Τα απόνερα του COVID: Η σιωπηλή πανδημία της ψυχής και του σώματος

Ο COVID-19 μπορεί να μην είναι πια πρωτοσέλιδο, αλλά τα απόνερά του είναι παντού. Σαν αόρατο κύμα που δεν λέει να κοπάσει, έχει αφήσει πίσω του μια κοινωνία εξουθενωμένη, ψυχικά και σωματικά. Η πανδημία τελείωσε, αλλά η νέα πραγματικότητα είναι πιο σκληρή, πιο μοναχική και πιο αθόρυβη.

Παρατηρώ καθημερινά τις αλλαγές γύρω μου. Δεν χρειάζεται να ψάξω μακριά, οι ιστορίες είναι δίπλα μου, στους ανθρώπους της γειτονιάς, στους συναδέλφους, στους φίλους.

Ψυχική κόπωση και κατάθλιψη: Η νέα πανδημία

Μετά την πανδημία, το 56% των εργαζομένων στην Ελλάδα παρουσιάζει αυξημένα επίπεδα κατάθλιψης, άγχους και θυμού. Η UNICEF διαπιστώνει ότι το 70% των νέων βιώνει έντονη μοναξιά και φόβο. Η ψυχική υγεία έχει γίνει εύθραυστη, και οι άνθρωποι μοιάζουν να έχουν χάσει την εσωτερική τους πυξίδα.

Παραδείγματα από την καθημερινότητα

• Η Μαρία, κομμώτρια: «Δεν μπορώ να σηκωθώ το πρωί. Έχω κατάθλιψη. Δεν είναι απλά μια κακή μέρα, είναι κάθε μέρα».
• Ο Νίκος, φοιτητής: «Βγήκα από το σπίτι μετά την καραντίνα και ένιωσα σαν να μην ανήκω πουθενά. Τώρα, κλείνομαι πάλι μέσα, αλλά όχι από φόβο, από αδυναμία».
• Η Σοφία, δασκάλα: «Έχω κρίσεις πανικού μέσα στην τάξη. Πριν την πανδημία, ήμουν γεμάτη ενέργεια. Τώρα, με δυσκολία βγάζω τη μέρα».
• Ο Δημήτρης, οδηγός ταξί: «Μετά τον COVID, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Ξεχνάω διαδρομές, μπερδεύομαι. Νιώθω σαν να μην είμαι εγώ».

Αυτοάνοσα νοσήματα: Το σώμα εναντίον του εαυτού του

Μελέτες δείχνουν ότι η COVID-19 αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αυτοάνοσων νοσημάτων έως και 12 μήνες μετά τη νόσηση. Παρατηρείται έξαρση σε νοσήματα όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα, λύκος, σκληρόδερμα, θυρεοειδίτιδα Hashimoto και ψωριασική αρθρίτιδα.

Παραδείγματα από το περιβάλλον

• Η κυρία Ελένη, φουρνάρισσα: «Μετά τον COVID, μου είπαν ότι έχω Hashimoto. Πήρα δέκα κιλά, κουράζομαι με το παραμικρό».
• Ο Πάνος, 42 ετών, λογιστής: «Διαγνώστηκα με ψωριασική αρθρίτιδα. Δεν μπορώ να πληκτρολογήσω χωρίς πόνο».
• Η Άννα, 29 ετών, yoga instructor: «Είχα πάντα καλή υγεία. Τώρα έχω σύνδρομο Sjögren. Ξηροστομία, κόπωση, πόνος παντού».
• Ο Θανάσης, delivery: «Μετά τη δεύτερη νόσηση, άρχισαν οι πόνοι στις αρθρώσεις. Μου είπαν ότι είναι ρευματοειδής αρθρίτιδα. Δεν μπορώ να κρατήσω το τιμόνι για ώρα».

Κοινωνική ένταση και απομόνωση

Η κοινωνική απομόνωση έχει γίνει συνήθεια. Οι άνθρωποι βγήκαν από τα σπίτια τους με ενθουσιασμό, αλλά σύντομα επέστρεψαν στην εσωστρέφεια. Η κοινωνική φοβία και οι ανεξήγητοι τσακωμοί είναι πλέον καθημερινότητα.

Παραδείγματα από τη γειτονιά

• Ο Γιώργος, ιδιοκτήτης καφέ: «Δύο πελάτες πιάστηκαν στα χέρια για μια διαφωνία στο ποδόσφαιρο. Δεν είναι φυσιολογικό».
• Η Κατερίνα, φοιτήτρια: «Δεν μπορώ να πάω σε πάρτι. Με πιάνει πανικός. Νιώθω ότι όλοι με κοιτάνε».
• Ο Μάριος, 50 ετών: «Μετά την πανδημία, δεν μπορώ να μιλήσω με κόσμο. Κλείνομαι στο σπίτι και βλέπω τηλεόραση. Δεν θέλω επαφή».
• Η Βάσω, 35 ετών, μητέρα δύο παιδιών: «Τα παιδιά μου δεν θέλουν να πάνε σχολείο. Λένε ότι φοβούνται τους άλλους. Δεν είναι ντροπαλά, είναι τρομαγμένα».

Σώματα που πολεμούν τον εαυτό τους, ψυχές που δεν βρίσκουν ανάπαυση, κοινωνίες που δεν ξέρουν πώς να συνδεθούν ξανά. Η μετά-COVID εποχή δεν είναι απλώς μια επιστροφή στην κανονικότητα, είναι μια νέα πραγματικότητα που απαιτεί κατανόηση, φροντίδα και συλλογική δράση. Ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι να νικήσουμε τον ιό, αλλά να επουλώσουμε τις πληγές που άφησε πίσω του.

Photo cover:pixabay.com/Bananayota/person

Διαβάστε επίσης: