Με τη ζεστή φωνή, το οικείο παρουσιαστικό και την ιδιαίτερη ερμηνευτική του ικανότητα, ο Μίμης Φωτόπουλος έλαβε δικαιωματικά τον τίτλο του «σοφού μάγκα» του ελληνικού κινηματογράφου. Η πολύπλευρη καλλιτεχνική του υπόσταση – ηθοποιός, σκηνοθέτης, ποιητής, συγγραφέας και ζωγράφος – τον προίκισε με ευαισθησίες που σε συνδυασμό με έξυπνες επιλογές, κατάφερε να καθοδηγήσει σωστά το ταλέντο του και να καθιερωθεί ως ένας από τους πιο δημοφιλείς κωμικούς της χώρας μας.
Γεννήθηκε στη Ζάτουνα της Αρκαδίας, γιος του εμπόρου Νικόλαου Φωτόπουλου και της Άννας Παπαδοπούλου. Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια καθώς έμεινε ορφανός από πατέρα πριν κλείσει τα πρώτα του γενέθλια. Η μητέρα του τότε πήρε την απόφαση να μετακομίσουν στο Αίγιο που ζούσε η οικογένεια της, όπου μια νέα τραγωδία σημάδεψε το νεαρό Μίμη όταν πέθανε η αδελφή του. Πολύ σύντομα η Άννα Φωτόπουλου με τους δύο γιούς της, τη μητέρα της και τις θείες της μετακόμισε στην Αθήνα και όλοι μαζί έμειναν στη Νεάπολη Εξαρχείων. Εκεί ο Μίμης Φωτόπουλος έκανε τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα στήνοντας με τους φίλους του παραστάσεις καραγκιόζη στην αυλή του φτωχικού σπιτιού του. Παρά τα πενιχρά οικονομικά της οικογένειας μάθαινε γαλλικά και βιολί, ενώ ξόδευε το χαρτζιλίκι του σε λογοτεχνικά βιβλία. Αν και δεν έβλεπε θέατρο, απολάμβανε να πηγαίνει συχνά στον κινηματογράφο.
Με την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, έδωσε εξετάσεις στην Γεωπονική Σχολή όπου δεν έγινε δεκτός, όμως την επόμενη χρονιά μπήκε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την ίδια περίοδο μια αγγελία του κέντρισε τη διάθεση να γίνει ζεν πρεμιε και τον έσπρωξε να δώσει εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού (τότε Βασιλικού) Θεάτρου όπου έγινε δεκτός. Στη διάρκεια της φοίτησής του έκανε και το ντεμπούτο του στο θεατρικό σανίδι, με ένα ρόλο κομπάρσου στον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου, την πρώτη παράσταση που ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο με τον Αιμίλιο Βέακη στον ομώνυμο ρόλο. Έμεινε μετεξεταστέος στο πρώτο έτος κι έτσι συνειδητοποίησε πως δεν του ταιριάζει η νοοτροπία του Εθνικού, έχοντας στο μεταξύ αποκτήσει από τους δασκάλους του το προσωνύμιο «γέρος» λόγω της χαρακτηριστικής μπάσας φωνής του. Εγκατέλειψε οριστικά και τη Φιλοσοφική και αποφάσισε να μεταπηδήσει στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών που διηύθυνε ο Μιχάλης Κουνελάκης. Σπουδαστής ακόμα στη σχολή του Κουνελάκη, βγήκε με κανονικό ρόλο στο σανίδι, στην παράσταση «Λοκαντιέρα» που ανέβηκε τον Μάιο του 1932 στο Ωδείο Αθηνών.
Δείτε τον Μίμη Φωτόπουλο με τον αδελφό του, σε ηλικία 10 ετών:
