Γεννημένος στην Αθήνα, σε πολύ φτωχή οικογένεια, ο Βασίλης Αυλωνίτης αναγκάστηκε να εργαστεί σε διάφορα επαγγέλματα, για να βοηθήσει την μητέρα του οικονομικά, αφού ο πατέρας του τους εγκατέλειψε πριν ακόμα ολοκληρώσει ο Βασίλης το δημοτικό. Έτσι, ξεκίνησε και η καριέρα του ως ηθοποιός, εντελώς απρόσμενα, ανορθόδοξα θα μπορούσε κανείς να πει, αλλά και θριαμβευτικά!
Συγκεκριμένα, το 1924 εργαζόταν στο θέατρο Έντεν ως βοηθός σκηνικών. Σε μία παράσταση κάποιοι συνάδελφοί του, θέλοντας να του κάνουν πλάκα, τον έσπρωξαν στην σκηνή, κι αυτός όχι μόνο δεν σοκαρίστηκε από το γεγονός, αλλά με όπλο το αστείρευτο χιούμορ του και το έμφυτο ταλέντο του αυτοσχεδίασε, είπε τα… δικά του και ανάγκασε τους θεατές της παράστασης να σηκωθούν και να τον καταχειροκροτήσουν. Εκείνο το βράδυ, στο θέατρο «Έντεν» του Θησείου, γεννήθηκε ένας μεγάλος κωμικός.
Το επίσημο θεατρικό ντεμπούτο του έγινε την ίδια χρονιά (1924) με τον θίασο της Ελένης Ζαφειρίου στο έργο «Ερωτικές Γκάφες». Από τότε συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους, μέχρι το 1928 που δημιούργησε δικό του θίασο, ανεβάζοντας κυρίως επιθεωρήσεις.
Ο Βασίλης Αυλωνίτης άφησε την τελευταία του πνοή στις 10 Μαρτίου του 1970, σε ηλικία 66 ετών, λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση της τελευταίας του ταινίας.
