Η Έλενα Ακρίτα με μια ανάρτηση στη σελίδα της στο Facebook, προχωράει σε μια συγκινητική εξομολόγηση για την άμβλωση που είχε κάνει στα φοιτητικά της χρόνια.
Προφανώς, με αφορμή τη συζήτηση που άνοιξε, μετά τη δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού πως οι αμβλώσεις στην Ελλάδα θα πρέπει να μπούνε σε «δημόσια διαβούλευση», η Έλενα Ακρίτα καταθέτει δημόσια τη δική της εμπειρία και συναισθήματα.
Πιο αναλυτικά γράφει στην ανάρτηση:
«Έχω κάνει έκτρωση, όταν ακόμα ήταν παράνομες.
Ήμουν πρωτοετής στο πανεπιστήμιο. Η εγκυμοσύνη μου δεν ήταν προϊόν βιασμού, κάθε άλλο παρά. Δύο νέα ερωτευμένα παιδιά είμαστε, άπειρα και αδημιουργητα.
Αν είχα άλλη μάνα, η μοίρα μου θα ήταν το μαχαίρι ενός σκιτζή γιατρού σε κάποιο βρόμικο δωμάτιο. Το γεγονός ότι βρέθηκα σε οργανωμένο μαιευτήριο – έκανα εισαγωγή με ψεύτικο ιατρικό ιστορικό – στα χέρια εξαιρετικού γυναικολόγου, οφείλεται σε αυτή την σπάνια γυναίκα. Που, αν και ζούσαμε σε σκοτεινές εποχές, δεν με έκρινε δεν με κατέκρινε, αντίθετα άνοιξε την αγκαλιά της για το παιδί της που πονούσε κι αισθανόταν μόνο και τρομαγμένο.
«Καμία γυναίκα δεν καταφεύγει στην άμβλωση με ελαφρά καρδιά. Είναι πάντα μια τραγωδία».
Αυτό είπε η Simone Veil στην ιστορική της ομιλία στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση στις 26 Νοεμβρίου 1974, όταν ως Υπουργός Υγείας εισηγήθηκε το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση της άμβλωσης.
Έχουν περάσει δεκαετίες από την δική μου εμπειρία. Και τώρα την ίδια απόφαση θα έπαιρνα. Όμως και σήμερα, όποτε περνάω έξω από το συγκεκριμένο μαιευτήριο σφίγγεται η καρδιά μου. Ακόμα και σήμερα υπολογίζω την ηλικία του αν είχε γεννηθεί. Ακόμα και σήμερα αναρωτιέμαι τι θα είχε κάνει στη ζωή του. Ακόμα και σήμερα δεν το έχω ξεπεράσει.
Κι ούτε πρόκειται».
