Η τεχνολογία έκανε το θαύμα της και 3.500 χρόνια μετά, κατάφερε «ζωντανεύσει» μία γυναίκα της Μυκηναϊκής εποχής, δημιουργώντας την εικόνα της.
Η γυναίκα ήταν στα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ηλικίας της, όταν θάφτηκε σε βασιλικό νεκροταφείο μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα π.Χ. Ο χώρος ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1950 στην ηπειρωτική Ελλάδα, στις Μυκήνες, το βασίλειο του Αγαμέμνονα. Ο ψηφιακός καλλιτέχνης, Χουάνχο Ορτέγα Γ., με τη βοήθεια της τεχνολογίας ανέπτυξε το αληθοφανές πρόσωπο από μια πήλινη αναπαράσταση της ίδιας γυναίκας που είχε γίνει τη δεκαετία του 1980 από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ.
Η δρ. Έμιλι Χάουζερ, η ιστορικός που ανέθεσε την ψηφιακή ανακατασκευή, ανέφερε στην εφημερίδα Observer: «Είναι απίστευτα μοντέρνα. Μου κόπηκε η ανάσα. Για πρώτη φορά, κοιτάμε το πρόσωπο μιας γυναίκας από ένα βασίλειο που συνδέεται με τη Ελένη της Τροίας και από εκεί που ο ποιητής Όμηρος φαντάστηκε τους Έλληνες του Τρωικού Πολέμου να ξεκινούν. Τέτοιες ψηφιακές ανακατασκευές μας πείθουν ότι αυτοί ήταν πραγματικοί άνθρωποι».
«Είναι απίστευτα συναρπαστικό να σκεφτείς ότι, για πρώτη φορά από τότε που την έβαλαν κάτω από τη γη, πριν από πάνω από 3.500 χρόνια, έχουμε τη δυνατότητα να κοιτάξουμε το πραγματικό πρόσωπο μιας βασιλικής γυναίκας της εποχής του Χαλκού», συμπλήρωσε.
Σύμφωνα, δε, με την δρ. Χάουζερ η γυναίκα πέθανε περίπου στην αρχή της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, αρκετές εκατοντάδες χρόνια πριν από την υποτιθέμενη ημερομηνία του Τρωικού Πολέμου.
Η γυναίκα είχε θαφτεί με μία χρυσή μάσκα προσώπου και ένα σετ πολεμιστή με όπλα -περιλαμβανομένων τριών σπαθιών που υποτίθεται ότι ανήκαν στον άνδρα που ήταν θαμμένος δίπλα της, αλλά τώρα θεωρείται ότι ανήκαν σε εκείνη.
Η κατάσταση των οστών της γυναίκας υποδηλώνει ότι υπέφερε από αρθρίτιδα στη σπονδυλική στήλη και τα χέρια της, ίσως «ένδειξη επαναλαμβανόμενου υφαντουργικού έργου, μια κοινή και σωματικά κουραστική δραστηριότητα για τις γυναίκες, και την οποία έχουμε δει να αναλαμβάνει η Ελένη στην Ιλιάδα», τόνισε η Χάουζερ.
