Την σαιζόν 1973-74 ο Νίκος Σταυρίδης ανέβασε με τον θίασό του στο θέατρο Καλουτά την σατιρική επιθεώρηση «Κύππιδες και Βουλευτάδες» των Γιώργου Λαζαρίδη και Ναπολέοντα Ελευθερίου.
Σε ένα από τα νούμερα του έργου ο ανεπανάληπτος κωμικός υποδυόταν την «Νεράιδα της Αθήνας», σατιρίζοντας την πολιτική κατάσταση της χώρας με το κοινό να σείεται από τα γέλια και το χειροκρότημα.
Η συγκεκριμένη παράσταση λογοκρίθηκε με την αιτιολογία ότι μέσα από τα κείμενα πρόσβαλε το τότε καθεστώς το οποίο προβαίνει σε μηνύσεις κατά των συντελεστών όπου και αποδίδονται ποινές φυλάκισης τριών μηνών με αναστολή. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, στην ερώτηση της Προέδρου αν υπήρχαν μάρτυρες για τις σατιρικές αιχμές, χαρακτηριστική η δήλωση του συνηγόρου υπεράσπισης Ευάγγελου Γιαννόπουλου: «Δυστυχώς ο χώρος εδώ είναι μικρός για να χωρέσει δέκα εκατομμύρια Έλληνες».
Ο Νίκος Σταυρίδης μέσα στην επιτυχημένη πενηντάχρονη καλλιτεχνική διαδρομή του βίωσε και μια σειρά θλιβερών γεγονότων που σημάδεψαν την ψυχή και την μετέπειτα πορεία της ζωής του. Αρχικά ο χαμός του αδερφού του στην αγκαλιά της μητέρας του, στην συνέχεια η απώλεια της ίδιας καθώς και του πατέρα του στην κηδεία του οποίου κατέφθασε την τελευταία στιγμή λόγω θεατρικής περιοδείας στην επαρχία.
Ο πρώτος γάμος του με την 27χρονη ηθοποιό Ντόρα Καριώτου είχε σύντομα τραγικό τέλος καθώς λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο του Λονδίνου αφήνοντας εκεί την τελευταία της πνοή. Αργότερα πραγματοποίησε έναν δεύτερο γάμο με την ηθοποιό Ξένη Δράμαλη και ένα τρίτο και τελευταίο στην συνέχεια όπου απέκτησε την μοναχοκόρη του Δανάη, η οποία μετακόμισε οικογενειακώς στο Λονδίνο και του χάρισε τέσσερα εγγόνια.
