Παγκόσμια θλίψη έχει προκαλέσει ο θάνατος του Ντέιβιντ Λιντς στα 78 του χρόνια. Ο εμβληματικός σκηνοθέτης των Blue Velvet, Mulholland Drive και Twin Peaks, είχε αποκαλύψει πριν λίγους μήνες ότι έχει διαγνωστεί με εμφύσημα έπειτα από χρόνια καπνίσματος (κάπνιζε από 8 ετών) και πως δεν θα ήταν σε θέση να σκηνοθετήσει ξανά.
Η οικογένειά του Ντέιβιντ Λιντς ανακοίνωσε τον θάνατό του με ανάρτηση στο Facebook λέγοντας: «Υπάρχει ένα μεγάλο κενό στον κόσμο τώρα που δεν είναι πια κοντά μας. Όμως όπως θα έλεγε και ο ίδιος “έχε τα μάτια σου στο ντόνατ και όχι στην τρύπα”»
Ο Ντέιβιντ Λιντς είχε παντρευτεί τέσσερις φορές και είχε τέσσερα παιδιά. Σύντροφός του από το 1986 έως το 1991 υπήρξε η Ιζαμπέλα Ροσελίνι.
Ο Ντέιβιντ Λιντς αρχικά ξεκίνησε ως ζωγράφος, αλλά αποφάσισε να γίνει σκηνοθέτης κινηματογράφου. Έφτιαξε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους, το Six Men Getting Sick, το 1967, το οποίο ακολούθησαν άλλες ταινίες μικρού μήκους, με τις πιο αξιοσημείωτες να είναι το The Alphabet (1968) και το The Grandmother (1970).
To 1977 κυκλοφόρησε η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του το Eraserhead, το οποίο έγινε «καλτ» και συμπεριλήφθηκε στη λίστα του Sight and Sound για τις 250 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Το 1980 κυκλοφόρησε η δεύτερη ταινία του, το The Elephant Man, μια βιογραφική ταινία για την οποία έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ. Παράλληλα, ξεκίνησε να εκδίδει το από το 1983 και για εννέα χρόνια το κόμικ-στριπ Ο πιο θυμωμένος σκύλος στον κόσμο. Το 1984, ανέλαβε την σκηνοθεσία μιας κινηματογραφικής προσαρμογής του Dune, ενός από τα πιο αγαπημένα βιβλία επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών, αλλά σύμφωνα με αυτόν, το στούντιο τον εκμεταλλεύθηκε και δεν του έδωσε καθόλου δημιουργικό έλεγχο.
Ωστόσο, το Duneέλαβε κακές κριτικές, και μέχρι τον θάνατό του ο Ντέιβιντ Λιντς δεν το αναγνώρισε ως δική του ταινία. Παρ’ όλα αυτά, το 1986 κυκλοφόρησε το Blue Velvet, το οποίο θεωρείται μια από τις κορυφαίες ταινίες του, και συμπεριλήφθηκε στις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Sight and Sound.
To 1990 κυκλοφόρησε ίσως το πιο δημοφιλές έργο του Λιντς: η τηλεοπτική σειρά Twin Peaks που αποτέλεσε ένα πολιτιστικό φαινόμενο, είχε ένα σημαντικό αντίκτυπο στον κόσμο των τηλεοπτικών σειρών (σύμφωνα με κάποιους, ανύψωσε την τηλεόραση σε τέχνη) και θεωρείται μια από τις καλύτερες και πιο σημαντικές σειρές όλων των εποχών.
Παράλληλα, ο Λιντς σκηνοθέτησε το Ατίθαση καρδιά, το οποίο κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Αποσύρθηκε από το Twin Peaks στην μέση της δεύτερης σεζόν, και παράλληλα το ενδιαφέρον του κοινού έπεσε, οδηγώντας σε μια πρόωρη ακύρωση της σειράς το 1991, οπότε ο Λιντς επέστρεψε για να σκηνοθετήσει το εμβληματικό τελευταίο επεισόδιο. Το 1992 ο Λιντς σκηνοθέτησε το αμφιλεγόμενο πρίκουελ στη σειρά Twin Peaks: Fire Walk With Me, το οποίο αρχικά απογοήτευσε τους οπαδούς και έλαβε κακές κριτικές, αλλά πλέον θεωρείται από πολλούς ως ένα παρεξηγημένο αριστούργημα. 22 χρόνια αργότερα, οι διαγραμμένες σκηνές της ταινίας συλλέχθηκαν και κυκλοφόρησαν ως μια νέα ταινία με τον τίτλο Twin Peaks: The Missing Pieces. Ο Λιντς κυκλοφόρησε άλλες δυο ταινίες πριν την αλλαγή της χιλιετίας, και οι δύο έλαβαν πολύ καλές κριτικές: το Χαμένη Λεωφόρος (1997) και το The Straight Story (1999).
To 2001 κυκλοφόρησε η ταινία που πολλοί θεωρούν το αριστούργημα του: το Οδός Μαλχόλαντ. Ονομάστηκε η καλύτερη ταινία του 21ου αιώνα από το BBC. Του χάρισε επίσης την τρίτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας. Έπειτα σκηνοθέτησε το Inland Empire (2006), το οποίο θεωρείται το πιο πειραματικό έργο του, και το οποίο επίσης έλαβε καλές (αν και μπερδεμένες) κριτικές.
Το 2017, μετά από μια απόσυρση που διήρκεσε μια δεκαετία, ο Λιντς επέστρεψε στον κινηματογράφο για να παραδώσει τη συνέχιση της ιστορίας του Twin Peaks, Twin Peaks: The Return. Δημιούργησε διαφωνία για το αν πρόκειται για μια ταινία ή μια τηλεοπτική σεζόν, καθώς γυρίστηκε ως ταινία και ορισμένοι συντελεστές της υποστηρίζαν πως είναι μια ταινία, αλλά κυκλοφόρησε σε 18 ξεχωριστά μέρη. Το The Return έλαβε διθυραμβικές κριτικές: ονομάστηκε η καλύτερη ταινία της χρονιάς, και αργότερα της δεκαετίας, από διάφορες σημαντικές δημοσιεύσεις, και η καλύτερη τηλεοπτική σειρά της χρονιάς και της δεκαετίας από άλλες.
