Δύο χρόνια συμπληρώθηκαν την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου από το έγκλημα στα Τέμπη και είχαμε τη μεγαλύτερη συνάθροιση κόσμου συγχρόνως σε όλη τη Ελλάδα και παγκοσμίως. Οι διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα σε εκατοντάδες πόλεις σε όλη τη χώρα και το εξωτερικό, δεν έχουν προηγούμενο, με τον κόσμο να κατεβαίνει κατά εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους.
Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη είχαμε τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις μετά τη Μεταπολίτευση, με τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας να «βουλιάζουν» από απλούς πολίτες όλων των ηλικιών που σηκώθηκαν από τον καναπέ τους για να βρεθούν στο πλευρό των 57 οικογενειών που διεκδικούν δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι ένοχοι τους εγκλήματος, όσο ψηλά και αν βρίσκονται.
Οι στιγμές που παρακολουθήσαμε και ζήσαμε την Παρασκευή ήταν ιστορικές: οι Έλληνες σε Ελλάδα και εξωτερικό, ανεξαρτήτως κομματικών παρατάξεων και ιδεολογιών, ενωμένοι και μια γροθιά, ένωσαν τις φωνές τους διεκδικώντας αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε ένα κράτος δικαίου. Ένωσαν τις φωνές τους με τις οικογένειες των 57 θυμάτων κι έστειλαν κι ένα ηχηρό μήνυμα προς την κυβέρνηση, η οποία δεν μπορεί να συνεχίζει να σφυρίζει αδιάφορα, όπως έκανε μέχρι τώρα, πρέπει να πάρει θέση συγκεκριμένη.
Και αλήθεια, μήπως ήρθε η ώρα να σκεφτεί η κυβέρνηση την άρση της βουλευτικής ασυλίας, που είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που έχει αυτό το «προνόμιο»;
Σε κάθε περίπτωση, δύο χρόνια μετά τα Τέμπη κι ενώ κάποιοι έλεγαν πως θα «ξεχαστούν», όχι μόνο δεν ξεχάστηκαν, αλλά η οργή του κόσμου έχει γίνει πια ένα τεράστιο ποτάμι που ξεχείλισε… Την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου οι ενωμένοι Έλληνες έγραψαν ιστορία και ας προσπάθησαν οι «γνωστοί-άγνωστοι» να την αμαυρώσουν με τα επεισόδια. Αυτά είναι ένα τίποτα μπροστά στο μεγαλειώδες που πέτυχε ο απλός κόσμος, μόνος του χωρίς κόμματα και ταμπέλες!
