Η Δώρα Χρυσικού μίλησε για τη μάχη της με τον καρκίνο, εξηγώντας πώς αντιμετώπισε τις χημειοθεραπείες, ενώ εξομολογήθηκε πως δεν δυσκολεύτηκε με την απώλεια των μαλλιών της, αλλά με τους έντονους πόνους που ένιωθε.
«Οι πόνοι ήταν ό,τι πιο δύσκολο πέρασα. Η πολύ δύσκολη στιγμή ήταν όταν ξύπνησα από το χειρουργείο, έπειτα από μια πολύ μεγάλη επέμβαση 12 ωρών, όπου μου είχαν αφαιρέσει δεν ξέρω πόσα όργανα από μέσα μου. Αυτός ο απίστευτος πόνος μιας τεράστιας τομής. Η αποθεραπεία. Οι χημειοθεραπείες ήταν άλλη μια δύσκολη διαδικασία», εξομολογήθηκε αρχικά στην εφημερίδα On Time.
Και συνέχισε: «Τα μαλλιά και όλα αυτά εμένα, να σου πω την αλήθεια, δεν με επηρέασαν ιδιαίτερα. Από τη στιγμή που θα έκανα χημειοθεραπεία, ήξερα ότι θα το ζήσω και αυτό. Και έλεγα πάντα “τρίχες είναι, θα ξαναβγούν”. Εγώ τη χημειοθεραπεία την είδα ως σύμμαχο και όχι σαν εχθρό, ίσως γι’ αυτό δεν είχα και τις συνήθεις παρενέργειες, είχα πολύ λιγότερες από αυτές που μου περιγράφουν άλλες γυναίκες».
Η Δώρα Χρυσικού στη συνέχεια παραδέχτηκε πως αντιμετώπισε τη διαδικασία με αποφασιστικότητα: «Δεν είπα: “Όχι, ρε φίλε, τώρα τι θα κάνω;”. Είπα ότι, αν πρέπει να κάνω αυτό, θα το κάνω για να μην κινδυνέψω στο μέλλον. Με τις χημειοθεραπείες είχα την πτώση των μαλλιών, που είναι όμως το πρωτόκολλο αυτού του κοκτέιλ φαρμάκων που πρέπει να κάνουν οι γυναίκες που έχουν καρκίνο στις ωοθήκες. Είχα φοβερή κόπωση. Αυτή την ακραία κόπωση που δεν μπορείς να ανοίξεις τα μάτια σου. Εγώ φοβόμουν πολύ τις ναυτίες και τους εμετούς. Ευτυχώς, δεν είχα τέτοια παρενέργεια».
