Ο συλλέκτης και δημοσιογράφος Άρης Λουπάσης δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία του Ντίνου Ηλιόπουλου μαζί με τον Μίμη Φωτόπουλο από το 1955. Στη λεζάντα σημειώνεται:
«Ο Μίμης Φωτόπουλος παρακολουθεί με ενδιαφέρον τον Ντίνο Ηλιόπουλο την στιγμή που ζωγραφίζει στο καμαρίνι τους στο θέατρο “Σαμαρτζή” το 1955, όπου συνεργάζονται στο έργο “Στραβοτιμονιές” του Δημήτρη Γιαννουκάκη. Ο λατρεμένος Ντίνος είχε μεγάλη αγάπη τόσο για τη ζωγραφική και κυρίως την σκιτσογραφία, έχοντας φιλοτεχνήσει τρεις πίνακες, όσο και για το γράψιμο καθώς απολάμβανε να εκφράζεται μέσα από τον γραπτό λόγο.
Ένα χρόνο νωρίτερα οι δύο αγαπημένοι ηθοποιοί αποφασίζουν να συγκροτήσουν δικό τους θίασο και για την επόμενη τριετία ανεβάζουν με τεράστια επιτυχία έργα γνωστών Ελλήνων και ξένων συγγραφέων στις Αθηναϊκές σκηνές αλλά και σε μεγάλες επαρχιακές πόλεις ώστε να έρθουν σε επαφή με το κοινό που δεν έχει την δυνατότητα να τους απολαύσει από κοντά στην πρωτεύουσα. Ανάμεσα στα έργα είναι και “Οι μικροί Φαρισαίοι” του Ψαθά, “Ανεργία μηδέν” των Σπυρόπουλου -Παπαδούκα, “Τo σπίτι των τεσσάρων κοριτσιών” του Γιαννουκάκη και “Ερωτική τρικυμία” του Mario Devellis. Την συγκεκριμένη περίοδο καταφέρνουν να κερδίσουν την πλατιά αναγνώριση και αγάπη του κοινού μέσα από την συμμετοχή τους στο σινεμά όπου κάνουν και τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες τους. Ο Ντίνος πρωταγωνιστεί στο ατμοσφαιρικό φίλμ νουάρ “Τζο ο τρομερός” του Ντίνου Δημόπουλου που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα αντίστοιχα του εξωτερικού ενώ δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στον αριστουργηματικό “Δράκο” του Νίκου Κούνδουρου όπου εκθειάζεται από κοινό και κριτικούς αναδεικνύοντας μια διαφορετική πτυχή του ταλέντου του. Ο “Σοφός μάγκας του χρυσού σινεμά” Μίμης Φωτόπουλος γράφει την δική του ιστορία μέσα από άφθαστες ερμηνείες σε κλασικές κωμωδίες όπως “Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο”, “Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο”, “Η καφετζού”, “Κάλπικη λίρα”, “Η άγνωστος” και “Η ωραία των Αθηνών”.
Δύο σπουδαίοι άνθρωποι και άριστοι οικογενειάρχες που παρέμειναν πιστοί και αληθινοί φίλοι μέχρι το τέλος και δύο εμβληματικές καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες με βαθιά πνευματική καλλιέργεια και θεατρική παιδεία, οι οποίοι ανήγαγαν το κωμικό στοιχείο σε υψηλή τέχνη και για μισό αιώνα τίμησαν μέσα από το έργο και την παρουσία τους την ετυμολογία της λέξης ηθοποιός».
