Μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, μια ηθογραφία γεμάτη ανθρωπιά, γέλιο και συγκίνηση, η ταινία της Φίνος Φιλμ «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο» συμπλήρωσε χθες, 12 Δεκεμβρίου, 70 χρόνια από την πρεμιέρα της. Ο Μίμης Φωτόπουλος και ο Βασίλης Αυλωνίτης έγραψαν ιστορία ως αξεπέραστο δίδυμο που περιπλανιέται με μια λατέρνα και… πολύ φιλότιμο, χαρίζοντάς μας στιγμές που έμειναν για πάντα.
Η ταινία, σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου, γυρίστηκε το 1955 και βγήκε δεύτερη σε εισπράξεις εκείνη τη χρονιά. Σήμανε, όμως, πολλές πρωτιές:
Πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της Τζένης Καρέζη και πρώτη συνεργασία της με τη Finos Film.
Πρώτη εμφάνιση και της Νίκης Λινάρδου (τότε Μπέμπη Κούλα), αλλά και του Κώστα Μεντή σε παραγωγή της εταιρείας.
Τη μαγεία της ταινίας σφράγισαν τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, που ερμήνευσαν ο Φωτόπουλος, ο Αυλωνίτης και η Σούλη Σαμπάχ, πριν τα κάνει διαχρονικά ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1955 και ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο, με τις τελευταίες σκηνές να γυρίζονται μέσα στο κρύο, κι όμως, στην οθόνη να θυμίζουν καλοκαίρι.
Μικρό μυστικό; Η λατέρνα που κουβαλούν οι ήρωες ήταν στην πραγματικότητα… άδεια! Ήταν ο μόνος τρόπος να αντέξουν τα βάρη της τέχνης και της ζωής.
Δύο χρόνια αργότερα, με προτροπή του Φίνου, ο Σακελλάριος θα δημιουργήσει το πρώτο sequel στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου: «Λατέρνα, Φτώχεια και Γαρύφαλλο».
Γιατί κάποιες ιστορίες, όπως και το φιλότιμο, δεν τελειώνουν ποτέ.
