Θλίψη έχει σκορπίσει ο θάνατος του Χρήστου Πολίτη σε ηλικία 83 ετών, του θρυλικού «Γιάγκου Δράκου» της Λάμψης. Και όπως φαίνεται, όπως μοναχικό και τραγικό ήταν το τέλος του τηλεοπτικού ήρωα, έτσι ήταν και το φινάλε της ζωής του αγαπημένου ηθοποιού.
Τις τελευταίες ώρες βλέπουν το φως της δημοσιότητας, όλο και περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή του Χρήστου Πολίτη, ο οποίος συνειδητά είχε επιλέξει μια μοναχική ζωή, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ανάμεσα στα άλλα που μαθαίνουμε για τον ηθοποιό, είναι πως τα τελευταία χρόνια ζούσε στο σπίτι του στη Νέα Σμύρνη, αρνούμενος πεισματικά οποιαδήποτε βοήθεια, ενώ τον τελευταίο καιρό αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Σύμφωνα με μαρτυρία του γείτονά του Χρήστου Παρτσαλάκη ο οποίος διατηρεί παντοπωλείο στην γειτονιά, ο ηθοποιός είχε εξασθενήσει σημαντικά τον τελευταίο χρόνο. Ο γείτονας οποίος τον έβλεπε καθημερινά, μίλησε στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1 και περιέγραψε μεταξύ άλλων μια περιπέτεια με τους πνεύμονες (πιθανότατα λόγω κορωνοϊού) τον προηγούμενο χρόνο τον είχε οδηγήσει στο νοσοκομείο για μέρες.
Ο Χρήστος Παρτσαλάκης είπε μεταξύ άλλων στην εκπομπή: «Ήταν κύριος, πολύ καλό παιδί. Είχε έρθει ψώνισε, του τα πήγε ο συνάδελφος, εγώ έλειπα εκείνη την ημέρα. Συνήθως τα πήγαινα εγώ για να βλέπω αυτά που έχει εκεί μέσα. Αν δείτε το σπίτι του είναι έργο τέχνης. Είναι εξαιρετικός. Μόλις το μάθαμε, γιατί εμείς το μάθαμε την επόμενη ημέρα. Μου λέει ο συνάδελφος “του πήγα πράγματα το πρωί”. Τελευταία είχε πέσει πολύ, είχε αρρωστήσει και του είχε στοιχήσει πάρα πολύ αυτό στην υγεία του. Μου έλεγε “Δημήτρη έχω χάσει όλο μου το μυικό ιστό”. Εντάξει έκανε οξυγόνο και είχε αυτή την κατάληξη την άσχημη».
Και πρόσθεσε: «Πέρυσι είχε πάθει κάτι με τα πνευμόνια του, κορωνοϊός πρέπει να ήταν και είχε μπει στο νοσοκομείο για αρκετές ημέρες, τον είχαμε χάσει για αρκετό καιρό. Μου έλεγε “Δημήτρη στο τσακ την γλίτωσα, παραλίγο να πεθάνω”. Είχε οξυγόνο και τον μάλωνα γιατί κάπνιζε, του έκρυβα και τσιγάρα, αλλά κάπνιζε. Ο Χρήστος ο Πολίτης είχε αυτό το αρχοντικό το στυλ, ερχόταν στο μαγαζί σχεδόν κάθε μέρα και ο κόσμος του μίλαγε, περνούσε ωραία. Δεν ήταν πολύ ανοιχτός άνθρωπος, δεν νομίζω ότι το έκανε επειδή ήταν κακός άνθρωπος. Αυτή η υπερηφάνεια του ήταν το στυλ του, γι’ αυτό ίσως και έμεινε και μόνος του δεν ήθελε κάποιον να τον φροντίζει».
Για να συμπληρώσει για τον Χρήστο Πολίτη: «Ήταν υπερήφανος πολύ σαν άνθρωπος. Κάποια στιγμή η ανιψιά του είχε βάλει κάποια κοπέλα, αλλά έφυγε, δεν ήθελε άνθρωπο γιατί ήθελε να φροντίζει μόνος του τον εαυτό του. Περπατούσε, ήταν μια χαρά, απλά είχε αδυνατίσει αρκετά τον τελευταίο χρόνο».
