Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας το 1959 είχε πάει στο γήπεδο της Θεσσαλονίκης για να απονέμει το κύπελλο στον αρχηγό της ομάδας του Ηρακλή, Βασίλη Ράμμο, μετά τον φιλικό αγώνα με τον Απόλλωνα Αθηνών που έληξε 1-0 υπέρ του Ηρακλή. Τη σπάνια φωτογραφία από αυτή τη στιγμή ανέβασε ο Άρης Λουπάσης στο Instagram, όπου σημειώνει:
«Η στιγμή αυτή δεν ήταν τυχαία, ο σπουδαίος ηθοποιός υπήρξε από νεαρή ηλικία στενά δεμένος με τον αθλητισμό. Φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ ως τερματοφύλακας έστω κι αν έμεινε συχνά στον πάγκο και παρέμεινε πιστός φίλαθλος της ομάδας, ζώντας με πάθος κάθε παιχνίδι. Στις κερκίδες, ο τζέντλεμαν του ελληνικού σινεμά μεταμορφωνόταν σε φανατικό φίλαθλο, φώναζε, πανηγύριζε και γινόταν ένα με τον παλμό του γηπέδου. Αυτήν την αγάπη για τον αθλητισμό τη μετέδωσε και στον γιο του Δημήτρη, αθλητή του στίβου με διακρίσεις στο ακόντιο και στη σφαίρα. Αν και ο Δημήτρης υποστήριζε τον Ολυμπιακό, πατέρας και γιος συχνά μοιράζονταν τη χαρά των αγώνων πλάι-πλάι στα γήπεδα. Την ίδια δεκαετία, το ποδόσφαιρο γινόταν συχνά πεδίο συνάντησης τέχνης και αθλητισμού.
Στη Θεσσαλονίκη τον Ιούλιο του 1963, αστέρια του θεάτρου και του κιν/φου ανέβηκαν στον αγωνιστικό χώρο για φιλικό με τον ΠΑΟΚ στο Καυτανζόγλειο, μπροστά σε περισσότερους από 20.000 θεατές. Ο Λάμπρος ως τερματοφύλακας, στο πλευρό του Νίκου Κούρκουλου, του Γιώργου Πάντζα και του Ανδρέα Ντούζου ενώ στη σέντρα βρέθηκαν κορυφαίοι άσσοι της εποχής όπως ο Μίμης Δομάζος και ο Τάκης Λουκανίδης. Η Γεωργία Βασιλειάδου ως διαιτητής και οι Βασίλης Αυλωνίτης και Νίκος Σταυρίδης ως επόπτες, χάρισαν μια μοναδική, χιουμοριστική νότα στο παιχνίδι. Το ίδιο σκηνικό έγινε τρείς μήνες νωρίτερα στην Αθήνα σε φιλικό αγώνα ηθοποιών και δημοσιογράφων στο γήπεδο της Λ. Αλεξάνδρας, με τη συμμετοχή και πάλι του αξέχαστου ηθοποιού και την παρουσία της Τζένης Καρέζη να αποθεώνει από τις κερκίδες τους συναδέλφους της.
Ήταν η εποχή που το ποδόσφαιρο και το θέατρο συνυπήρχαν στη χαρά της ψυχαγωγίας. Οι λαμπεροί ηθοποιοί γίνονταν παίκτες του γηπέδου, οι ποδοσφαιρικοί άσσοι περνούσαν στη λάμψη του θεάματος και το κοινό απολάμβανε μοναδικές στιγμές όπου ο πολιτισμός και ο αθλητισμός ενώνονταν σε μια αξέχαστη εμπειρία».
