Ήταν πριν από 10 χρόνια, όταν ο Λουίς Ενρίκε ως προπονητής της Μπαρτσελόνα κατακτούσε το Champions League στο Βερολίνο και παρέα με την κορούλα του Χάνα, που έτρεχε στο γήπεδο κρατώντας μια τεράστια σημαία της ομάδας, την κάρφωναν κατόπιν στο χώμα.
Δέκα χρόνια μετά, στη Γερμανία πάλι, αλλά αυτή τη φορά στο Μόναχο, ο Λουίς Ενρίκε κατακτά και πάλι το Champions League, με την Παρί Σεν Ζερμέν τώρα, το πρώτο στην ιστορία της παριζιάνικης ομάδας. Ο Ισπανός προπονητής τώρα δεν έχει δίπλα του με φυσικό τρόπο τη μικρή Χάνα, όμως, το πνεύμα της ήταν χθες εκεί στον μεγάλο τελικό του ποδοσφαίρου. Ήταν εκεί δίπλα στον μπαμπά της και μπορούσε να το νιώσει, όχι μόνο ο ίδιος, αλλά και χιλιάδες κόσμου που δεν συγκράτησαν τα δάκρυά τους στο οικογενειακό δράμα της οικογένειας Ενρίκε.
Αν ρωτούσες χθες ακόμη και κάποιον που δεν ασχολείται με το ποδόσφαιρο, θα σου έλεγε πως ήθελε να κερδίσει ο Ενρίκε για να το αφιερώσει στην κορούλα του, που από ψηλά στον ουρανό, δίνει δύναμη στον μπαμπά της και σε όλη την οικογένειά της, που την έχασε ανέλπιστα πριν έξι χρόνια.
Ήταν το 2019, έχασε η εννιάχρονη Χάνα, διαγνώστηκε με μια σπάνια μορφή καρκίνου των οστών. Συγκεκριμένα, διαγνώστηκε με οστεοσάρκωμα. Οι γιατροί από την αρχή δεν είχαν δώσει περιθώρια ελπίδας. Η μικρή Χάνα για πέντε μήνες έδωσε μια γενναία μάχη με την ασθένεια. Ήταν τέτοια η δύναμη και η ενέργεια του παιδιού, που ακόμη και το προσωπικό των νοσοκομείων Sant Joan de Déu και Sant Pau, εντυπωσιάστηκε κι εμπνεύστηκε από εκείνη.
Η Χάνα έφυγε από τη ζωή την ίδια χρονιά. Πέταξε για τον ουρανό, έγινε ακόμα ένα αγγελάκι ανάμεσα στα άλλα. «Θα μας λείψεις πολύ, αλλά θα σε θυμόμαστε κάθε μέρα της ζωής μας με την ελπίδα ότι θα βρεθούμε ξανά στο μέλλον. Θα είσαι το αστέρι που καθοδηγεί την οικογένειά μας» είχε γράψει ο Ισπανός τεχνικός.
Η τραγωδία ήταν μεγάλη. Ποιος γονιός αντέχει την απώλεια του παιδιού του; Μια απώλεια που δεν υπάρχει λέξη σε καμιά γλώσσα του κόσμου για να την περιγράψει. Ο Λουίς Ενρίκε μάζεψε τα συντρίμμια του και τα ένωσε πάλι, για το καλό της οικογένειας και των άλλων δύο παιδιών του. «Το σώμα της έφυγε, αλλά δεν πέθανε. Είναι ακόμα μαζί μας.», είχε πει.
«Μπορώ να θεωρήσω τον εαυτό μου τυχερό ή άτυχο; Εγώ θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, πολύ τυχερό. Η κόρη μου ήρθε να ζήσει μαζί μας για εννέα υπέροχα χρόνια. Έχουμε χιλιάδες αναμνήσεις από αυτήν, βίντεο, απίστευτα πράγματα”, είχε συμπληρώσει.
Από τότε, μαζί με τη σύζυγό του, ξεκίνησαν μια εκστρατεία για τις ανίατες παιδικές ασθένειες, ιδρύοντας και έναν οργανισμό στο όνομα της Χάνα, βοηθώντας άλλα παιδιά και τους γονείς τους. Σε ένα βαθιά συγκινητικό ντοκιμαντέρ για το Zoomsport, ο Ενρίκε μιλώντας για την απώλεια της Χάνα, περιέγραψε την επίσκεψη στη μητέρα του.
«Η μητέρα μου δεν μπορούσε να κρατάει φωτογραφίες της Χάνα. Μέχρι που γύρισα σπίτι και ρώτησα: ‘Γιατί δεν υπάρχουν φωτογραφίες της Χάνα, μαμά;’ ‘Δεν μπορώ, δεν μπορώ…’, συνήθιζε να λέει. ‘Μαμά, πρέπει να βάλεις φωτογραφίες της Χάνα, η Χάνα είναι ζωντανή’, απάντησα», είχε περιγράψει.
Και συνέχισε: «Σωματικά, μπορεί να μην είναι εδώ, αλλά πνευματικά είναι. Επειδή κάθε μέρα μιλάμε γι’ αυτήν, γελάμε και θυμόμαστε γιατί πιστεύω ότι η Χάνα μας βλέπει ακόμα.»
Και χθες για εκείνον η μικρή του Χάνα ήταν «παρούσα» στον μεγάλο θρίαμβο της Παρί απέναντι στην Ίντερ. Αμέσως μετά το τέλος του τελικού και τη σαρωτική νίκη με 5-0 επί της Ίντερ, ο Λουίς Ενρίκε έβγαλε τη φανέλα του και φόρεσε ένα μπλουζάκι που ράγισε καρδιές. Πάνω σε αυτό απεικονιζόταν μια εικόνα που παρέπεμπε στη στιγμή του 2015 με τη σημαία, μόνο που τώρα ύψωναν μαζί τη σημαία της Παρί.
Και κοιτάξτε μια ανατριχιαστική σύμπτωση: αυτήν ακριβώς τη σκηνή αναβίωσαν στο πανό που άπλωσαν στο πέταλο μετά τη λήξη του χθεσινού ματς οι οπαδοί της Παρί, κάνοντας τον Ενρίκε να λυγίσει και όλο τον κόσμο να τους χειροκροτήσει όρθιος. Γιατί χθες, δεν κέρδισε μόνο μια ποδοσφαιρική ομάδα, αλλά κέρδισε η ανθρωπιά!
