Το ημερολόγιο δείχνει 28 Ιουνίου 1969. Στο μπαράκι Stonewall Inn, στη Νέα Υόρκη, ένα στέκι των ομοφυλόφιλων της εποχής, πράγμα σπάνιο για τότε, αφού η ομοφυλοφιλία θεωρούταν ποινικό αδίκημα ενώ μέχρι το 1966 ήταν παράνομο να σερβίρεις αλκοόλ στους γκέι, τίποτα δεν προμήνυε όσα θα ακολουθούσαν.
Το Stonewall Inn κόντρα στις απαγορεύσεις και στις πρακτικές μίσους,, άνοιγε καθημερινά τις πόρτες του για να υποδεχτεί τους γκέι πελάτες του. Ανήκε στη Μαφία και συνήθως ο ιδιοκτήτης του ενημερωνόταν για τους αιφνιδιαστικούς ελέγχους της Αστυνομίας. Εκείνο το βράδυ της 28ης Ιουνίου, ήταν όλα διαφορετικά. Σαν να ήταν μοιραίο να γραφτεί ιστορία ή μάλλον να αλλάξει το ρου της ιστορίας.
Όμως αυτή τη φορά τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά. Πάνοπλοι αστυνομικοί έκαναν και πάλι έναν αιφνιδιαστικό έλεγχο για παράνομη πώληση οινοπνεύματος, προχωρώντας σε βίαιες προσαγωγές. Τώρα, όμως, οι αστυνομικοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με την οργή των θαμώνων, οι οποίοι εκείνο το βράδυ, δεν έτρεξαν να κρυφτούν φοβισμένοι. Ήταν αποφασισμένοι, έτοιμοις ακόμα και να… θυσιαστούν.
Όσο περνούσε η ώρα οι συγκεντρωμένοι αυξάνονταν θέλοντας να εκφράσουν την αντίθεσή τους στη συνεχή παρενόχληση της αστυνομίας και τις κοινωνικές διακρίσεις. Αυτόπτες μάρτυρες θυμούνται πως κάποια στιγμή ένας αστυνομικός χτύπησε μια γυναίκα στο κεφάλι, καθώς κατά τη σύλληψή της προσπαθούσε να την βάλει με τη βία στο αστυνομικό όχημα. Το εξαγριωμένο πλήθος πετούσε μπουκάλια και άλλα αντικείμενα στους αστυνομικούς.
Σύντομα, κατέφτασε και κόσμος από διπλανές συνοικίες, άσχετος με τους πελάτες του μπαρ, για να ενωθούν στην αντίσταση. Οι ταραχές κράτησαν πέντε μέρες και βάφτηκαν με αίμα. Έναν χρόνο μετά από εκείνα τα γεγονότα, στις 28 Ιουνίου του 1970 έγινε η πρώτη εκδήλωση τιμής. Το πρώτο Gay Pride!
Ο γνωστός ακτιβιστής Mark Segal ήταν ένας από τα πολλά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το μπαρ, μεταξύ των οποίων η εμβληματική drag queen Marsha P. Johnson, η οποία λέγεται ότι σήκωσε το πρώτο τούβλο που πετάχτηκε με οργή στους αστυνομικούς. Έτσι, ξεκίνησε η εξέγερση της κοινότητας κατά των αρχών, με τα επεισόδια να διαρκούν έξι μέρες.
«Εκείνη τη νύχτα, τον Ιούνιο του 1969, νιώσαμε οργή για την αστυνομία. Ήμασταν εξοργισμένοι επειδή, κατά μία έννοια, είχαμε συσσωρεύσει μέσα μας 2000 χρόνια καταπίεσης. Και όταν εκείνο το βράδυ, αστυνομικοί από το Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Υόρκης μπήκαν βίαια στο Stonewall και άρχισαν να χτυπούν τον κόσμο, να τον κολλούν στον τοίχο και να του αποσπούν χρήματα, νιώσαμε τεράστια οργή. Εκείνη τη νύχτα είπαμε στην αστυνομία: “Θέλουμε πίσω το στέκι μας. Αυτή είναι η γειτονιά μας. Δεν πρόκειται πλέον να μας ελέγχετε. Δεν πρόκειται πλέον να μας εξουσιάζετε. Θα δημιουργήσουμε εμείς οι ίδιοι την ταυτότητά μας. Θα δημιουργήσουμε τη δική μας κοινότητα, παρά το γεγονός ότι δεν μας επιτρέπατε να έχουμε κοινότητα»», δήλωσε ο Segal στο EΤ.
Το Stonewall Inn σήμερα πολύ διαφορετικό από το μπαρ της δεκαετίας του ’60. Ωστόσο, παραμένει ένα ισχυρό “σύμβολο”. Το 1999, η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων των ΗΠΑ, συμπεριέλαβε το μπαράκι, στο Εθνικό Μητρώο των Ιστορικών Χώρων ενώ το 2016, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα με διάταγμα χαρακτήρισε το Stonewall Inn και τον περιβάλλοντα χώρο ως εθνικό μνημείο.
