Ο Νίκος Πλακιάς, ο πατέρας που έχασε τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του στο έγκλημα των Τεμπών, συγκλόνισε μιλώντας σε ζωντανή σύνδεση με το «Αλ Τσαντίρι Νιουζ», το βράδυ της Τετάρτης.
Ο τραγικός πατέρας αναφέρθηκε στην έκβαση της πολύκροτης υπόθεσης και κάλεσε τους πολίτες να συμμετάσχουν ειρηνικά την Παρασκευή στις συγκεντρώσεις για τη μνήμη των 57 θυμάτων, δύο χρόνια μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα.
«Το χειροκρότημα που είδα πριν δεν είναι για μένα, είναι για τα παιδιά μας, για τα παιδιά που χαθήκαν τόσο άδικα. Είμαι ο πατέρας των τριών κοριτσιών που δολοφονήθηκαν στο έγκλημα των Τεμπών. Είμαι ο πατέρας των τριών κοριτσιών που στη συνέχεια έγιναν και δικά σας κορίτσια και κορίτσια όλη της Ελλάδας», είπε αρχικά ο Νίκος Πλακιάς, βλέποντας το κοινό της εκπομπής να σηκώνεται όρθιο για να τον υποδεχθεί.
«Στην αρχή ήμασταν δεκάδες, μετά γίναμε εκατοντάδες και τώρα είμαστε χιλιάδες, Λάκη. Το λέω «έγκλημα» και συνεχίζω να το λέω, γιατί αυτοί γνώριζαν κι εμείς όχι και στείλαμε τα παιδιά μας με το τρένο του θανάτου. Όταν το μάθαμε, ήταν πια πολύ αργά», ανέφερε στη συνέχεια ο τραγικός πατέρας.
Και συνέχισε: «Η Πολιτεία απέναντί μας αμείλικτη, σκληρή. Σηκωθήκαμε όμως παρ’ όλη την απέραντη θλίψη. Δεν ξέρω κι εγώ ώρες-ώρες πού βρίσκω το κουράγιο. Η βοήθεια της Πολιτείας μηδαμινή. Εξηγήστε τους ότι, αν από την πρώτη στιγμή τα έκαναν όλα σωστά και δεν μπάζωναν τίποτα, δεν θα ήμουν εδώ, κύριε Λαζόπουλε. Θα ήμουν στο μνήμα των παιδιών μου και θα θρηνούσα, γιατί δεν είναι η δουλειά μου να γίνομαι ντετέκτιβ».
«Γιατί τους ενοχλεί η λέξη «συγκάλυψη»; Δεν άφησαν τους υπουργούς μετά το έγκλημα να μας κοροϊδεύουν, να μας χλευάζουν, να μας κατηγορούν; Ποιους; Εμάς; Τους γονείς; Που χάσαμε ό,τι πολυτιμότερο μπορεί να χάσει κάποιος; Μου πέταξαν τα απομεινάρια των παιδιών μου 13 χιλιόμετρα μακριά… ντροπή! Αυτός ο νόμος-έκτρωμα περί ευθύνης υπουργών πρέπει να καταργηθεί», πρόσθεσε ο Νίκος Πλακιάς.
Για να ολοκληρώσει συγκινημένος: «Η Δικαιοσύνη θα έρθει μια μέρα αλλά δεν θα έρθει μόνη της, θα τη φέρετε εσείς! Την Παρασκευή βγείτε στους δρόμους, από κάπου ψηλά θα σας βλέπουν και τα παιδιά μου. Θα γαληνέψουν, θα είναι περήφανα. Για μας θα είναι μια μέρα ακόμη σε αυτόν τον αγώνα και να ξέρετε ότι θα έρθουν πολλές ακόμα τέτοιες ημέρες».
