Σε έναν κόσμο, όπου κυριαρχεί η απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας, η δόξα και η φήμη διαβρώνουν τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου και οι φιλίες είναι εξίσου εφήμερες και εύθραυστες όπως οι έρωτες, ο Ρόμπιν Γουίλιαμς και ο Κρίστοφερ Ριβ έκαναν την ανατροπή, με τη δική τους βαθιά και ισόβια φιλία να αποτελεί ένα από τα πιο συγκινητικά παραδείγματα αφοσίωσης στο Χόλιγουντ.
Μια φιλία που μέχρι σήμερα συγκινεί, από τον τρόπο που ξεκίνησε, αλλά και πώς άντεξε μέσα στον χρόνο, προσπερνώντας όλα τα εμπόδια, μέχρι τον θάνατο και των δυο τους. Και τι τραγική ειρωνεία, τόσο ο Ρόμπιν Γουίλιαμς, όσο και ο Κρίστοφερ Ριβ έφυγαν νωρίς, άδικα και τραγικά. Οι δυο ηθοποιοί γνωρίστηκαν στη σχολή υποκριτικής Τζούλιαρντ το 1973, όπου έγιναν και συγκάτοικοι. Νέα παιδιά και οι δύο, με όνειρα, αλλά διαφορετικοί ως χαρακτήρες.
Ο Κρίστοφερ Ριβ ενσάρκωσε την τάξη, την πειθαρχία και την ήσυχη αποφασιστικότητα. Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς, πάλι, ήταν το δημιουργικό χάος, ο αδιάκοπος αυτοσχεδιασμός και το μεταδοτικό γέλιο. Ακόμη και το κοινωνικό τους υπόβαθρο ήταν διαφορετικό. Ο Γουίλιαμς προερχόταν από μία εύπορη οικογένεια και στήριζε οικονομικά τον καλό του φίλο, όταν δεν του έφταναν τα χρήματα ακόμη και για να φάει. Οι δύο νέοι εκεί στους διαδρόμους της σχολής, έδωσαν τον δικό τους όρκο, που ποτέ δεν καταπάτησαν: όποιος γινόταν πρώτος διάσημος, θα βοηθούσε τον άλλον.
Η επιτυχία ήρθε, μαζί της και η φήμη. Ο Ριβ έγινε ο Σούπερμαν, ενσαρκώνοντας ένα όνειρο για εκατομμύρια θεατές. Ο Γουίλιαμς κατέκτησε τον κόσμο ως εξωγήινος Μορκ, και αργότερα με ταινίες ικανές να εμπνεύσουν δάκρυα και γέλιο ταυτόχρονα. Τα χρόνια περνούσαν, η φιλία τους παρέμεινε δυνατή, μέχρι που ήρθε το 1995, η μοίρα έδωσε ένα σοβαρό πλήγμα. Ο Κρίστοφερ Ριβ είχε ένα τραγικό ατύχημα κάνοντας ιππασία, καθώς έπεσε από το άλογο. Ο σταρ παρέλυσε από τον λαιμό και κάτω. Μήνες σκότους, θυμού και απελπισίας τον οδήγησαν στα πρόθυρα της εγκατάλειψης. Δεν ήθελε να δει κανέναν.
Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς, όμως, δεν κατέθεσε τα όπλα και αποφάσισε να πάει μόνος του να δει τον φίλο του, με τον πιο παράδοξο τρόπο, που μόνο εκείνος θα μπορούσε να σκαρφιστεί. Ντύθηκε Ρώσος πρωκτολόγος και χώθηκε στο νοσοκομείο. Ο Κρίστοφερ μόλις τον είδε ξέσπασε σε γέλια. Εκείνη ήταν και η πρώτη φορά μετά το ατύχημα που γέλασε ο «Σούπερμαν».
«Εκείνη τη στιγμή, ήξερα ότι ήμουν ακόμα ζωντανός. Ο Ρόμπιν μου έσωσε τη ζωή εκείνη την ημέρα» είχε εξομολογηθεί αργότερα. Σε όλη αυτή τη δοκιμασία, ο Ρόμπιν δεν σταμάτησε ποτέ να είναι δίπλα του, πάντα διακριτικά, μακριά από τις κάμερες. Τον στήριζε ηθικά, αλλά και οικονομικά όλη την οικογένειά του. «Απλώς του έδινα λίγη ευτυχία», είχε παραδεχτεί.
Όταν ο Κρίστοφερ Ριβ πέθανε το 2004, ο Ρόμπιν Γουίλιαμς κατέρρευσε. Στην κηδεία, ήταν απελπισμένος, έκλαιγε ανοιχτά καθώς στεκόταν ως ακλόνητος μάρτυρας της αγάπης που είχε χάσει. Ο άνθρωπος που μπορούσε να προκαλέσει γέλιο με ένα βλέμμα εθεάθη να παλεύει σιωπηλά με μια θλίψη που κανένα αστείο δεν μπορούσε να γιατρέψει – τη βαθιά, οδυνηρή σιωπή της απουσίας του καλύτερού του φίλου.
Ο Γουίλιαμς συνέχισε να τιμά τη μνήμη του φίλου του, στηρίζοντας την οικογένειά του που άφησε πίσω, αλλά και το ίδρυμά του για την έρευνα των κακώσεων του νωτιαίου μυελού. Το 2014, ο Ρόμπιν έδωσε τέλος στη ζωή του, παγώνοντας όλο τον κόσμο. Το τέλος του τραγικό, όπως του «αδελφού» του. Ο ηθοποιός που έκανε τον κόσμο να γελάει, αλλά και να κλαίει το ίδιο δυνατά και αληθινά, έφυγε για να συναντήσει τον «Σούμπερμάν» του, αφήνοντας πίσω μια φιλία θρυλική, αποτελεί έμπνευση για την αληθινή έννοιά της. Μια φιλία που άντεξε στα εύκολα και στα δύσκολα.
