Μια φωτογραφία της Μαίρης Αρώνη από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 δημοσίευσε ο συλλέκτης και δημοσιογράφος Άρης Λουπάσης στο Instagram.
Η ηθοποιός βρισκόταν στον κήπο του σπιτιού της στο Καλαμάκι, μέσα σε έναν καταπράσινο παράδεισο από δέντρα και λουλούδια που φρόντιζε με τα ίδια της τα χέρια. Εκεί έζησε τα πιο ουσιαστικά και ευτυχισμένα χρόνια της ζωής της μέχρι το τέλος της διαδρομής της.
Η κατοικία της, μια κομψή μονοκατοικία στην οδό Σαλαμίνος που αργότερα μετονομάστηκε σε Διομήδη Κομνηνού 8 κοντά στο Συμμαχικό Νεκροταφείο, υπήρξε για χρόνια το προσωπικό της καταφύγιο.
Σήμερα, όπως γράφει ο Άρης Λουπάσης, στη θέση της υψώνεται μια πολυκατοικία, όμως η εικόνα του σπιτιού παραμένει ζωντανή μέσα από τις αφηγήσεις όσων πέρασαν το κατώφλι του. Κατά την περίοδο της Κατοχής, οι Γερμανοί είχαν επιτάξει την οικία της. Εκείνη, με το φλογερό της ταμπεραμέντο και την αδιαπραγμάτευτη αξιοπρέπεια που τη χαρακτήριζε, συνέχισε ακούραστα τις εμφανίσεις της στο θέατρο και απαιτούσε από τους αξιωματικούς να βγάζουν τις μπότες τους πριν περάσουν το κατώφλι, ώστε να προστατεύει το παρκέ του σπιτιού της.
Το εσωτερικό της κατοικίας ήταν καλαίσθητο και άψογα τακτοποιημένο, με έπιπλα αντίκες και ξεχωριστούς πίνακες καθώς και ένα μεγάλο πιάνο που συχνά γινόταν το κέντρο ζεστών συναθροίσεων. Φίλοι και συνάδελφοι συγκεντρώνονταν εκεί για βραδιές γεμάτες μουσική, εκλεκτά πιάτα που ετοίμαζε η ίδια και συζητήσεις που διαρκούσαν ως τα ξημερώματα.
Σε ένδειξη τιμής, ο Δήμος έδωσε το όνομά της στο μικρό θέατρο της πλατείας Καραϊσκάκη στο Άνω Καλαμάκι.
