπάσματα των ταινιών: «Όταν η Πόλις Πεθαίνει», «Πανικός» και «Ο Κατήφορος».
Συνολικά, έγραψε μουσική για περισσότερες από 100 κινηματογραφικές ταινίες (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ). Ανάμεσα στις παραγωγές της Φίνος Φιλμ που ξεχωρίζουν για τη μουσική του Καπνίση βρίσκονται: «Το Δόλωμα» (1964) του Αλέκου Σακελλάριου, «Τζένη Τζένη» (1966) σε σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου, «Κοντσέρτο για Πολυβόλα» (1967), «Ο Μικρός Δραπέτης» (1969) του Σταύρου Τσιώλη με τον Γιάννη Πουλόπουλο να ερμηνεύει το υπέροχο ζεϊμπέκικο «Το Δάκρυ μας Σταλιά-Σταλιά» σε μουσική του Καπνίση και στίχους του Πυθαγόρα, «Όταν η Πόλις Πεθαίνει» (1969) με τη Μαίρη Χρονοπούλου να τραγουδάει το λαϊκό τραγούδι «Υπάρχει Κάπου Ένα Παιδί» σε μουσική του Καπνίση και στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου «Υπολοχαγός Νατάσσα» (1970) του Νίκου Φώσκολου και, τέλος, η ταινία «Παπαφλέσσας» (1971).
Αξιομνημόνευτη είναι και η μουσική του για τις ταινίες «Τα Παληόπαιδα» (1963) του Νέστορα Μάτσα, όπου η Μαίρη Χρονοπούλου ερμηνεύει εκπληκτικά το αισθαντικό τραγούδι του Καπνίση «Ώρες Αργές», και «Η Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα» του Γιώργου Τζαβέλλα. Η τελευταία ταινία που έφερε την υπογραφή του στη μουσική επένδυση ήταν «Η Βαλίτσα του Παπά» (1978) σε σκηνοθεσία του Ντίμη Δαδήρα.
Η συνεισφορά του Κώστα Καπνίση στην κινηματογραφική μουσική είναι μεγάλη και σημαντική. Οι συνθέσεις του χρησιμοποιούνται μέχρι τις μέρες μας από σύγχρονους δημιουργούς ως μουσικό «χαλί» ταινιών και τηλεοπτικών σειρών.
