Η Πρισίλα Πρίσλεϊ στα απομνημονεύματά της «Softly, As I Leave You» αποκαλύπτει για πρώτη φορά την αντίδραση του Έλβις όταν έμαθε για την εξωσυζυγική σχέση της με τον δάσκαλο καράτε, Μάικ Στόουν.
Σύμφωνα με τα όσα γράφει στο βιβλίο της, ο Έλβις Πρίσλεϊ μην αντέχοντας στη σκέψη ότι εκείνη βρισκόταν με άλλον άντρα, είχε σκεφτεί να προσλάβει πληρωμένο δολοφόνο για να σκοτώσει τον εραστή της. «Αν ο Έλβις είχε σχέσεις, που δεν ήταν δική μου δουλειά, τότε δεν ήταν δική του δουλειά τι έκανα εγώ. Η στενή φιλία που είχα αναπτύξει με τον Μάικ εξελίχθηκε σε σχέση», αναφέρει η Πρισίλα για τη σχέση της, η οποία όπως υποστηρίζει, οδήγησε τον Έλβις σε δολοφονικές σκέψεις, ζητώντας από τον μάνατζέρ του, Τζο Εσπόζιτο, να βρει πληρωμένο δολοφόνο για να σκοτώσει τον Μάικ. «Ο Έλβις δεν άντεχε να με φαντάζεται με άλλον άντρα. Αφού έφυγα, έλεγε στους δικούς του ότι ο Μάικ έπρεπε να πεθάνει. Ζήτησε μάλιστα από τον Τζο να βρει πληρωμένο δολοφόνο».

Τελικά, όμως πείστηκε να εγκαταλείψει το σχέδιο. «Ο Τζο με προειδοποίησε να είμαι προσεκτική. Όταν του πρότεινα να πάρω τη Λίζα (Μαρί Πρίσλεϊ) στο Βέγκας για μία από τις εμφανίσεις του Έλβις, ο Τζο με απέτρεψε. Το να με δει μπορεί να τον εξαγρίωνε. Με τον καιρό, και με πολλή πειθώ από τον πατέρα του και τους δικούς του, ο Έλβις σταδιακά ηρέμησε και εγκατέλειψε την ιδέα να σκοτώσει τον Μάικ, ευτυχώς», πρόσθεσε η Πρισίλα Πρίσλεϊ.
Στο βιβλίο της αναφέρει ακόμη ότι η σχέση της με τον Μάικ Στόουν ώθησε τον Έλβις να κάνει έρωτα μαζί της, χωρίς τη συνηθισμένη του τρυφερότητα. «Δεν έφυγα εξαιτίας του Μάικ Στόουν. Και δεν έφυγα επειδή ο Έλβις με εξανάγκασε όταν έμαθε για τον Μάικ. Δεν το έκανε. Ο Έλβις ένιωσε ευνουχισμένος. Χρειαζόταν να αποδείξει στον εαυτό του και σε μένα ότι μπορούσε να κάνει έρωτα “σαν πραγματικός άντρας”, όπως φανταζόταν ότι το έκανε ένας δάσκαλος καράτε», γράφει.
«Ο Έλβις έκανε έρωτα μαζί μου με δύναμη, όχι με βία. Η συνήθης τρυφερότητα και φροντίδα του έλειπαν. Αυτό με πλήγωσε συναισθηματικά και μου άφησε μια δυσάρεστη ανάμνηση της τελευταίας μου ερωτικής εμπειρίας μαζί του. Αλλά δεν ήταν ο λόγος που έφυγα», καταλήγει Πρισίλα Πρίσλεϊ.









