Η Γκόλντι Χον συγκίνησε μιλώντας κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για την Νταϊάν Κίτον που έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο στα 79 της χρόνια.
Στο πλαίσιο του Women in Entertainment gala του περιοδικού The Hollywood Reporter πραγματοποιήθηκε ένα αφιέρωμα στην αείμνηστη ηθοποιό και η καλή της φίλη, Γκόλντι Χον την τίμησε με μια ομιλία, περιγράφοντας μεταξύ άλλων στιγμές που έζησαν οι δυο τους τόσο επαγγελματικά, όσο και προσωπικά.
Η ηθοποιός βαθιά συγκινημένη, αποκάλυψε ότι η Ντάιαν Κίτον έμενε πολύ κοντά της, τόσο ώστε μπορούσαν να μιλούν η μία στην άλλη από τις αυλές τους. «Ύστερα ήρθε η ώρα που “έφυγε” και έτυχε να το μάθω ενώ ήμουν στην πίσω αυλή μου, και πήγα στον κήπο με τις τριανταφυλλιές μου», είπε η Γκόλντι Χον, εξηγώντας ότι δεν μπορούσε να αποδεχτεί τον θάνατό της Κίτον, «Απλώς κοίταζα κάτω. Δεν μπορεί να έχει φύγει. Απλά δεν μπορεί να έχει φύγει. Κανείς σαν και εκείνη δεν θα έπρεπε ποτέ να πεθαίνει. Έφερνε τόση χαρά, τόση ζωή, τόση ζωντάνια. Ήταν σαν αστραπή κλεισμένη σε μπουκάλι», ανέφερε.
Στη συνέχεια, παραδέχτηκε πως της ήταν δύσκολο να αποδώσει όπως πρέπει τον φόρο τιμής στην Ντάιαν Κίτον και σε όσα σήμαινε για εκείνη και για τους θαυμαστές της, επισημαίνοντας ότι τα social media δεν της φαίνονταν επαρκές μέσο για τις σκέψεις της. «Πώς τα λες όλα αυτά σε ένα Instagram; Πώς λες “σ’ αγαπώ” με τόσους τρόπους σε ένα Instagram; Θυμάμαι να κάθομαι εκεί και να κλαίω, λέγοντας “τι θα πω;”. Ξέρω ότι θα μου ζητήσουν να πω κάτι. Ήταν σαν να μην ήξερα τι να πω. Αυτός ο απίστευτος άνθρωπος. Είναι σαν να προσπαθείς να εξηγήσεις πώς είναι η γεύση ενός μανταρινιού», είπε χαρακτηριστικά η Γκόλντι Χον.
Αναφέρθηκε με όμορφο τρόπο και στην προσωπική ζωή της Κίτον, σημειώνοντας πως «ο έρωτας δεν της βγήκε σε καλό», αλλά η ηθοποιός αποφάσισε να αναλάβει έναν νέο ρόλο, αυτόν της single μητέρας, καθώς είχε υιοθετήσει δύο παιδιά, την Ντέξτερ και τον Ντιουκ, όταν ήταν περίπου 50 ετών.
«Ήμουν τόσο τυχερή, γιατί μπόρεσα να γνωρίσω τη Ντέξτερ στις πρώτες μέρες της ζωής της, και την έφερε στο τροχόσπιτο. Μπόρεσα να την κρατήσω αγκαλιά και να δω έναν ολοκαίνουργιο κόσμο… που άνοιγε για τη Νταϊάν, τον κόσμο της μητρότητας», θυμήθηκε η Γκόλντι Χον.
Για να κλείσει την ομιλία της λέγοντας ότι η Κίτον ήταν «σαν μια μικρή πυγολαμπίδα. Πετούσε κάπου εκεί πάνω κι εσύ προσπαθούσες να την πιάσεις. Αλλά ήταν σε ένα ταξίδι. Δεν κοίταζε ποτέ πίσω, και ήταν ένα καθαρό, καθαρό — όπως θέλετε πείτε το, πείτε το αστέρι ή — εγώ πιστεύω ότι είναι ένα αστέρι. Μπορούμε να έχουμε μια φαντασία· αυτό που κάνω εγώ είναι να σκέφτομαι ότι τα αστέρια είναι στην πραγματικότητα άνθρωποι που πέθαναν πριν από πολύ καιρό. Έκαναν κάτι πραγματικά καλό για τον κόσμο. Νομίζω ότι ίσως κάπου εκεί είναι τώρα».
