Τον αποκάλεσαν «μετρ του τρόμου» όμως, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο άνθρωπος που ζωντάνεψε στο πανί, όσα τρόμαζαν το κοινό, φοβόταν τα πάντα. Ακόμη και τα πιο περίεργα πράγματα, όπως τα αυγά!
Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ ο οποίος γεννήθηκε σαν σήμερα, 13 Αυγούστου του 1899 είχε κάποιες φοβίες που μοιάζουν απίστευτες. Ειδικά οι παρακάτω τρεις:
Κι, όμως, ο σκηνοθέτης φοβόταν τα… αυγά!
“Με τρομοκρατούν τα αυγά, αυτό το άσπρο στρογγυλό πράγμα χωρίς καμία τρύπα! Έχετε δει ποτέ κάτι πιο αηδιαστικό όσο τον κρόκο ενός αυγού να σπάει και το κίτρινο υγρό να χύνεται; Το αίμα είναι ευχάριστα κόκκινο. Όμως ο κρόκος του αυγού είναι κίτρινος, αποκρουστικός. Δεν έχω φάει ποτέ”, είχε δηλώσει.
Τον Χίτσκοκ τον αποκαλούσαν και “άρχοντα του τρόμου” και είναι απίστευτο πως ακόμη και ο ίδιος φοβόταν τις ταινίες του! “Φοβάμαι τις δικές μου ταινίες. Ποτέ δεν πηγαίνω να τις παρακολουθήσω. Δεν ξέρω πως οι άνθρωποι αντέχουν να τις βλέπουν”, είχε εξομολογηθεί σε μια συνέντευξή του, προκαλώντας εντύπωση.
Εδώ που τα λέμε, η φοβία για τους αστυνομικούς είναι κάτι που πολλοί ως παιδιά είχαν αισθανθεί. Μεγαλώνοντας, όμως, την απέρριψαν. Ωστόσο, αυτό δεν ίσχυσε στην περίπτωση του Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει τον φόβο που ένιωθε στη θέα ενός αστυνομικού, που οφειλόταν σε ένα τραυματικό βίωμα που είχε ως παιδί.
Ήταν 5 χρόνων όταν ο πατέρας του τον έστειλε σε ένα αστυνομικό τμήμα με ένα σημείωμα. Ο αστυνομικός αφού το διάβασε, τον κλείδωσε σε ένα κελί λέγοντας πως «Αυτά παθαίνουν τα άτακτα αγόρια». Ο πατέρας του ήθελε να δώσει ένα “μάθημα” στον μικρό γιο του, επειδή εκείνος παρά ήταν ήσυχος και μοναχικός.
Ωστόσο, η μέθοδος του πατέρα του, έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα. Ο ίδιος ο Χίτσκοκ είχε εξομολογηθεί για τη φοβία του αυτή: “Με τρομοκρατούν οι αστυνομικοί. Τους φοβάμαι τόσο, που το 1939, όταν έφτασα για πρώτη φορά στις ΗΠΑ, αρνήθηκα να οδηγήσω αυτοκίνητο από φόβο μήπως με σταματήσουν αστυνομικοί και μου δώσουν καμιά κλήση. Και μόνη η ιδέα ότι θα μπορούσα να βρεθώ σε ανάλογη περίπτωση με τρομοκρατούσε. Δεν αντέχω η ζωή μου να έχει σασπένς. Όλοι μου έλεγαν ότι θα ξεπερνούσα το φόβο μου αν άνοιγα το υποσυνείδητό μου και έφερνα στην επιφάνεια το περιστατικό που με οδήγησε σ’ αυτή την ψύχωση. Θυμήθηκα λοιπόν πως όταν ήμουν πολύ μικρός, ο πατέρας μ’ έστειλε σ’ έναν αστυνομικό μ’ ένα σημείωμα. Αυτός το διάβασε και με έκλεισε σ’ ένα κελί λέγοντάς μου “Για να δεις τι παθαίνουν τα κακά παιδιά”. Ο πατέρας μου ήθελε να μου δώσει ένα μάθημα. Δυστυχώς, το γεγονός ότι έβγαλα στο φως αυτό το περιστατικό δε με απάλλαξε από τον τρόμο μου. Οι αστυνομικοί εξακολουθούν να μου σηκώνουν όρθιες τις τρίχες”.
