Η εικόνα με τα εκατομμύρια νεκρά ψάρια να κατακλύζουν το λιμάνι του Βόλου, αλλά και τις γύρω περιοχές του Παγασητικού, είναι εκτός από αποκρουστική – ίσως η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή μετά το φαινόμενο «Daniel» που χτύπησε τη Θεσσαλία, πριν από έναν χρόνο.
Κι ενώ εκατοντάδες τόνοι νεκρών ψαριών περισυλλέγονται από τη θάλασσα, πάνω από αυτά έχει ξεσπάσει μια διαμάχη για το αν τα ψάρια όταν κατέληγαν στον Παγασητικό ήταν νεκρά ή ζωντανά και ποιος φταίει για την καταστροφή. Όμως, τι έπρεπε να είχε γίνει προηγουμένως, ώστε να μη φτάσουμε σε αυτό το σημείο;
Στο happenednow.gr, διαβάζουμε μία ανάλυση του Άγγελου Αγραφιώτη, Συμβούλου Διαχείρισης Κρίσεων – Γενικού Διευθυντή της A&K Risk Management Consulting, ο οποίος εξηγεί τι έπρεπε να κάνει η περιφέρεια Θεσσαλίας πριν παροχετεύσει τα μολυσμένα νερά της Κάρλας στον Παγασητικό.
Γράφει συγκεκριμένα ο κ. Αγραφιώτης: «Ο περιφερειάρχης κ. Κουρέτας στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε, μετέφερε ψευδώς τον ισχυρισμό πως «τα νεκρά ψάρια στον Παγασητικό, οφείλονται σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες (από το τμήμα Ιχθυολογίας του Παν. Θεσσαλίας), στο γεγονός ότι πρόκειται για ψάρια του γλυκού νερού (λιμναία) που δεν αντέχουν την αλατότητα της θάλασσας και για αυτό πεθαίνουν».
Όπως όμως αποδείχτηκε δημοσιογραφικά, τα ψάρια που εκβράστηκαν στον Παγασητικό και μόλυναν τις ακτές του, ήταν νεκρά πριν καν μπουν στη θάλασσα, αφού φωτογραφίες της δημοσιογραφικής ομάδας του Thenewspaper τα δείχνουν νεκρά στο υδατόφραγμα. Αβίαστα συνάγεται το συμπέρασμα λοιπόν, πως τα ψάρια αυτά νεκρώθηκαν από μολυσμένα ύδατα στο περιβάλλον που ζούσαν, και νεκρά οδηγήθηκαν στον Παγασητικό.
Εκτός των αποκρουστικών εικόνων με τα νεκρά ψάρια στην παραλία του Βόλου που έκαναν τον γύρο της Ελλάδας, απαξιώνοντας την πόλη μας και καταστρέφοντας τις όποιες προσπάθειες είχαν γίνει τελευταία από τη δημοτική αρχή για αναβάθμιση του τουριστικού της προϊόντος, μεγάλη ζημιά θα προκληθεί στο ζωικό βασίλειο του Παγασητικού, πλαγκτόν, ψάρια, μικροοργανισμοί, από τα μολυσμένα ύδατα που χύνονται ανεξέλεγκτα σε αυτόν».
Και συνεχίζει αναφέροντας ποια θα ήταν η λύση σε αυτή την περίπτωση.
«Ως προτεινόμενη λύση προκρίνεται η τοποθέτηση υδατοφράγματος – δίχτυ – πολύ πριν την εκβολή στον Παγασητικό, συγκέντρωσης και απομάκρυνσης των φερτών υλών (νεκρά ψάρια-νεκρά ζώα κ.α) και στη συνέχεια η χημική καταστροφή τους, όπως ακριβώς γίνεται και με τα νοσοκομειακά απόβλητα. Μάλιστα στην περιοχή μας δραστηριοποιείται σχετική μονάδα επεξεργασίας νοσοκομειακών αποβλήτων, αλλά θα μπορούσε να στηθεί και κινητή μονάδα πλησίον του φράγματος.
Στη συνέχεια τα νερά και χώματα που θα περνούσαν από το δίχτυ με κατεύθυνση τον Παγασητικό, θα διαβρεχόταν με ειδικά χημικά εξουδετέρωσης των φυτοφαρμάκων κλπ βλαβερών ουσιών, και έτσι τα νερά θα κατέληγαν όσο γίνεται καθαρά στον Παγασητικό.
Κανένα μέτρο από αυτά δεν ελήφθη και έτσι η περιφέρεια με την αδιαφορία της, κατέστρεψε εντελώς την πόλη του Βόλου και τον όμορφο κόλπο του Παγασητικού με την ανεξέλεγκτη παροχέτευση τόνων μολυσμένου νερού στη θάλασσα», καταλήγει ο κ. Αγραφιώτης.
