Απέραντη θλίψη έχει σκορπίσει η είδηση θανάτου της Νταϊάν Κίτον. Η αγαπημένη ηθοποιός πέθανε στα 79 της χρόνια, με τη θλιβερή είδηση να επιβεβαιώνει εκπρόσωπος της οικογένειάς της, ενώ μέχρι τώρα δεν έχει γίνει γνωστή η αιτία που έφυγε από τη ζωή.
Η Νταϊάν Κίτον υπήρξε μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του Χόλιγουντ, η οποία αφήνει πίσω της μια τεράστια και σπουδαία καριέρα με εμβληματικούς ρόλους, και βραβεία, ανάμεσά τους και Όσκαρ ερμηνείας για την ταινία του Γούντι Άλεν «Annie Hall» το 1977.
Η ηθοποιός έκανε το μεγάλο μπαμ τη δεκαετία του 1970 χάρη στον ρόλο της στις ταινίες «Ο Νονός», αλλά και στις συνεργασίες της με τον Γούντι Άλεν. Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες το 1946 με το όνομα Νταϊάν Χολ και ήταν η μεγαλύτερη από τέσσερα παιδιά. Ο πατέρας της ήταν πολιτικός μηχανικός, ενώ η μητέρα της ήταν νοικοκυρά.
Η Νταϊάν Κίτον έπαιζε σε θεατρικές παραστάσεις στο λύκειο και, μετά την αποφοίτησή της το 1964, σπούδασε υποκριτική στο κολέγιο. Πολύ σύντομα όμως τα παράτησε και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να δοκιμάσει την τύχη της στο θέατρο. Για το καλλιτεχνικό της όνομα επέλεξε το επώνυμο της μητέρας της, Κίτον, αφού υπήρχε ήδη μία ηθοποιός με το όνομα Νταϊάν Χολ στο μητρώο της Actors’ Equity.
Το 1968, πήρε ρόλο στο μιούζικαλ Hair του Μπρόντγουεϊ ως αναπληρωματική της ηρωίδας Sheila. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στο θεατρικό έργο του Γούντι Άλεν Play It Again, Sam, που έκανε πρεμιέρα το 1969. Για τον ρόλο αυτό έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Τόνι. Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε το 1970 με την ταινία Lovers and Other Strangers, αλλά η μεγάλη της ευκαιρία ήρθε όταν ο Φράνσις Φορντ Κόπολα τη διάλεξε για τον ρόλο της Κέι Άνταμς, της κοπέλας του Μάικλ Κορλεόνε (Αλ Πατσίνο), στον Νονό του 1972. Η Κίτον επανέλαβε τον ρόλο της στο The Godfather Part II (1974), που επίσης θριάμβευσε και κέρδισε Όσκαρ, και επέστρεψε ξανά στο The Godfather Part III το 1990, την τελευταία ταινία της σειράς.
Παράλληλα, συνέχισε να συνεργάζεται με τον Γούντι Άλεν, εμφανιζόμενη στην κινηματογραφική εκδοχή του Play It Again, Sam (1972), στο Sleeper (1973) και στο Love and Death (1975). Το 1977 ήρθε ο ρόλος που την καθιέρωσε: η Άνι στο Annie Hall του Άλεν. Η ερμηνεία της της χάρισε το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Ακολούθησαν κι άλλες συνεργασίες με τον Άλεν: Interiors (1978), Manhattan (1979) και Manhattan Murder Mystery (1993). Παρά τις αμφιλεγόμενες κατηγορίες σε βάρος του, εκείνη τον υπερασπίστηκε το 2014, δηλώνοντας στη Guardian: «Τον αγαπώ».
Άλλες σημαντικές ταινίες της Κίτον ήταν το Looking for Mr. Goodbar (1977), το Reds (1981), το Shoot the Moon (1982) και το The Little Drummer Girl (1984). Το 1987 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τη Νάνσι Μέγερς στο Baby Boom· ακολούθησαν οι επιτυχίες Father of the Bride (1991), Father of the Bride Part II (1995) και Something’s Gotta Give (2003), για την οποία απέσπασε ακόμη μία υποψηφιότητα για Όσκαρ. Το 1996, πρωταγωνίστησε δίπλα στη Γκόλντι Χόουν και τη Μπέτ Μίντλερ στο The First Wives Club, για τρεις γυναίκες που οι σύζυγοί τους τις εγκαταλείπουν για νεότερες. Η ταινία έκλεισε με την εμβληματική σκηνή όπου οι τρεις τραγουδούν το You Don’t Own Me της Λέσλι Γκορ.
Στα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε ταινίες όπως The Family Stone, Because I Said So, Finding Dory, Book Club (και το σίκουελ του) και Poms. Εμφανίστηκε σπάνια στην τηλεόραση, αλλά ξεχώρισε στη μίνι σειρά του HBO The Young Pope (2016). Ως σκηνοθέτις, υπέγραψε το ντοκιμαντέρ Heaven (1987), την ταινία Hanging Up (2000) και ένα επεισόδιο του Twin Peaks.
Η Νταϊάν Κίτον δεν παντρεύτηκε ποτέ, ενώ απέκτησε δύο παιδιά μέσω υιοθεσίας: την κόρη Ντέξτερ (το 1996) και τον γιο Ντιουκ (το 2001). «Η μητρότητα δεν ήταν μια ακαταμάχητη παρόρμηση, ήταν περισσότερο μια σκέψη που με συνόδευε για καιρό. Κι έτσι το τόλμησα», είχε πει στο Ladies’ Home Journal το 2008.
Στη διάρκεια της ζωής της συνδέθηκε ερωτικά με τον Γούντι Άλεν, τον Αλ Πατσίνο και τον Γουόρεν Μπίτι.
